تبلیغات
تور سفر گردشگری - مطالب خرداد 1389

تور سفر گردشگری

فیروز آباد

دوشنبه 31 خرداد 1389

فیروزآباد شهری است در استان فارس ایران. این شهر مرکز شهرستان فیروزآباد است. شهر فعلی در نزدیکی شهر تاریخی گور ساخته شده‌است. فیروز آباد یکی از مکان‌های پرظرفیت برای گردشگری است.

 پیشینه

شهری که امروزه فیروزآباد نامیده می‌شود در گذشته، گور نام داشته‌است. براساس منابع تاریخی معتبر، شهر گور یا جور یا اردشیر خره را اردشیر بابکان ساخت و آن را تختگاه خود قرار داد. پس از مرگ اردشیر به سال ۲۴۱ میلادی، الگوی ساختمانی این شهر که دایره‌ای شکل بوده مورد تقلید فراوان واقع گردیده و تا سده‌های میانه، نزدیک به چهار صد شهر بدین صورت ساخته شد و حتی شهری با اهمیت همچون دارابگرد با این سبک و سیاق بنا گردید که بقایای آن تاکنون برجای مانده است.

ابن بلخی که یک هزار سال قبل فارسنامه را تالیف کرده‌است می‌نویسد: فیروزآباد که قدیم آن را گور می‌نامیدند به روزگار کیانیان شهر بزرگی بوده و حصاری عظیم داشت. اسکندر ذوالقرنین چون به پارس حمله کرد چندان که کوشید نتوانست به حصار شهر گور رخنه کند لذا جهت رودی را که از سر کوه می‌آمد، به طرف شهر برگرداند و در شهر جاری ساخت تا آن که تمام شهر گور درآب غرق شد.

فیروزآباد نسبت به زمین‌های اطرافش در گودی واقع شده‌است از این‌رو باآب رودخانه‌ای که اسکندر درشهر جاری ساخت، این شهر به یک دریاچه تبدیل شد واین دریاچه قرن‌ها باقی بود تا این که اردشیر با تمهیداتی آب دریاچه را تخلیه کرد و شهر جدیدی به جای شهر گور بنا نهاد و نام آن را اردشیر خوره نامید. اردشیر خوره در زمان حمله اعراب به ایران ویران شد تازمانی که عضدالدوله دیلمی (گیلانی) برخلفای عرب تسلط پیدا کرد و به آبادانی ویرانه‌های اعراب همت گماشت. این شهر از آن به بعد فیروزآباد نامیده شد.

امروزه شاید بیش از ۷۰درصد ساکنان شهرستان فیروزآباد را ترک زبانان تشکیل بدهند(البته این قضیه را هیچ آمار گیری رسمی در كشور ثابت نكرده است) که همان عشایر هستند که در این شهر ساکن شده‌اند.

شهرستان فیروزآباد به مرکزیت شهر فیروزآباد با وسعت ۳۵۴۲ کیلومتر مربع ۸./۲ درصد کل مساحت استان فارس را به خود اختصاص داده‌است، این شهرستان از شمال به شهرستانهای شیراز و کازرون از غرب به فراشبند و از جنوب به شهرستان قیروکارزین و از شرق به جهرم محدود می‌شود که بر اساس آخرین تقسیمات کشوری دارای دو نقطه شهری (فیروزآباد- میمند) و دو بخش مرکزی و میمند و پنج دهستان (احمد آباد، جایدشت، خواجه‌ای، دادنجان، پرزیتون) و دارای ۲۷۱ آبادی دارای سکنه و خالی از سکنه می‌باشد.

فیروزآباد یکی از شهرهای مهم و باستانی اقلیم پارس بوده که در دوران شاهنشاهی هخامنشی تا غلبه اسکندر مقدونی از مناطق آباد و مهم بوده و بعد از تسلط اسکندر و جانشینان او به صورت مرکز مقاومت علیه حکمرانان یونانی درآمد.

عشایر غیر ساکن حدود هشت ماه از سال را در این شهرستان در مناطق قشلاقی و ییلاقی سپری می‌کنند که دارای فرهنگ خاص خویش می‌باشند. وجود خاک مرغوب و شنهای حاصلخیز علیرغم کمبود آب شرب و زراعی محیطی مساعد ساخته که بیش از ۳۵٪ از مردم به کارهای کشاورزی اشتغال دارند و این شهرستان یکی از قطبهای مهم کشاورزی به شمار می‌رود. و در کنار کشاورزی و دامداری که شغل اصلی عشایر می‌باشد و از منابع ارتزاق آنها می‌باشد نیز رواج دارد و تقریباً ۲۰٪ جمعیت را به خود مشغول کرده‌است.

fa.wikipedia.org منبع

  • نظرات() 
  • فسا

    دوشنبه 31 خرداد 1389

    فَسا نام شهری در ۱۴۵ کیلومتری جنوب شیراز واقع در استان فارس است. شهرهای شیراز، داراب، استهبان و جهرم در همسایگی این شهرستان هستند.

     پیشینهٔ تاریخی

    تاریخ فسا حداقل به زمان هخامنشیان برمیگردد که در آن زمان نام این شهر پسه یا پسا بوده که بعد از حمله اعراب به فسا تبدیل می‌شود.

     کشاورزی و صنعت

    فسا از نظر کشاورزی شهری پررونق است. از نظر تولید گندم و ذرت رتبه اول کشور ایران را داراست بطوریکه فسا را شهر گندم می‌دانند . با توجه به آب و هوای مناسب ،وجود نخلهای گرمسیری و درخت گردو و دیگر گونه‌های درختی در این شهر متداول است. کشت پنبه نیز در فسا رونق فراوان دارد. کارخانه رب گوجه فرنگی، ۱۶ کارخانه ذرت خشک کنی و یک کارخانه روغن کشی زیتون، یک کارخانه قند، کارخانه تولید ماکارونی، کارخانه تصفیه وش پنبه،کارخانه تولید الکل، کارخانه تولید آرد، کارخانه، کارخانه صنایع لبنی - تعدادی کارگاههای تولید کانی غیرفلزی و صنایع دستی (بافت فرش ، گلیم ، حصیر ، رویه گیوه و . . .) از صنایع این شهرستان می‌باشد .

     موقعیت راهبردی

    قرار گرفتن در مسیرهای اصلی شیراز به کرمان و بندر عباس، این شهر را از یک موقعیت راهبردی برخوردار کرده‌است. بلندترین نقطه این شهرستان خرمن کوه می باشد که ۳٬۱۸۵ متر ارتفاع دارد .

     آیین های مزدکی و مانوی

    فرصت‌الدوله در آثار عجم چنین می‌نویسد:

    زرتشت خورگان که استاد مزدک بوده است از اهالی این شهر است که سالها در بیزانس (روم شرقی) بسر می‌برد و در آنجا با کتب فلسفی یونانی از جمله جمهوریت افلاطون آشنایی پیدا کرد و تحت تأثیر اندیشه مدینه فاضله افلاطون قرار گرفت. افکار زرتشت خورگان که بیشتر جنبه اقتصادی و اجتماعی داشت، توسط شاگرداش مزدک به جامعة ایرانی معرفی شد. می‏گویند بانی اصلی آیین مزدکی مردی زردشت نام از اهل فسا بود و به نوعی کیش مانوی که مخالف کیش رسمی مانوی بود، دعوت می‏کرد. این مرد دعوت خود را در روم ظاهر کرد و سپس به ایران سفر کرد و به دعوت پرداخت. در روم این شخص به نام ‏پوندس‏ معروف بوده‌است. پس نتیجه‏ این می‏شود که فرقه مورد بحث ما یکی از شعب مانوی بوده که قرب دو قرن‏ قبل از مزدک در کشور روم تأسیس یافته و مؤسس آن یکنفر ایرانی زردشت‏ نام پسر «خورگان» از مردم «پسا» بوده‌است... از اشارات‏ مندرجه در کتب عربی چنین مستفاد می‏شود که زردشت (فسایی) پیشوایی بوده‏ که دعوت او فقط جنبه نظری داشته‌است، اما مزدک که مرد عمل بوده و به‏ قول طبری در نزد طبقه عامه خلیفه زردشت به شمار می‏آمده‌است، رفته رفته‏ نام مؤسس اصلی را تحت الشعاع قرار داد و در همان عهد خود، فرقه را به‏ اسم مزدکیه مشهور نمود. بنابراین فسا(پسا) را می‌توان مهد آیین مزدکی دانست.

    تقسیمات کشوری

    شهرستان فسا اکنون دارای شهرهای فسا, زاهدشهر, نوبندگان و ششده وقره بلاغ و سه بخش مرکزی، شیبکوه و ششده وقره بلاغ می‌باشد.

     روستاهای تاریخی

    از قدیمی ترین روستاهای بخش مرکزی می‌توان به کوشکقاضی اشاره نمود. این روستا در سمت جنوب شرقی شهرستان فسا واقع شده‌است که مواضع تاریخی نظیر تل نخودی و قلعه رحمت آباد در حاشیه آن و سمت کوه توده قرار دارند و روستای نوبندگان که پیشینهٔ آن به زمان تمدن ایلام می‌رسد

    شخصیت های معروف

    از شخصیت‌های بزرگ گذشته این شهر می‌توان به عبدالرضا مروّت، از روسای فرودگاه وین در اتریش، روزبهان بقلی فسایی،صاحب فارس نامه ناصری، غلامحسین کدیور (بانی باغ مشهور کدیوری در مدخل شهر)؛ محسن کدیور نویسنده و اسلام شناس،منصور رستگار فسایی شاهنامه پژوه و استاد دانشگاه،و دکتر مهدی عبدلی استاد فیزیک در دانشگاه کانادا و احمد بهشتی نویسنده و استاد دانشگاه, محمد باقر ذوالقدر جانشین فرمانده کل سپاه وقایم مقام وزیر کشور و امنیت ملی و معاون کل نیروهای مسلح در امور بسیج ، حسام فیروزی فعال حقوق بشر، دکتر کریم بامداد پزشک، مهتا بردبار شاعر و ادیب، جمیله کدیور نویسنده و فعال سیاسی، علی اصغر مصلح استاد دانشگاه،منوچهر کدیور نویسنده، هدایت الله آقائی فعال سیاسی، دکتر محمد حسین بهرامیان شاعر معاصر سراینده شعر معروف سارا اشاره نمود.

