شهرستان مانه وسملقان دارای قدمتی 700 ساله با وجود بیش از 1500 اثر باستانی وتاریخی از هزاره قبل از میلاد تا دوره معاصر را شامل می شود.این خطه پهناور در زمان داریوش اول جزء ایالت پارت بوده ودر عهد اشكانیان به علت خاستگاه این قوم بزرگ مهمترین مركز حكومتی پارتها محسوب می شده است . وجود تپه های شهرآرا-قلعه خان -كلیسای اسپاخو-كشف صدها سكه دوره ساسانی -كشف اشیاء متعدد مربوط به دوره هخامنشیان -اشكانیان -ساسانیان -سلجوقیان-غزنویان-صفویه تا قاجار همه وهمه دلیل این مدعااست.

 مانه وسملقان با وسعتی قریب به 600 كیلومتر مربع در شهریور ماه سال 1380 با مركزیت شهر آشخانه عنوان شهرستان را به خود اختصاص داد. این شهرستان از غرب با شهرستانهای كلاله -مراوه تپه واز شرق به شهرستان بجنورد و از شمال با منطقه راز وكشور تركمنستان واز جنوب با شهرستان جاجرم همسایه می باشد

.جمعیت شهرستان حدود 100 هزار نفر بوده كه از این تعداد 50% مرد و50% زن می باشند.

 از تعداد كل جمعیت شهرستان حدود 80درصد در نقاط روستایی ساكن هستند وشغل اصلی آنها كشاورزی و دامداری است ومتشكل از اقوام مختلف كرد -ترك -بلوچ -تركمن -فارس خاوری می باشد.86درصد جمعیت شهرستان پیرو مذهب شیعه و14درصد اهل تسنن می باشند . 76درصد از ساكنین به زبان كردی وسایر مردم به زبانهای تركی -تركمنی وفارسی تكلم می نمایند

.مردم خداجوی این شهرستان 325شهید-750نفر جانباز ومجروح به نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران هدیه نموده اند. این شهرستان دارای سه شهر آشخانه (مركز بخش مركزی ) قاضی (مركز بخش سملقان) وپیش قلعه (مركز بخش مانه) می باشد.

آب وهوا در بخشهای مركزی وسملقان از نوع سرد وخشك و در بخش مانه معتدل است .

ارتفاع از سطح دریا در مركز شهرستان (آشخانه) 850 متر ومتوسط بارندگی سالانه 310 میلیمتر می باشد.از نظر كشاورزی دارای 66000 هكتار زمین مستعد آبی ودیم است .

یكی از اولویتهای برنامه ریزی شده در این شهرستان بهبود مدیریت آبزی پروری و ترویج فرهنگ مصرف آبزیان و مطالعه وشناسایی اماكن مستعد آبزی پروری است .این شهرستان به عنوان قطب گرمایی رتبه اول را داراست.

از مناطق توریستی تفریحی این شهرستان می توان به دره دركش اشاره كرد.جنگل دركش نیز تنها جنگل بلوط  شرق كشور است . از دیگر مانطق دیدنی این خطه زیبا می توان از آبشار دیدنی بیار ، چشمه آب گرم مهمانك ، ارتغاعات كشانك ، بقعه امامزاده دلاورومنطقه هاور نام برد.

 

www.nkhorasan.irمنبع