     دانشگاه‌ها

    دانشگاه دولتی فسا:www.fasaihe.ac.ir این دانشگاه با 5 رشته مهندسی و 2 رشته پایه است که در سال های اتی پیشرفت زیادی خواهد کرد برای آشنایی با این دانشگاه به سایت مراجعه کنید. همچنین شهرستان فسا دارای دانشگاه علوم پزشکی، یک واحد دانشگاه آزاد اسلامی، یک واحد دانشگاه پیام نور و دانشکده کشاورزی است.این شهرستان بعد از شیراز دارای بیشترین دانشگاه در استان فارس می باشد.

     جاذبه‌های طبیعی و تفرج گاهها-ابنیه و آثار تاریخی

    • ۱- تل ضحاک که از آثار ما قبل اسلام است و ویرانه‌های کاخ یکی از شاهان ساسانی به همین نام می‌باشد که آثار باستانی زیادی بر اثر کاوش در اطراف آن بدست آمده و در موزه‌های کشور نگهداری می‌شود.
    • ۲- آثار شهری مربوط به دوران ساسانی در حوالی روستای تنگ کرم واقع در ۱۵ کیلومتری شهر فسا بنام شهر وال وجود داشته که آثار و بقایایی از آن باقی است.
    • ۳- تل نعلکی واقع در جنب روستای جلیان از بخش نوبندگان که قبور ماقبل تاریخ بوده و از لحاظ مهر پرستی بررسی و اهمیت است.
    • ۴- ساختمان نقاره خانه واقع در اول بازار شهر فسا مربوط به دوران قاجار
    • ۵ - سنگ قبر (سنگ سیمان) به طول ۲ متر و عرض ۰٫۵ متر که خطوط گرانبهایی روی آن حک شده و مربوط به دروازه شهر فسا در زمان ساسانیان بوده است.
    • ۶- آتشکده سامانی مربوط به دوره ساسانی واقع در ۱۵ کیلومتری شمال فسا
    • ۷- دریاچه مصنوعی
    • ۸- چهل چشمه - پانعل
    • ۹- میان جنگل دارای گونه‌های گیاهی بسیار ارزشمند
    • ۱۰- امامزاده اسماعیل
    • ۱۱- امامزاده حسن
    • ۱۲- شاهزاده قاسم
    • ۱۳- شاه ابوالفتح
    • ۱۴- پارک تفریحی آزادی
    • ۱۵- منطقه گلیان
    • -منطقه باستانی کوزه گرخانه (واصل آباد ) ، آثار باستانی تنگ مج و تنگ موردی ، تل نخودی و اتلال مجاور آن (کوشکقاضی) ، تل سیاه (فدشکویه) و اتلال در امتداد آن تنگ خمار (سنان) و چاههای سنگی در ارتفاعات مجاور سنان ، بقعة سید شمس الدین (عهد صفوی) ، بقعة زاهد کبیر در زاهد شهر (عهد مغول) ، ساختمان نقاره خانه (شهربانی قدیم = خیابان محمدی)

     منبع :fa.wikipedia.org

     

  • نظرات() 
  • زاهدشهر

    دوشنبه 31 خرداد 1389

    زاهدشهر یکی از شهرهای استان فارس و مرکز بخش شیبکوه از توابع شهرستان فسا است.فاصله این شهر با مرکز شهرستان 25 کیلومتر و با شیراز ۱۷۰ کیلومتر می‌باشد این شهر مسیر ارتباطی فسا به جهرم می‌باشد.

    این شهر با جمعیت ۲۰٬۰۰۰ نفر از نقاط باپیشینه کهن و فرهنگی استان فارس است. دارای آب وهوای نسبتاً خشک است ومحصولات آن گندم جو پنبه خربزه هندوانه ذرت کلزا می‌باشد. زاهدشهر در گذشته زاهدان نام داشت و در سال ۱۳۶۸ با تأسیس شهرداری در این شهر به زاهدشهر تغییر نام داد.

    طبق برخی شنیده‌ها قدمت این شهر به حدود یک هزارسال پیش باز می‌گردد آن زمان که قبل از بنای شهر کنونی تیران نام داشت که منطقه‌ای حاصلخیز بود و کشاورزی در آن رونق داشته است. از جمله دلایل نام زاهدشهر یا همان زاهدان بر این شهر وجود بقعه امامزاده زاهد از نوادگان امام موسی کاظم بوده است می‌باشد.مساجد زیادی در این شهر وجود دارد كه قدیمی ترین مسجد این شهر مسجد جامع می باشد.هسته مركزی شهر كنونی محلی به نام سر تل بوده است كه هم اكنون تخریب شده است . از محلات این شهر می توان به محله قبله ، محله باغ ، لب خندق ، محله بالا و پائین اشاره نمود. خیابان امام ، خیابان امام حسین ، خیابان مطهری و خیابان دانشگاه جزو خیابانهای اصلی این شهر هستند. هم‌اکنون نیز این شهر دارای دانشگاه آزاد وپیام نور می باشد. این شهر با داشتن افراد تحصیلكرده و نخبه از زمان های گذشته تا حال به عنوان شهری استعداد خیز مطرح بوده است .از آثار دیدنی این شهر می توان به بقعه امامزاده زاهد در مدخل ورودی شهرتلی موسوم به تل قلات و دیرواقع در آن رودخانه خشك و دامنه های كوه درز و ساواتی و بقایای سرتل ، بقایای قلعه های قدیمی اشاره نمود.

     منبع : fa.wikipedia.org

  • نظرات() 
  • داراب

    دوشنبه 31 خرداد 1389

    داراب، یکی از شاهان ایران در شاهنامهٔ فردوسی است، که پدر دارا (داریوش سوم هخامنشی) شناخته می‌شود. با توجه به تاریخ سنتی ایران، داراب با داریوش دوم هخامنشی همسان انگاشته می‌شود.

    داریوش دوم (داراب) پدر اوستانوس پدر آرشام پدر داریوش سوم (دارا) بوده است، و بنابراین داریوش سوم نسبش با سه نسل فاصله به داریوش دوم می‌رسد، و به‌همین جهت در تاریخ سنتی، داراب را پدر دارا دانسته‌اند

    در شاهنامه

    داراب در یکی از نبردهای خود به روم با فیلقوس (فیلیپ دوم مقدونی) نبرد می‌کند و سپاه او را شکست می‌دهد و پس از آشتی، دختر فیلقوس، ناهید را به همسری برمی‌گزیند و با خود به ایران می‌آورد. داراب از ناهید به دیلی نفس بدبویش دل‌آزرده می‌شود و او را که به اسکندر باردار است به روم باز می‌گرداند، و اسکندر در خانهٔ فیلقوس به دنیا می‌آید. به دلیل ترس از سرافکندگی، این راز پنهان نگاه داشته می‌شود و اسکندر پسر فیلقوس به شمار می‌آید و کینهٔ ایرانیان در دل رومیان ریشه می‌گیرد.

    داراب که همسر دیگری برگزیده است، دارا (داریوش سوم) از او زاده می‌شود. داراب، دارا را جانشین خود می‌کند و در می‌گذرد. دارا (داریوش سوم هخامنشی) در برابر اسکندر شکست می‌خورد.

    بازتاب و اثرگذاری

    ایرانیان با چنین داستانی برای اسکندر ایران‌گشا، نژادی ایرانی قائل شده بودند و او را برادر داریوش سوم به حساب می‌آورند. همین داستان زیربنای اسکندرنامه و روایت‌های مثبت منتسب به اسکندر را به وجود می‌آورد.

     منشاء

    سرگذشت افسانه‌ای اسکندر قطعاً منشائی ایرانی و پهلوی ندارد و در اصل از منابع رومی و سریانی به عربی و از آنجا به به آثار زبان فارسی راه پیدا کرده است. چراکه در متن‌های دینی اسکندر همیشه با لقب «گجسته» (ملعون) مورد نفرین است و در روایت‌های دینی سوزاندن اوستا به او نسبت داده شده است.

    fa.wikipedia.org منبع

     

  • نظرات() 
  • جهرم

    دوشنبه 31 خرداد 1389

    جَهرُم یکی از شهرهای استان فارس در ایران است. این شهر، مرکز شهرستان جهرم است. جمعیت این شهر طبق سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۰۵٫۲۸۵ نفر بوده‌است

     نام و پیشینه تاریخی

    جهرم از شهرهای بسیار قدیمی ایران است که نام قبلی آن گهرم بوده‌است. فردوسی در شاهنامه از آن در عصر ساسانیان یاد کرده و نام دلاور ایرانی یعنی گهرم بر آن نهاده‌است. هم چنین در تاخت و تاز اسکندر از جهرم نام برده می‌شود و این شهر را در عصر پادشاهی بهرام گور دشتی بی آب می‌خواند. جهرم یا گهرم به معنی جای گرم است. به استناد نوشته‌های استخری، ابن بلخی و حمدالله مستوفی، جهرم قلعهٔ بزرگ، معروف به خورشه و خورشاه داشت که فاصله آن تا شهر، پنج فرسخ بود. بانی این قلعه، خورشه، عامل خلفای بنی‌امیه در جهرم بود. این قلعه بعدها به همت خواجه نظام الملک وزیر مشهور سلجوقیان تعمیر و مرمت شد و در آن زمان این شهر در جنوب ایران بزرگترین آبادی به حساب می‌آمد. در نهایت پس از پیروزی اعراب این شهر را جهرم خواندند. یکی از جنگهای اعراب و ایرانیان و شاید آخرین آن در این شهر واقع گردید که تعداد کشته‌ها آنقدر زیاد بوده که کوهی در غرب جهرم محل این درگیری به کوه شهدا معروف شده‌است و دره‌ای نیز به نام دره لاشه (جسد) معروف گردیده‌است.

     جهرم و انقلاب اسلامی

    این شهر در زمره ۱۱ شهری قرار دارد که در آنها حکومت نظامی اعلام شد.

     مکان‌های دیدنی و تاریخی

    • مسجد جامع جهرم از آثار دوره صفوی.
    • آتشکده قدمگاه که در جنوب شهر جهرم روی تپه‌ای باصفا دیده می‌شود. این آتشکده بر تمامی شهرستان جهرم مشرف است و از جمله آثار باستانی و دیدنی منطقه به شمار می‌یند.
    • بزرگ‌ترین غار دست ساز جهان که بنام سنگ‌شکن معروف است در این شهر قرار دارد.
    • غار ورا معروف به معبد خورشید نیز از دیگر جاذبه‌های طبیعی جهرم است.
    • بازار جهرم.
    • کوه‌های دیدنی بنیز، چاتیز، اونار و غیره.
    • مسجد و مدرسه خان.
    • قلعه باستانی معروف به قلعه گبری که بر روی یک کوه کوچک ما بین دو کوه بزرگ قرار دارد.از عجایب قلعه گبری چاه این قلعه‌است که در سنگ کوه حفر شده‌است.
    • چشمه‌ای در کوه معروف به دوغوره

    fa.wikipedia.org منبع

  • نظرات() 
  • بوانات

    دوشنبه 31 خرداد 1389

    شهرستان بوانات یکی از شهرستانهای استان فارس ایران است. مرکز این شهرستان، شهر سوریان (بوانات) است. کره‌ای دیگر شهر این شهرستان است.

    موقعیت جغرافیایی

    شهرستان بوانات در شمال شرقی استان فارس و در فاصله ۲۴۰ کیلومتری شهر شیراز قرار دارد که مساحت آن ۲/۴۹۹۲ کیلومترمربع می‌باشد. از شمال به استان یزد و شهرستان آباده، از جنوب به شهرستانهای ارسنجان و نی ریز، از غرب به شهرستانهای خرم بید و مرودشت و از سمت شرق به شهرستان خاتم از استان یزد منتهی می‌گردد.

     ریشه نام بوانات

    در مورد واژه بوانات دو وجه نام گذاری وجود دارد. یکی بون به معنی بهره است که بعدها با ات تازی جمع شده است و دیگری به معنی بوان (بهشت) است که به مکان سر سبز دلالت دارد. مرکز این شهرستان شهر سوریان است ، بوانات دارای دو بخش مر کزی و سرچهان است.

     جمعیت

    جمعیت شهرستان ۴۹۰۴۵ نفر است که در قالب ۱۰۰۰۹ خانوار می‌باشد و میانگین بعد خانوار شهرستان برابر ۹/۴ نفر است.۲۰٪ جمعیت شهرستان شهرنشین و ۸۰٪ آن روستانشین اند. ۳۴٪ جمعیت شهرستان را فعالان اقتصادی تشکیل داده و نرخ بیکاری در این شهرستان ۱۴٪ است و حدود ۸۰٪ جمعیت شهرستان باسواد هستند[نیازمند منبع]. بوانات دارای دو بخش مرکزی و سرچهان است که شامل دهستانهای سوریان، سروستان، مزایجان، توجردی، باغ صفا، سیمکان و سرچهان است و در کلً دارای ۱۱۰ روستا است.

    به روزآوری: جمعیت شهرستان بوانات طبق سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۴۶٫۴۳۴ نفر بوده است .

     جاهای دیدنی

    پیرکدو
    محمد حنفیه
    امامزاده شاه میر حمزه
    مسجد جامع سوریان
    پل آجری سوریان
    چهل چشمه
    قنات نیم افراز
    امامزاده شاهزاده ابوالقاسم
    آب قرقر مزایجان

    از جاهای دیدنی آن می‌توان امامزاده شاه میرحمزه و تفریح‌گاه محمد حنفیه را نام برد.درباره بنای امامزاده شاه میر حمزه:این بنا از نظر گچ بری،معجر،درهای خاتم،منبتكاری،اسلوب معماری طاق و گنبد در ردیف ۳۰۵ ثبت آثار تاریخی شده است. این امامزاده از فرزندان امام موسی كاظم(ع) است كه با گروه زیادی به ایران آمد.ورود این كاروان به ایران مصادف با شهادت امام رضا(ع) و پیگرد آنان از طرف حاکمان شد كه اولین برخورد آنهادر خانه زنیان فارس بود و از آنجا بنی هاشم به اطراف پراكنده شده و هر كس برای حفظ جان خویش راه دیاری را در پیش گرفت. همزه و خواهرش در محلی به نام دهكده بزم که اکنون در ۲۲ كیلومتری سوریان] قرار دارد به قتل رسیده و مقبره آنها به فاصله دویست متر از یكدیگر قرار گرفته است.

    آثار کنونی بنا

    بنای كنونی امامزاده عبارت است از یک گنبد مدور به ارتفاع تقریبی ۱۶ متر كه سبك طاق مدور آن عیناً به قیصریه بازار لار شباهت دارد. دور تا دور بدنه طاق در فواصل معین كتیبه های كوچكی از خط كوفی تزیینی قرار گرفته. سه شاه نشین در جهات شمال، جنوب و مشرق واقع شده و درب ورودی رو به مغرب باز می‌شود. محوطه امامزاده عبارت است از فضای نسبتاً بزرگی كه درختان چنار كهنسال آن حاكی از آن است كه لااقل از هفتصد سال پیش امامزداه مورد توجه مردم بوده است.

    درب ورودی حیاط امامزاده نیز در سمت غرب قرار دارد كه سردر آن فرو ریخته و تنها قسمت جزیی از گچ بری های آن باقی مانده است. این گچ بری‌ها یكی از نفیس ترین آثار هنری قرن دهم هجری به شمار می‌رود. تناسب عجیب و خوش حالت اسلیمی‌ها با نقوش بدیع و زنده و صحنه های جاندار نزاع شیر و آهو علاوه ب این كه حاكی از چربدستی هنرمندان است به وضعی خیال انگیز مبین هیجانات و مظاهر روحی مردم در سواحل كویر است.

    در ضلع دست راست ورودی اشعاری بر قطعه سنگی منقور است كه نصب آن به دستور میرزا محمدحسین وزیر صورت گرفته و تاریخ آن معادل با مجموع حروف ابجدی این مصرع (بحمدالله دعای خیر حاصل) یعنی سال ۱۰۷۴ است.

    درب امامزاده نیز قدیمی است و در قسمت بالایی آن آیه هایی از قرآن به صورت برجسته نقر گردیده است. محوطه ای كه درب ورودی بدان منتهی می‌شود و به وسیله درب دیگری از حرم جدا شده عبارت از طاقی است كه دارای اشكال هندسی است و گچ بری های بسیار زیبایی از سقف آن فرو ریخته و قسمتی نیز زیر گچ كاری های بعدی پنهان مانده. در ضلع دست راست درب دو لنگه ای خاتم كاری اتاقی است كه آن هم از آثار دوران صفوی است.در وسط درب نوشته شده (عمل استاد علی بمان نجار ۹۹۳) و دور تا دور قسمت بالایی چهارچوب با خط ثلث زیبایی اسامی دوازده امام كنده كاری شده. معجر چوبی از سه طرق منقش به كنده كاری های برجسته می‌باشد كه به دستور شاه عباس بزرگ (۹۹۴ - ۱۰۳۸) تهیه شده. بر روی درب معجر با خط ثلث نوشته شده (كتبه الفقیر بماند علی فی السنه الف و سبع)

    در ضلع دیگر معجر اشاعری حاكی از انی كه به دستور شاه عباس اول معجر تهیه شده نقره می‌باشد و ماده تاریخ تهیه آن هم كه در سنه ۱۰۰۷ می‌باشد چنین سروده شده:

    چو فیض لـم یزلی است این،تو نیز تاریـخش اگر طلـب كنی از ( فیض لـم یزل ) دریاب


    روی دیوار غربی نیز گچ بری زیا و خوش خطی دیده می‌شود كه نام استاد كار آن را چنین نقش نموده (عمل استاد شمس الدین عبدالحسین اصفهانی بنا).

    گچ بری جرزها یكی از شاه نشین های داخل حرم نیز بیانگر این است كه قبل از پادشاهی شاه عباس كبیر گچ بری‌ها تهیه شده و بیت زیر تاریخ آن را نشان می‌دهد:

    به اهـتمـان هـمام الا نام گشـت تمـام به سال نهصد و پنجاه و سه به فتح و ظفر


    fa.wikipedia.org منبع

  • نظرات() 
  • اقلید

    دوشنبه 31 خرداد 1389

    اقلید یکی از شهرهای استان فارس است. این شهر مرکز شهرستان اقلید می‌باشد. اقلید دارای محله‌هایی مثل عصار، الیاسان، باغستان و ارگمان، فسارود، آقاکه، شهرک قدس است. جمعیت این شهر بر طبق سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با 55329 نفرو جمعیت کل شهرستان برابر 155000بوده‌است .آمار ایران]</ref>. اقلید حدودا ۲۵۰ کیلومتر با اصفهان و ۲۵۰ کیلومتر با شیراز، ۲۰۰ کیلومتر با یزد و ۱۶۰ کیلومتر با یاسوج فاصله دارد.اقلید که‌دارای هوایی معتدل است و چراگاه‌های فراوانی دارد در پنج ماه از بهار و تابستان منطقه سردسیر ایل‌های گوناگونی مانند قشقایی و عرب باصری‌است. از طایفه‌ها و تیره‌های‌دیگر می‌توان‌ازطایفه‌های‌فارسیمدان، کله‌کو، کشکولی، اسلاملو و طایفه‌های کلمه‌ای و گردشولی از ایل ممسنی نام برد. زبان مردم اقلید، فارسی اما به خاطر وضعیت منطقه لهجه‌های متفاوتی دارند. آداب و رسوم مردم اقلید با توجه به ویژگی‌های مخصوص خود بیش‌تر به آداب و رسوم مردم فارس می‌ماند و از نظر زندگی و برخورد با مردم منحصر به فرد است. خون گرم بودن، زود آشنا شدن، با نیتی پاک و باطنی با صفا با مهمان بر خورد کردن و برنامه ریزی با ظرافتی خاص در مورد بعضی از مراسم مانند عروسی و عزاداری، عید نوروز و عید غدیر از دیگر ویژگی‌های مردم اقلید هستند. مهم ترین صنعت دستی در شهرستان اقلید؛ فرش بافی است چون اصلی ترین کارو پیشه مردم منطقه فرش بافی است. شمار دستگاه‌های قالی بافی این شهرستان بیش از هزار دستگاه است و دو شرکت بزرگ فرش بافی نیز در اقلید فعال هستند. طرح و نقش فرش‌ها محلی و بیش‌تر نفش هیبت لو هستند، اما در کارگاه‌های شرکت فرش نیز نقشه‌های دیگری بافته می‌شوند که به نام فرش‌های آباده‌ای در بازار به فروش می‌رسند. بیش‌ترمردم نواحی روستایی اقلید به قالی بافی مشغول هستند و این کار را بیش‌تر زنان و دختران به عهده دارند. توانمندی‌های شهرستان اقلید در زمینه بافته‌های داری (قالی و گبه) قابل توجه‌است، به این ترتیب که این شهرستان قادر است انواع فرش دست‌باف با میزان تولید سالیانه ۴۰ هزارمترمربع و همین میزان صادرات و گبه بافی به میزان تولید سالیانه ۵ هزارمتر مربع و به همین میزان صادرات داشته باشد. گیوه بافی، جاجیم بافی و نمد مالی از دیگر صنایع دستی این شهرستان است که در تمام روستاها و شهرهای این منطقه تولید و عرضه می‌شوند. برخی از این تولیدات جنبه صادراتی و برخی دیگر تنها جنبه مصرف محلی دارند. دریاچه کافتر و آبشار دشتک ابرج و چشمه‌های متعددی که فضاهای فرح بخش و زیبایی را فراهم آورده‌اند به همراه دامنه کوه‌ها و سواحل رودخانه‌ها از مهم ترین جاذبه‌های طبیعی شهرستان اقلید به شمار می‌آیند. ازاماکن مقدسه و تاریخی منطقه می‌توان امامزاده‌ها و مسجد جامع شهر که قدمت آن به شش صد سال قبل می‌رسد را نام برد.  علت نامگذاری اقلید اولین شهر بزرگ از نظر جمعیت در شمال فارس است. درباره واژه اقلید گمانهایی چند وجود دارد اما گمانی که بیشتر تاریخ نویسان نسبت به آن اتفاق نظر دارند، این واژه همانا عربی شده واژه کلید است. در گویش مردم نیز به صورت کلید و کلیل هنوز به کار می‌رود که گونه‌ای از واژه اکلیل است.

    اقلید کلمه‌ای عربی و به معنی کلید و احتمالا کلید یک کلمه یونانی می‌باشد. این شهر به دروازه و کلید گشایش و فتح فارس مشهور بوده و درگذشته یکی از بلاد مهم به شمار می‌رفته‌است. کلید به مرور زمان به کلیل و بعد به اقلید تغییر نام پیدا نمود و هنوزهم عده‌ای به آن کلیل می‌گویند و مفهوم مجازی آن، کلید گشایش سرزمین فارس است. به این معنی که هر کس می‌خواسته فارس را فتح کند، اول بایستی اقلید را فتح کند. اقلید شهر کهن سالی است و در دوران‌های پیش از اسلام منطقه آبادی بوده‌است. هم اکنون ازدوران ساسانیان چند اثر ارزنده در اقلید و پیرامون آن وجود دارد که حوض دختر گبر با سنگ نوشته پهلوی اش یکی از آن هاست. در فارسنامه ابن بلخی درباره اقلید چنین نوشته شده‌است: «اقلید شهرکی کوچک است و حصاری دارد و جامع و منبردارد و هوای آن در سردسیر معتدل است و درست، آب آن خوش است و روان، [ و در آن ] میوه باشد از هر نوعی...». هم چنین در فارسنامه ناصری نیز درباره اقلید چنین می‌خوانیم : «اقلید در دامنه کوهای زاگرس قرار دارد. رودخانه از میان آن جاری است در دو جانب این رودخانه باغ‌های پر از درختان سردسیری است مکانی با صفا و نزهت گاهی دلگشا است.اقلید دارای دانشگاه آزاد و آموزشکده دختران، دانشگاه پیام نور دانشگاه دولتی(در شرف تاسیس) و مجموعه بزرگ علمی مذهبی مدینه العلم. کارخانه‌های قند واگن سازی الکل سازی بلی اتیلن آرد شیرباستوریزه ، استیل سازی ،و... می‌باشد.

     پیشینه تاریخی

    از آنجا که اقلید ششمین شهر مرتفع ایران و مرتفع‌ترین شهر استان فارس به شمار می‌رود تا جایی که این ارتفاعات به علت مشرف بودن و جایگاه فلاتی شکل آن بر سرزمین فارس در ادوار گذشته بوده، موقعیت و تسلط خاص دفاعی داشته و دارای پایگاه نظامی بوده، به گونه‌ای که فتح آن به منزله تصرف تمام خاک فارس بشمار می‌آمده‌است و بدین سبب آن را کلید فارس گفته‌اند.

    پیشینه منطقه با توجه به نشانه‌هایی که در دسترس است به پایان دوره نوسنگی یعنی یک هزار سال پیش از میلاد می‌رسد. آثار تاریخی مانند حوضچه دختر گبر، کتیبه تنگ براق، کوشک زر، کتیبه کوه بل، باتلاق گور بهرام و چشمه شیرین، تل باکون (بکان) و چند نشانه کوچک و بزرگ دیگر گواه بر قدمت تاریخی این قلمرو است. در گذشته جاده اصلی اصفهان - شیراز از اقلید می‌گذشته‌است وبهمین دلیل نقشی مهم‌تر و کلیدی تر از سایر شهرستانها در تحرک فعالیتهای اقتصادی واجتماعی سرزمین پارس داشته‌است. این شهر زمانی گوشه‌ای از شاهنشاهی هخامنشیها به نام آزارگاتا و مرکز تربیت اسب جنگی کوروش به شمار می‌آمده‌است.

     مکان‌های دیدنی و تاریخی

    پارک انقلاب و پارک پارسیان و تفرج گاه محمد رسول الله و سرداب و بید سبحان و دامنه‌های کوه بل ودریاچه کافتر و آبشار تنگ براق وقدمگاه سده و چشمه بالنگان حاجی آباد و گور بهرام آسپاس و باغ گل خارستان و فی منی حسن آباد چشمه‌های متعددی که فضاهای فرح بخش و زیبایی را فراهم آورده‌اند به همراه دامنه کوه‌ها و سواحل رودخانه‌ها از مهم ترین جاذبه‌های طبیعی شهرستان اقلید به شمار می‌آیند. ازاماکن مقدسه و تاریخی منطقه می‌توان امامزاده‌ها و مسجد جامع شهر که قدمت کتیبه تعمیر آن به شش صد سال قبل می‌رسد را نام برد. هم چنین قلعه‌های قدیمی مانند قلات و شهر آشوب و کاروانسراهای کناس و... از جاذبه‌های مهم تاریخی منطقه به شمار می‌آیند.شهرستان اقلید به عنوان وسیع ترین و پر جمعیت ترین شهرستان شمال فارس در چهار راهی بزرگراه اصفهان – شیراز و یزد – یاسوج (طریق الرضا (ع)) قرار دارد. و از جنوب به شهرستان‌های مرودشت و سپیدان، از شمال به شهرستان آباده، از غرب به شهرستان سمیرم و یاسوج و از شرق به شهرستان‌های خرمبید و پاسارگاد محدود است.

    مرکز شهرستان، شهر اقلید است و تا شیراز ۲۷۵ کیلومتر، تا اصفهان ۲۳۰کیلومتر، تا یزد۲۱۰ و تا یاسوج ۱۸۰کیلومتر فاصله دارد.به دلیل بارش برف در زمستان مناظر برفی بسیار زیبایی در فصول پاییز و تابستان چشم را می‌نوازد و در فصل بهار و تابستان چشمه سارهای جوشان و رودهای خروشان تفرج گاههای بی بدیلی را پدید می‌آورد. واحدهای اقامتی در تمام طول سال و مدارس در تعطیلات نوروزی و فصل تابستان پذیرای میهمانان و گردشگران ارجمند می‌باشند.

    اقلید، یکی از کهن ترین شهرهای فارس به معنی کلید سرزمین پارس با آثار باستانی و جاذبه‌های تفریحی و گردشگری تابلویی رنگارنگ از جلوه‌های قدرت خداوندی است که طبیعت زیبا و مردمان خون گرم آن مقدم شما را گلباران می‌کنند.

    مسجد جامع اقلید :

    یکی از مساجد قدیمی می‌باشد که از گذشته‌های دور مکانی مقدس بوده و کتیبه‌ای چوبی مبنی بر تعمیر مسجد در سال ۸۴۹هجری قمری و منبر منبت کاری شده‌ای مربوط به دوران صفوی ساخته شده به سال ۱۰۰۸ هجری قمری دارد که ارزشهای هنری فراوانی دارد.

    - امامزاده عبدالرحمن (ع) :
    

    در پای تپه‌ای کوچک بارگاه امامزاده عبدالرحمن از نوادگان امام حسن مجتبی (ع) قرار دارد که گلزار شهدای گلگون کفن در کنار آن قرار دارد در مرکز شهر امامزاده زینب خاتون(س) و در حومهٔ آن امامزاده زبیده خاتون (س)قرار گرفته‌است.

    -حوض دختر گبر و کتیبه پهلوی :

    در مرکز شهر تپه سنگی قلات حوض دختر گبر شامل سه پله و یک حوض با عمق کم وجود دارد که بر دیوارهٔ آن کتیبه‌ای به خط پهلوی ساسانی به طول۲ متر و عرض ۸۸سانتیمتر کنده شده‌است.

    پارک انقلاب : 
    

    در مجاورت شهر اقلید چشمه سار چغرسیاه قرار گرفته‌است که پارک انقلاب و گلزار شهدای در کنار این چشمه واقع شده‌است.

     چشمه رسول الله (ص) : 

    از زیر یک تپه سنگی، آب زلالی می‌جوشد که تفرجگاه محمد رسول الله را پدید آورده‌است. بر بلندای این تفرجگاه سنگ دُل دُل قرار دارد که نوعی نیایشگاه بوده‌است. ۵- - امامزاد سید محمد کافتر :این مجموعهٔ زیارتی – سیاحتی شامل بارگاه امامزاده سیدمحمد از نوادگان حضرت عباس (ع)، دریاچه کافتر، قلعه کافوری و کوههای سر به فلک کشیده یکی از زیباترین مناطقی است که پذیرای خیل مشتاقان و علاقمندان است.

    چشمه گور بهرام آسپاس :

    در کنار روستای آسپاس چشمه‌ای قرار دارد که نقل شده بهرام گور در هنگام شکار در آن فرو رفته‌است. بیشه زارهای سرسبز و قلعه بهرام گور و کوه شکارگاه و.... از جمله جاهای دیدنی مجاور این چشمه‌است.

    چشمه بالنگان حاجی آباد :

    مجاور روستای حاجی آباد تفریح گاه چشمه بالنگان خستگی را از جسم و جان مسافران جاده طریق الرضا می‌زداید.

    قدمگاه شهر سده :

    درختان کهنسال چشمهٔ قدمگاه را که از زیر کوه می‌جوشد در برگرفته‌است. نزدیک به شهر سده با آثاری مانند تپه نقاره خانه، تپه فیلی و تپه مهرعلی فارس از ویژگیهای این تفرجگاه زیبا می‌باشد.

    تنگ براق و کتیبه ساسانی :

    در دره‌ای زیبا فرو ریختن آب از صخره‌های بلند بهشتی را پدید آورده‌است که خنکای نسیم آن روح فزاست. در مجاور آبشار زیبای آن کتیبه‌ای به خط پهلوی از دوران ساسانی به جای مانده‌است.

    چشمه چهل شهیدان دژکرد :

    در مجاورت دهستان دژکرد زلال آب چشمه ساران در پای کوههای بلند با درختان با طراوت خویش تپه ماهورهای زیبا و جنگلی را طی می‌کند.

    امامزاده اسماعیل (ع) :

    در روستایی به همین نام کوههای پوشیده از جنگل و باغهای مو بارگاه مقدس امامزاده اسماعیل (ع) را در بر گرفته‌اند که تفریحگاه غوره دان در مجاور آن قرار دارد.

    دهها اثر باستانی و چشمه و قنوات در سراسر شهرستان پراکنده‌است.

    به نقل از سایت میراث فرهنگی ایرن آثار ۷ هزار ساله در اقلید شناسایی شد .

     صنایع و معادن

    بزرگ ترین مرکز صنعتی شهرستان اقلید کارخانه قند می‌باشد که با ظرفیت اسمی روزانه ۱۵۰۰ تن مصرف چغندرقند سالانه در حدود میانگین ۲۷ هزار تن می‌باشد و بوسیله بخش خصوصی اداره می‌شود. دومین واحد صنعتی این شهرستان شرکت صنایع پلاستیک کوثر با ظرفیت اسمی سالیانه ۲۵۰۰ تن و عملی ۳۵۰۰ تن تولید انواع پلی اتیلن پایپ، سبک، سنگین، پلی‌پروپیلن‌وپلی‌استایرن‌است. واحدهای صنعتی دیگر شامل کارخانه شیرپاستوریزه با ظرفیت اسمی ۳۰۰۰ تن شیر در سال و سایر فراورده‌های لبنی از جمله ماست پاستوریزه، ماست موسیر، پنیر سفید، خامه، دوغ گازدار است. واحدهای صنعتی دیگر شامل شرکت تولید و بسته بندی فرآورده‌های گوشتی شعبه اقلید با ظرفیت ۹ هزارتن کشتار دام و ۳۶۰۰ تن بسته بندی انواع گوشت قرمز به صورت سالیانه‌است و هم‌چنین کارخانه آرد اقلید با ظرفیت ۲۵۰ تن روزانه تولید آرد والسی که بیش از ۹۰٪ مراحل اجرایی آن اتمام یافته و در آینده نزدیک به بهره‌برداری خواهد رسید. با وجود داشتن استعدادهای بالقوه تولیدات معدنی در این شهرستان به دلیل عدم سرمایه گذاری در این بخش، غیر از تولیدات معدنی در خصوص شن ماسه فعالیت‌های تولیدی دیگری انجام نمی‌پذیرد.

     کشاورزی و دام داری

    در اقلید به سبب وجود آب فراوان و هوای مناسب، کشاورزی رونق دارد. از نظر کشاورزی این شهرستان از موقعیت خاص کشاورزی برخوردار بوده و وجود پنج دشت مسطح و حاصل خیز و منابع طبیعی آبی قابل توجه این منطقه را به یکی از مهم ترین قطب‌های کشاورزی استان فارس تبدیل کرده‌است، هم اکنون میزان ۱۴۰ هزار هکتار زمین قابل کشت وجود دارد که تا ۲۰۰ هزارهکتار نیز قابل گسترش می‌باشد و عمده تولیدات کشاورزی عبارتند از : گندم، جو، چغندرقند، سیب زمینی، حبوبات (نخود، لوبیا، عدس)، سیب درختی، علوفه (یونجه، اسپرس، شبدر). علاوه بر تولید محصولات زراعی در این شهرستان انواع محصولات باغی توسط کشاورزان تولید می‌شود که براساس جدیدترین آمار موجود با سطح زیرکشت ۸۵۸۱ هکتار می‌باشد که عمده ترین محصولات باغی عبارتند از سیب درختی، بادام، انگور، گردو که سطح زیرکشت سیب درختی ۳۰۹۴ هکتار، بادام (آبی ۲۱۸ هکتار، دیم ۲۹۸۶) انگور (آبی ۴۴۳ هکتار، دیم ۸۳۹ هکتار) و گردو ۳۹۱ هکتار می‌باشد، باغ داران محصولات دیگر از جمله زردآلو، آلبالو، گیلاس، هلو، شلیل، شفتالو، انواع آلو، انواع گوجه، به، گلابی، خرمالو، انار، توت، انجیر، سنجد و زعفران نیز تولید می‌شود. شهرستان اقلید یکی از شهرستانهای مستعد دامپروری می‌باشد که تقریباً حدود ۴۰۰ هزار واحد دامی، توسط حدوداً ۵۰۰ بهره بردار(دامدار و دامپرور) در بافت شهر و روستاهای شهرستان نگهداری می‌شوند و در طول شش ماه از سال بیش از ۵۰ هزار نفر از عشایر بدلیل ییلاقی بودن منطقه به این شهرستان کوچ می‌نمایند که این امر موجب رونق دام پروری گردیده و سالیانه میزان قابل دام به صورت زنده مازاد بر نیاز شهرستان به استانهای یزد، اصفهان، فارس صادر می‌گردد. اخیراً نیز با احداث و راه اندازی مجتمع گوشت این شهرستان، انواع دام‌های مختلف از دام داران منطقه توسط این مجتمع خریداری و پس از کشتار، بسته بندی گردیده و به سایر نقاط کشور ارسال می‌گردد. دام داری بر عهده تیره‌های گوناگون ایل‌ها است و دام‌ها شامل گاو، گوسفند، بز و شتر است. انواع فرآورده‌های دامی و لبنی از محصولات بخش دام داری این شهرستان می‌باشد.

     مشخصات جغرافیایی

    اقلید واقع در طول جغرافیایی ۵۲ درجه و ۴۱ دقیقه و عرض جغرافیایی ۳۰ درجه و ۵۳ دقیقه و بلندی ۲۲۳۰ متری از سطح دریا می‌باشد. اقلید یکی از شهرستان‌های استان فارس است که از شمال و شمال‌خاوری با شهرستان آباده، از جنوب خاوری با شهرستان خرم بید، از جنوب با شهرستان مرودشت، از باختر با شهرستان سپیدان و استان کهگیلویه و بویر احمدو از شمال باختر با شهرستان سمیرم از استان اصفهان هم مرز است. چون این سرزمین کوهستانی است چشمه سارهای فراوان دارد که بیش‌تر آن‌ها، سرچشمه‌های رودخانه کر هستند. جمعیت شهرستان اقلید درسال ۱۳۷۵ تعداد ۸۰۹۴۷ نفر , و درسال ۱۳۸۵حدود ۱۰۳۰۰۰نفر جمعیت ساکن و ۴۰۰۰۰نفر عشایر بر آورده شده‌است. شغل‌اصلی مردم اقلید کشاورزی، دام داری، پیشه وری، بازرگانی، کارگری و فرش بافی است. مسیرهای این شهرستان به مناطق اطراف عبارت اند از: - راه آسفالته‌ای که از اقلید به سوی شمال خاوری کشیده شده که اقلید را به بزرگراه اصفهان - شیراز در سورمق متصل می‌سازد. درازای این راه ۱۸ کیلو متر است. - جاده اقلید - یاسوج که ۱۲۰ کیلومتر است و از اقلید به سوی جنوب باختری می‌رود و به یاسوج می‌رسد و مطالعه احداث بزرگراه طریق الرضا (ع)بر روی آن در حال انجام است. -راه آهن اصفهان -شیراز که در کنار شهر اقلید ایستگاه دارد و مطالعه و امکان سنجی احداث راه آهن یزد -اقلید -یاسوج در دست پی گیری است. - جاده‌ای که از سوی شمال از اقلید به سوی آبادی‌های صغاد بهمن و سپس به ایزد خواست و شهر سمیرم می‌رسد. -آزاد راه در حال احداث شمال -جنوب که از غرب این شهرستان و از نزدیکی شهر سده می‌گذرد. - راه‌های دیگری که مرکز بخش اقلید را به آبادی‌های پیرامونش می‌رساند. به طور کلی این شهرستان از موقعیت استثنایی جغرافیایی در چهار راهی استان‌های فارس و یزد و اصفهان و کهگیلویه و بویر احمد قرار دارد.

     منبع : fa.wikipedia.org

  • نظرات() 
  • کازرون

    دوشنبه 31 خرداد 1389

    کازرون یکی از شهرهای ایران است که در استان فارس قرار گرفته‌است. این شهر مرکز شهرستان کازرون است. کازرون با تاریخی کهن، دارای آثار باستانی و تاریخی فراوانی است. آب فراوان و هوای مساعد باعث شده این منطقه در طول تاریخ مورد توجه سلاطین و صاحبان قدرت قرار گیرد. وجود آثار پیش از تاریخ و تاریخی ارزشمند در این شهرستان، این نظر را تایید می‌کند. در سالهای بین ۴۸۳ تا۴۹۵ بعد از میلاد، کازرون با تلاش فیروز (پسر بهرام ساسانی) پیشرفت یافت کازرون شهری است با هشتاد هزار نفر جمعیت(بدون حومه)و دویست و شصت هزار نفر جمعیت شهرستان. هزار و پنجاه کیلومتر دور از تهران در میان راه شیراز و بوشهر. دو شاخه بازویش یکی به طول صد وشصت کیلومتر به طرف بوشهر و دیگری به طول صد وبیست کیلومتراز میان زیبا ترین جنگل‌های بلوط در ایران(دشت برم) به طرف شیراز دراز شده‌است. بین دو رشته کوه موازی از دامنه‌های فرعی زاگرس لم انداخته و چند روستا بر دایره‌ای به شعاع یک تا سه فرسخ دورش حلقه زده‌است. قلعه سید بورنجان، کاسکان (گلستانه)، دوان، نودان، شاپور، جام بزرگی، دریس، فتح آباد، سید عبدالله (بلیان)، سیف آباد (احمدی) و علی‌آباد دوتو (پوسکان)، روستای ابوعلی، مهرنجان، سیف آباد، ملااره و پل آبگینه (نرگسزار) و روستای عرب (قلعه نارنجی) و روستای پریشان و چند ده کوچک و بزرگ دیگر در دور و نزدیک.

     محلات

    شهر کازرون از چند محله قدیمی تشکیل شده : محل پایین (مصلی) ، محل بالا (علیا) ، محل گنبد، محل کوزه گران، محل آهنگران، محل بازار، محل امامزاده، محل چابی، محل اوداغکی و چند محله دیگر که تازه در حواشی شهر روییده‌اند مثل سعادت آباد (مجل آباد)، محل قرچه (گل سُوزَکی) که همه این محله‌ها به هم چسبیده‌اند و شهر را بوجود آورده‌اند.

     و در زمان قباد در سالهای ۴۸۷ تا ۴۹۸ بعد از میلاد مجدداً توسعه و پیشرفت یافت.

    بنا به روایتی تایید نشده ریشه کازرون در افسانه‌های تاریخی است. می‌گویند سُمغان (دهی در بالای کوه شاپور نزدیک کازرون) همان سمنگان شاهنامه فردوسی است که رستم دنبال رخشش پیاده تا آنجا رفت و از دژهای سپید و پهلو که در حوالی ممسنی امروزی است (یا بودنش در قدیم ثابت شده، )در شاهنامه نام برده شده:

    دژی بود کش خوانندی سپید بدان دژ بد ایرانیان را امید
    ز پهلو به پهلو کشیده طناب سراپرده شاه افراسیاب

    اما کازرون را از زمان ساسانیان به چشم سر می‌توان دید. در کمال شکوه و عظمت. با داغ نقش‌های فراوان کنده بر ران کوه‌هایش و سنگ نبشته‌ها به خط پهلوی و شهری سر از خاک در آورده با آتشکده‌های بزرگ سنگی و ستون‌های افتاده کاخی و خلاصه مجسمه‌ها و سفال‌ها وکاشی‌ها و غیره. گویا تخت گاه بهاره شاپور اول شهر شاپور یا بیشاپور بوده که شاید حمله عرب ویرانش کرده باشد و مردم آن به محلی که خرابه‌هایش نزدیک کازرون است و «گازرگاه» مینامندش کوچ کرده‌اند و اینجا را هم به نظر می‌رسد زلزله‌ای زیرورو کرده باشد و زنده‌هایش را کازرون پذیرفته‌است. در این کوچ قدم به قدم و قرن‌ها و قرن‌ها یک جای دیگر هم بنام «جَدِس» در نزدیکی ده دریس فعلی به ما نشان می‌دهد که شاید مدتی هم اجداد کازرونی‌ها در آنجا زندگی داشته‌اند.

    اما خود کازرون روزگاری یکی از مراکز معروف پارچه بافی بوده و پارچه اش را به بیشتر کشورهای دنیا می‌برده‌اند و «توزی» نام داشته‌است. چون بر سر راه بازرگانی که از بندر بوشهر شروع می‌شده واقع بوده تجارتش رونق فراوان داشته و محل عبور قافله‌های بزرگ مشرق بوده‌است بعدها به تدریج همه چشمه‌های برکتش خشکیدند. خاکش حاصلخیز است. خرما و غلات و مرکبات و حبوبات وپنبه محصولاتش است.

    در زمان حمله عرب و بعد از آن کازرون بارها پایداری و سرکشی می‌کند و تا آغازهای سدهٔ پنجم هجری قمری کازرونیان بر کیش زرتشتی می‌مانند. شیخ ابواسحاق کازرونی (درگذشتهٔ ۴۲۶ ق.) معروف به شیخ غازی که خود تبار ایرانی داشت برای تحمیل دین به مردم منطقه یورش برد و ۲۴ هزار تن را کشت یا وادار به مسلمان شدن کرد.

    بعضی کازرون را شهر سبز لقب داده‌اند. حوالی عید کازرون سرسبزی فراوانی دارد و بعد از شیراز بیشترین حجم مسافران نوروزی را در استان به خود اختصاص داده‌است.زمستان معتدل و بسیار خوش آب وهواو تابستان‌هایش گرم و خشک و طاقت فرساست با این حال ییلاق بوشهری‌ها وبرازجانی‌های اصیل به شمار می‌آید.

    زبان مردم منطقه از ناحیه شمال غربی تا بغل گوش کازرون لری(شعبه بختیاری وبویراحمدی) است اما در خود کازرون به زبان فارسی لهجه داری حرف می‌زنند.ریشه این لحجه از زبان اصیل پهلوی است که در ایران باستان در میان قوم پارس رواج داشته.

    مدارس خاص

    این شهر دارای مدارس سمپاد در دوره پیش دانشگاهی به نام های مدرسه امام حسین(ع)و فرزانگان و نمونه دولتی از راهنمایی تا پیش دانشگاهی به نام های سعادت و بانوسلامی و مدارس شاهد از ابتدایی تا پیش دانشگاهی است.

     هتل ها

    تنها هتل این شهر،هتل بیشاپور نام دارد که در سال 88 به بهره برداری رسید.

     بیمارستان ها

    این شهر تنها دارای یک بیمارستان به نام ولیعصر(عج) است.هر چند که بیمارستان دانشگاه نیز در دست تأسیس است.

     دانشگاه ها

    دانشگاه آزاد اسلامی واحد کازرون ، سومین دانشگاه آزاد معتبر ایران در این شهر قرار گرفته است و سالانه دانشجویان زیادی از نقاط مختلف کشور برای تحصیل در رشته های مختلف و به ویژه پزشکی به این دانشگاه می آیند.

     نیروگاه

    نیروگاه سیکل ترکیبی کازرون،سومین نیروگاه بزرگ ایران است.

     تیم های ورزشی

    در حال حاضر تنها تیم این شهر در لیگ های برتر ورزشی،تیم پتروشیمی این شهر در لیگ برتر هندبال است.

     آثار تاریخی

    در پهنه شهرستان کازرون آثار تاریخی زیادی وجود دارد. بیشترین آثار این منطقه مربوط به دوره ساسانی است. این احتمال وجود دارد که هیچ کجای سرزمین ایران تا این اندازه آثار مربوط به دوره ساسانی را در بر نداشته باشد. بزرگ‌ترین و تنها مجسمه سنگی دوره ساسانی مجسمه شاپور اول واقع در غار شاپور، ۹ نقش برجسته از ۳۰ نقش برجسته دوره ساسانی، شهر تاریخی بیشاپور، بزرگ‌ترین کتیبه دیواری عهد ساسانی معروف به کتیبه کرتیر به طول۵٫۲۰ متر و عرض ۲٫۷۰ متر، معبد آناهیتا (الهه آب)، آتشکده‌های متعدد، عبور جاده شاهی از این دیار و آثار ارزشمند دیگر، همه و همه حکایت از تاریخ کهن این شهرستان دارد.

    از مناطق مشهور کازرون روستای تاریخی جره (با نام قدیم اشفاقان) است که از اماکن دیدنی و تاریخی آن میتوان از آتشکده جره، چهار طاقی جره، امامزاده پیرعلوی، باغ سید حمزه، نرگسزار جره، تنگه باجیکک و... نام برد.

    کازرون از شهرهای قدیمی ایران است. در بعضی از منابع، از کازرون به عنوان شهر سلمان فارسی یاد شده‌است. کازرون در دوره هخامنشایان به گازرا شهرت داشته‌است. در زمان ساسانیان توسط شاپور اول از نو ساخته شد. در طول تاریخ، کازرون چندین بار با خاک یکسان شده‌است.

    کازرون در دوران انقلاب یکی از ۱۱ شهری بود که در آن حکومت نظامی توسط رژیم شاه اعلام شد. لاله زار شهدای کازرون دارای بیش از ۱۱۰۰ شهید است.

    fa.wikipedia.org - منبع

  • نظرات() 
  • اسیر

    یکشنبه 30 خرداد 1389

    اسیر، یکی از شهرهای جنوبی در استان فارس ایران است. این شهر مرکز بخش اسیر در شهرستان مهر است. اسیر در حال حاضر دارای دو دهستان مرکزی و دشت لاله می‌باشد.

     پیشینه

    از شروع زندگی و پیدایش اولیه سکونت در این سرزمین اطلاع دقیقی در دست نیست. و چون بر اثر دوری از مرکز و عدم وجود تاریخ نگاری در گذشته تا مدتها اینجا به‌وسیله هیچ تاریخ نگاری به حساب نیامده‌است ولی از شواهد و قراین چنین برمی آید که از شروع زندگی در این سرزمین بیش از سه هزار سال می‌گذرد. چنانکه در کتیبه داریوش مربوط به دوهزار و پانصد سال پیش آمده‌است : در آن زمان پادشاه هخامنشی در آنجا حکومت می‌کرده و از آن مالیات می‌گرفته‌است. با مراجعه به متون و فرهنگهای مختلف جای دیگری بدین نام موجود نیست.ومراد همین اسیر فعلی می‌باشد.با وجود آثار و ابنیه تاریخی و سنگ‌نوشته‌های مربوط به صدر اسلام از آبادی و رونق آن در آن زمان شکی نیست. به طوری که چندین سال قبل سنگ قبرهایی مربوط به سال ۳۶ هجری قمری و رمضان ۷۴ هجری در قبرستان اسیر و منزل مسکونی در آنجا پیدا شده‌است. مسجد جامع اسیر که دارای ویژگی و معماری خاص مربوط به اواخر قرن اول هجری قمری می‌باشد در زمان عمرابن عبدالعزیز ساخته شده‌است و در دورانهای مختلف محل عبادت و تدریس و پرورش شاگردان بسیاری بوده‌است. وجود آثار باستانی و نقوش سنگی تمب بت و تعداد زیادی قبرستان آن هم با فاصله‌های دور از هم و با وسعت زیاد خود گواه محکمی بر رونق و آبادی گذشته آن است. ولی در اثر حوادث و بلایای طبیعی در برخی ادوار به کلی ویران گشته‌است. و بنا به قولی در اثر زلزله سهمگین سده چهارم هجری که به مدت یک هفته ادامه داشته‌است چهره آبادی به کلی تخریب گشته و خسارات زیادی بر جای گذاشته‌است . آثار تاریخی تمب بت مربوط به دوره ساسانیان، قلات دیلا،غارهای کله کله و مناظ زیبای نرگس زار نوآباد و آبشار چک چک از جاذبه‌های دیدنی اسیر به شمار می‌آید با نزدیکی منطقه به جاده مهم گور- سیراف ( فیروزآباد به بندر طاهری) در اثر عبور کاروان‌های مختلف از شهرهای ایران از اهمیت فوق العاده‌ای برخوردار بوده‌است به گونه‌ای که البسه و بافته‌های کتانی و گیوه از آنجا به خارج فرستاده می‌شده و بازار فروش خوبی برای کالاهای تجار و مسافران دیگر کشورها به شمار می‌آمده‌است .صاحب فارسنامه ناصری نیز از وسعت و اقتدار آن سخن گفته و جمعیت آن را در حدود دویست سال قبل بیش از یکهزار خانوار ذکر می‌کند که با توجه به گستردگی و بالابودن بعد خانوار در گذشته دارای جمعیتی در حدود ده هزار نفر بوده‌است که در زمان نگارش فارس نامه(۱۳۱۶ هجری قمری) به بیش از یکصد خانه خراب نمی‌رسیده‌است و کاهش بسیار زیاد آبادی و جمعیت آن در گذشته باید در اثر وجود یکی از بلایای طبیعی یا حوادث غیرمعمول اتفاق افتاده باشد و گرنه چنین تحول عظیمی آنهم در فاصله پنجاه شصت ساله در شرایط عادی غیرممکن به نظر می‌آید.

    پس از اسلام

    در اثر روابط و رفت و آمدهایی که مردم این ناحیه از امپراتوری بزرگ ایران با جزیره بحرین داشتند. خبرهایی از آیین جدید دستگیرشان می‌شد چرا که اسلام در زمان حضرت محمد به بحرین راه یافته بود وعده‌ای از مسلمانان در آنجا سکونت داشتند و زمینه‌های مستعدی جهت پذیرش اسلام در منطقه اسیر فراهم شده بود تا اینکه در زمان خلیفه دوم از طریق خوزستان و فارس در اثر لشکرکشی سپاهیان اسلام اکثریت مناطق جنوبی ومرکزی ایران رفته رفته مسلمان شدند. در زمان عمر بن عبدالعزیز اولین مسجد فارس (مسجد جامع اسیر)در این محل ساخته می‌شود وطی سالیان متمادی آموزشگاهی برای مفاهیم اسلامی بود. در دوران انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی مردم این منطقه دارای نقش بسیار زیادی بودند به گونه‌ای که تعداد زیادی از جوانان این شهر از جمله چهار شهید از یک خانواده جان خود را در راه انقلاب فدا کردند.در دو طرف اسیر دو کوه قرار گرفته که عبور از آنها بسیار دشوار می‌باشد، و به علت همین سختی در حرکت کوه شمالی را«گردنه کافری» و کوه جنوبی را «ظالمی» می‌نامند و در میان مردم مشهور شده که این شهر در میان کافر و ظالم اسیر شده است؛ این شهر در جنوب شیراز و ازمناطق گرمسیر استان فارس می‌باشد.طول آن از روستای «ارودان» تا «دار المیزان» ۸ فرسخ است؛ عرض آن از روستای «بلبلی» تا «عربانه» ۴ فرسخ می‌باشد؛ و از سمت مشرق به بلوک «خنج و علامرودشت» و از ناحیه مغرب و جنوب به نواحی گله دار امتداد پیدا می‌کند.

    جانوران این منطقه عبارت‌اند از: آهو، بز، پازن، قوچ، میش کوهی سیار، تیهو و کبک انجیر و در بعضی مناطق، دراج نیز موجود می‌باشد؛ در قدیم در این مناطق نخلستانهای زیادی نیز وجود داشته ولی امروز آثار زیادی از آن باقی نمانده‌است. در زمانهای گذشته خانه‌ها را از خشت خام، گل و چوب نخل می‌ساخته‌اند، به طوری که تعدادی از آنها تا چندین سال پیش نیز موجود بوده‌است. در حدود سال ۱۲۰۰، «عابدین خان اسیری» حاکم این سرزمین بود، که جزء «خان‌های» این منطقه نیز محسوب می‌شد و تا سال ۱۲۷۵ حکومت اسیر در دست «فتح ا... خان اسیری» نواده «عابدین خان» بود، در این دوران اسیر یکی از بلوکات مهم فارس به شمار می‌آمده وسالیانه خراج و مالیات زیادی از اینجا به مرکز ارسال می‌شده‌است. از مشاهیر و بزرگان گذشته این شهر می‌توان به آیت‌الله سید علی اکبر فال اسیری مشاور و داماد میرزای شیرازی ، شیخ محمد اسیری اول و دوم و...اشاره نمود، در حال حاضر نیز دارای افراد معروف و مدیران زیادی است که علاوه بر عهده داری مسؤلیتهای مختلف سیاسی- اجتماعی در استان و کشور و تدریس در دانشگاهها و حوزه‌های علمیه و انتشار کتب و مقالات منشاء خدمات فراوانی بوده‌اند.

    fa.wikipedia.org : منبع

  • نظرات() 
  • اردكان

    یکشنبه 30 خرداد 1389

    اردکان شهری است در بخش مرکزی شهرستان سپیدان در استان فارس در جنوب ایران.
    وجه تسمیه اردکان از دو کلمه «ارد» به معنی دلاور و جنگاور و «کان» به معنی کوه تشکیل شده‌است.

    fa.wikipedia.org  : منبع

  • نظرات() 
  • استهبان

    یکشنبه 30 خرداد 1389

    اِستَهبان شهری در جنوب شرقی استان فارس است. این شهر مرکز شهرستان استهبان می‌باشد.از دیرباز، نام این شهر اصطهبانات یا استهبانات بوده که در دهه ۱۳۵۰ شمسی، در زمان نخست‌وزیری آموزگار که خود متولد این شهر است به نام کنونی آن، یعنی 'استهبان' تغییر نام پیدا کرد. گفته شده که نام این شهر از عبارت سته بان، به معنای تاکستان یا انگورستان برگرفته شده‌است.همچنین نام صابونات نیز در بین مردم این شهر مرسوم است.

     کشاورزی

    محصول اصلی کشاورزی این شهر انجیر و زعفران است. در منابع، به محصولات دیگری از جمله؛ حبوبات، پنبه، تنباکو و میوه‌های دیگری همچون گردو، بادام و انار اشاره شده‌است. زعفران این شهر از نظر عطر و طعم زبانزد و دارای کیفیت منحصر به فردی است اما در بازار تجارت زعفران شناخته شده نیست.

    استهبان، در گذشته‌ای نه‌چندان دور، از مراکز مهم مطالعات شیعی به‌حساب می‌آمده و در حدود دو سده، طلاب علوم دینی در این شهر به تحصیل می‌پرداختند. به‌طوری که به این شهر، لقب نجف اصغر یا نجف کوچک را داده بودند. از بزرگترین علمای این شهر که همواره نام او در تاریخ شفاهی و کتبی این شهر، با احترام فراوان یاد می‌شود مرحوم آیت‌الله العظمی سید ابراهیم اصطهباناتی است که به میرزا آقا اصطهباناتی شهرت یافته. در نجف ایشان را آقا میرزا آقا حسینی اصطهباناتی شیرازی می‌خواندند. وی از مراجع و فقهای عالی‌رتبه شیعه بود که در سال ۱۳۳۷ هجری شمسی در نجف اشرف، دیده از جهان فرو بست. این شهر دارای دو امامزاده‌است: امامزاده پیرمراد **(از قدیم نام این امامزاده "پیر مراد" بوده که آقای حسینی امام جمعه جدید شهرستان بدون مشورت و کسب اجازه از همشهریان ، دستور به تغییر این نام به "برالمراد" را دادند که مردم نپذیرفتند)** و امامزاده سید شمس‌الدین

     جاهای دیدنی

    مهم‌ترین جاذبه‌های این شهر عبارتند از: آبشار درب آسیاب، چشمه قهری، آب چوک، سلخ بوخون، مرخنه، انجیرستان، دم تنگ، چنار هزارساله.

    fa.wikipedia.org : منبع

  • نظرات() 
  • ارسنجان

    یکشنبه 30 خرداد 1389

    شهرستان ارسنجان از شهرستان‌های استان فارس در جنوب ایران است. مرکز این شهرستان، شهر ارسنجان است. جمعیت این شهرستان بر طبق سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۴۱٫۴۸۸ نفر بوده است .

    این شهرستان از غرب به شهرستان پاسارگاد، شهرستان مرودشت و از شرق به دریاچه طشک و شهرستان نی ریز و از شمال به منطقه سرپنیران و شهرستان بوانات و از جنوب به شهرستان شیراز منطقه کربال و خرامه محدود است. این شهرستان ۱۶۶۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد و قله دال نشین (دل نشین) با ارتفاعی حدود ۳۲۷۰ متر از سطح دریا بلندترین قله رشته کوههای اطراف ارسنجان و یکی از معروفترین قله‌های سلسله جبال کوه خم می‌باشد.
    ارسنجان از آب و هوای معتدل برخوردار است و جهت باغداری و کشاورزی و دامپروری محیطی مساعد دارد.

     جمعیت

    بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت شهرستان ارسنجان در سال ۱۳۸۵ برابر با 41488 نفر بوده است . مردم ارسنجان دارای شغل‌های متعدد مانند: فرهنگی - کشاورزی - دامپروری - باغداری و کامیونداری می‌باشد، جمعیت کل شهرستان بالغ بر ۵۰۰۰۰ نفر که درصد باسوادی آن طبق آخرین اعلام نهضت سوادآموزی ۸۲٪است که از نرم درصد باسوادی کشور که ۵/۷۹٪ است بالاتر می‌باشد،

     محصولات

    محصولات زراعی و باغی آن، گندم، جو، ذرت، یونجه، کنجد و چغندر قند، انار، بادام، گردو، زردآلو و رب انار ارسنجان شهرت فراوانی دارد. تا کنون زمین‌لرزه‌ای در این شهرستان رخ نداده‌است زیرا در بین کوهستان وقع شده و این امر موجب عدم آمدن زلزله در این شهرستان می‌شود.

    fa.wikipedia.org :منبع

     

  • نظرات() 
  • آباده

    یکشنبه 30 خرداد 1389

    شهرستان آباده یکی از شهرستانهای استان فارس ایران است. مرکز این شهرستان، شهر آباده است. جمعیت کل این شهرستان بر طبق سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۷۰۹۵۸ نفر بوده‌است. وجه تسمیه واژه آباده آباده نهمین شهر از نظر جمعیت دراستان است. (آباده) واژه ایست فارسی، اسم خاص، که معمولاً در محاوره ( ه ) آن تلفظ نمی‌شود. اما اصل واژه از کلمه ( آباد ) گرفته شده که در پهلوی از واژه ( آپاتیه ) به معنای دایر ، معمور ، مسکون ، پرجمعیت و کشت و زرع شده می‌باشد . و از اینجاست که (ه) مکان به آخر واژه (آباده) اضافه شده و محل آباد را می‌رساند. ویژگیهای تاریخی به استناد کاوشهای باستان شناسی پیشینه سکونت در محدوده فعلی شهرستان آباده که به هزاره اول قبل از میلاد بر می گردد. در دوره ساسانیان آثار بجا مانده همانند قلعه باستانی ایزدخواست و قصر بهرام در سورمق شواهد مطمئنی از شکوفائی فرهنگ و تمدن در این گستره جغرافیایی می باشد. قطعاً در دوره صفویه و ابتدای حکومت زندیه همزمان با حضور شاه اسماعیل سوم شهر آباده در مسیر جدیدی از پیدایش ویژگیهای شهرنشینی قرار گرفته و اولین ساخت و سازها با جلوه گاههای یک شهر شرقی در آباده ایجاد شد. طی سالهای ۱۳۰۲ و ۱۳۰۴ فرمانداری و شهرداری آباده موجودیت مستقل سیاسی این شهرستان تجلی یافت.

    آباده کلمهٔ فارسی است اصل این کلمه از واژه آباد گرفته شده و در زبان پهلوی به معنای دایر- برقرار – باصفا می باشد.زبان مردم این شهرستان عموماً فارسی سلیس می باشد. در خصوص فرهنگ شهرستان آباده بایدگفت که شهرستان آباده را بیشتر با فرهنگ و هنرش می شناسند و از سالیان دور شهره استان و کشور بوده‌است. فرهنگی که در آن عشق به میهن، کشور و علم آموزی موج می زند و از میان این فرهنگ مردمان فرهیخته ای به پا خواسته‌اند که در دانشگاههای مهم کشور و دنیا نام پر آوازه آنان را نیک به یاد دارند و از خدمات برجسته فکری و اندیشه ای آنان بهره های فراوان می برند. ذهن فردفرد مردمان این دیار نمایشگاه شعر و ادب و فرهنگ و اندیشه را محترم می شمارند. فوق العاده به فرهنگ و زبان خود متعصبند، بسیار میهمان نواز، خونگرم و صمیمی اند.

    آثار تاریخی: کاروانسرای ایزدخواست، پل ایزدخواست، تیمچه صرافیان، بنای امامزاده سلطان ابراهیم، کاروانسرای شاه عباس شورستان، کاروانسرای خان خوره، قلعه دو قلک یا دوقله، قلعه کریم آباد، تپه قلعه گبری، تل ساریاتان، تل قلعه اروان، تپه دولت آباد، تپه دهک گردو، تل قصر بهرام سورمق، قزقلاسی، مسجد امام حسن دهدق، قلعه گبری دهدق، تل قره ترک، بنای پاقلعه ایزدخواست، سد قوسی ایزدخواست، منزل شاه اسماعیل، تل شاه محمود، مرکز آباده شناسی، کاروانسرای شاه عباس ایزدخواست و قلعه قدیمی ایزدخواست.

    fa.wikipedia.org : منبع

  • نظرات() 
  • شیراز

    یکشنبه 30 خرداد 1389

    شیراز یکی از شهرهای بزرگ ایران و مرکز استان فارس است. برپایهٔ آخرین سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵ خورشیدی، این شهر جمعیتی بالغ بر ۱٬۲۱۴٬۸۰۸ نفر داشته که این تعداد در سال ۱۳۸۸ خورشیدی به ۱٬۴۵۵٬۰۷۳ افزایش پیدا کرده‌است.

    شهر شیراز در بخش مرکزی استان فارس و در ارتفاع ۱۴۸۶ متری از سطح دریا و در منطقهٔ کوهستانی زاگرس واقع شده و آب و هوای معتدلی دارد. این شهر از سمت غرب به کوه ‌دراک، از سمت شمال به کوه‌های بمو، سبزپوشان، ‌چهل‌مقام و باباکوهی (از رشته کوه‌های زاگرس) محدود شده و در منطقه‌ای به‌وسعت ۱۲۶۸ کیلومتر مربع گسترده شده‌است. شهر شیراز برطبق آخرین تقسیمات اداری به ۹ منطقهٔ مستقل شهری تقسیم شده و مساحتی بالغ بر ۱۷۸٫۸۹۱ کیلومتر مربع دارد .

    نام شیراز در کتاب‌ها و اسناد تاریخی، تحت نام‌های مختلفی نظیر «تیرازیس»، «شیرازیس» و «شیراز» به ثبت رسیده‌است. محل اولیهٔ این شهر در محل قلعهٔ ابونصر بوده‌است. شهر شیراز در پیش از اسلام قلعه‌ای بوده که قدمت آن به دوران ساسانی و پیش‌تر بازمی‌گردد. این شهر در دوران بنی‌امیه به محل فعلی منتقل می‌شود و به بهای اضمحلال استخر -پایتخت قدیمی استان فارس- رونق می‌گیرد. شیراز در دوران صفاریان، بوییان و زندیه، پایتخت ایران بوده‌است.

    کارخانجات الکترونیکی متعددی در شیراز وجود دارد. این شهر از دیرباز به واسطهٔ مرکزیت نسبی‌اش در منطقهٔ زاگرس جنوبی و واقع‌شدن در یک منطقهٔ به نسبت حاصل‌خیز، محلی طبیعی برای مبادلات محلی کالا بین کشاورزان، یکجانشینان و عشایر بوده‌است. همچنین شیراز در مسیر راه‌های تجاری داخل ایران به بنادر جنوب مانند بندر بوشهر قرار گرفته که این نقش با احداث شبکهٔ راه‌آهن به بنادر دیگر ایران کمرنگ‌تر شده‌است.

    شیراز دارای جاذبه‌های جهانگردی فراوانی است و به‌عنوان شهر شعر، شراب و گل شناخته شده‌است. این شهر آرامگاه شاعرانی همچون حافظ و سعدی را در خود جای داده و به سبب جاذبه‌های تاریخی، فرهنگی، مذهبی و طبیعی فراوان، همواره گردشگران بسیاری را به‌سوی خود فرا می‌خواند .

    fa.wikipedia.org : منبع

  • نظرات() 
  • شهرستان رزن

    شنبه 29 خرداد 1389

    شهرستان رزن یكی از شهرستان‌های استان همدان است كه از شمال با استان قزوین، از خاور با استان مركزی و از جنوب و باختر با شهرستان كبودر آهنگ هم جوار و آب و هوای آن سرد و خشك است. به علت وجود مراتع مناسب در اطراف رزن، دام‌داری به عنوان یكی از اركان اصلی اقتصاد شهر مطرح شد و مهم ترین عامل توجه بیش تر به شهر رزن، قرارگرفتن آن بر سر راه تهران ـ همدان است. در مورد چگونگی نام‌گذاری و پیشینه تاریخی رزن دو روایت نقل شده است: اول آن‌كه رزن از كلمه رایزن گرفته شده كه در اصطلاح رایزن به معنی مهمان‌دار بوده است. در شرح این مطلب آمده كه رزن بر سر راه اصفهان – زنجان و قزوین – همدان بنا شده است و بنای اولیه آن جنبه كاروان‌سرا داشته كه مسافران بعد از استراحت در كاروان سرای شاه عباسی واقع در آوج، منزل بعدی را رزن می دانستند و به مرور زمان رایزن به رزن تبدیل شده است. در روایت دوم درباره رزن آمده كه به علت وجود باغ های انگور (رز) این منطقه به رزان معروف شده كه به مرور زمان به رزن تغییر یافته است. رزن مركز شهرستان رزن در 83 كیلومتری شمال خاوری همدان، در 49 درجه و 2 دقیقه درازای جغرافیایی و 35 درجه و 33 دقیقه پهنای جغرافیایی و بلندی 1860 متری از سطح دریا قرار دارد. این منطقه كشاورزی و دام‌داری بوده و آب كشاورزی از چاه های عمیق و نیمه عمیق، رود ها و كاریزها تامین شده و عمده ترین محصول كشاورزی این شهرستان گندم، ‌جو، بنشن، تره بار و بادام است. به لحاظ كوهستانی بودن منطقه و وجود مراتع خوب دام‌داری شهرستان از رونق خوبی برخوردار است و انواع فرآورده های دامی گوشت و پوست جزو صادرات این منطقه به شمار می آیند. مهم‌ترین صنایع دستی این منطقه را قالی، گیوه دوزی، گلیم بافی، جوراب بافی و كوزه گری تشكیل می‌دهد. مقبره‌ی امام‌زاده اظهربن علی و مقبره‌ی امام‌زاده هود مهم‌ترین مكان‌های مذهبی این شهرستان را تشكیل می‌دهند.

    iran-travel.blogfa.com منبع

  • نظرات() 
    • تعداد صفحات :3
    • 1  
    • 2  
    • 3  

    آخرین پست ها


    نویسندگان



    آمار وبلاگ

    • کل بازدید :
    • بازدید امروز :
    • بازدید دیروز :
    • بازدید این ماه :
    • بازدید ماه قبل :
    • تعداد نویسندگان :
    • تعداد کل پست ها :
    • آخرین بازدید :
    • آخرین بروز رسانی :

    اَبر برچسبها