تبلیغات
تور سفر گردشگری - مطالب تیر 1389

تور سفر گردشگری

قرچک

سه شنبه 29 تیر 1389

شهر قرچک با مساحت بیش از 20 کیلومتر مربع در 25 کیلومتری جنوب پایتخت بر سر راه تهران - ورامین واقع شده است شهر قرچک یکی از چهار شهر واقع در در شهرستان ورامین( قرچک – ورامین – جواد اباد – پیشوا ) میباشد. ارتفاع این شهر از سطح دریا حدود

 1000 متر بوده و دارای میزان نزولات جوی بیش از 100 تا 200 میلی متر در سال میباشد . این شهر از نظر تقسیمات شهری به دو منطقه تقسیم شده است.

راههای ارتباطی:

راههای ارتباطی شهر قرچک عبارتند از
الف- راه اصلی چهار خطه حد فاصل شهرری در تهران و منتهی به قرچک و ورامین
ب- قرچک ، باقر اباد ، ورامین و پیشوا
ج- راه فرعی قرچک ، فردیس ، پاکدشت منتهی به جاده خراسان
د- راه فرعی باقر اباد ، فیلستان منتهی به جاده خراسان

سوابق تاریخی


سوابق تاریخی ، میزان جمعیت شهر قرچک و توابع ان: شهر قرچک که اکنون یکی از شهرهای پر جمعیت اطراف تهران میباشد بر اساس کاوشهای باستان شناسی انجام گرفته توسط اساتید دانشگاه تهران در تپه فردیس واقع در شمال غربی شهر قرچک مشخص گردید که تاریخ اولین سکونتهای انسانی در این منطقه به بیش از شش هزار سال قبل از میلاد بر میگردد .
این شهر در گذشته ای نه چندان دور و در اواخر سلطنت قاجار بصورت مزارعی با سکنه قلیل در نزدیکی باغ خواص واقع گردیده و جمعیت ان در سال 1335 فقط 167 نفر بوده است .
جمعیت شهر قرچک در حال حاضر به بیش از 250000 نفر میرسد.

www.gharchak.org منبع

 

  • نظرات() 
  • فیروز کوه

    سه شنبه 29 تیر 1389

    فیروزکوه یکی از شهرستان های استان تهران است که در خاوری ترین ناحیه استان واقع شده است. این منطقه با دارا بودن رودخانه های پرآب، دریاچه های آب شیرین و چشمه های آب معدنی متعدد، از مناطق کوهستانی و ییلاقی استان تهران به شمار می آید. جاذبه های طبیعی شهرستان فیروزکوه، این منطقه را درزمره ی مناطق خوش آب و هوای استان تهران قرارداده که به خصوص در فصل های گرم جاذب جمعیت شهرهای اطراف است. آثار تاریخی و جاذبه های معماری که در این منطقه وجود دارند نیز حاکی از قدمت طولانی و تاریخی منطقه است. نقش برجسته ی تنگ واشی که به دوره ی قاجاریه تعلق دارد، کاروان سراها و قلعه های قدیمی، قبرستان های تاریخی و کهن به همراه بقعه امام زاده های متعددی که در این شهرستان وجود دارند، از جاذبه های تاریخی شهرستان فیروز کوه به شمار می آیند. كشاورزی در این منطقه به علت موقعیت جغرافیایی مساعد از رونق خوبی برخوردار است. به علت مرتفع بودن منطقه، باغ داری نیز رواج زیادی پیدا كرده و ویلاهای زیادی نیز در این ناحیه ساخته شده که شهرستان فیروزکوه را دستخوش تحولات جدی نموده است.

    مکان های دیدنی و تاریخی

    شهرستان فیروزکوه از جاذبه های طبیعی و تاریخی قابل توجهی برخوردار است. این شهرستان با دارا بودن رودخانه های پرآب، دریاچه های آب شیرین و چشمه های آب معدنی متعدد، از مناطق کوهستانی و ییلاقی استان تهران به شمار می آید. جاذبه های طبیعی این منطقه، شهرستان فیروزکوه را درزمره مناطق خوش آب و هوای استان تهران قرارداده که به خصوص در فصل های گرم جاذب جمعیت شهرهای اطراف است. آثار تاریخی و فرهنگی زیادی نیز در شهرستان فیروز کوه قرار دارد که نشان گر قدمت تاریخی منطقه است. نقش برجسته تنگ واشی که به دوره قاجاریه تعلق دارد، کاروان سراها و قلعه های قدیمی، قبرستان های تاریخی و کهن به همراه بقعه امام زاده های متعددی که در این شهرستان وجود دارند، از جاذبه های تاریخی شهرستان فیروز کوه به شمار می آیند. 

    صنایع و معادن

    كارخانه های شیشه سازی و تولید انواع شیشه از جمله صنایع مهم این شهرستان به شمار می روند. هم چنین انواع سنگ های ساختمانی در این منطقه وجود دارند که به روش مكانیكی و غیر مكانیكی بهره برداری می شوند. 

    کشاورزی و دام داری

    كشاورزی در شهرستان فیروزکوه به علت موقعیت جغرافیایی مساعد از رونق خوبی برخوردار است. هم چنین به علت مرتفع بودن منطقه، باغ داری نیز رواج زیادی پیدا كرده است. آب كشاورزی از رودها، چشمه ها و چاه ها تامین می شود و محصولات عمده ی این شهرستان عبارتند از: گندم، جو، بنشن، تره بار، زرد آلو، سیب، گیلاس، گلابی، گردو، انگور و آلبالو. دام داری نیز به 2 شیوه ی صنعتی و سنتی در این منطقه رایج است. واحدهای گاوداری؛ انواع فرآورده های دامی، لبنی و گوشتی را تولید می کنند. پرورش طیور نیز در منطقه رایج است و مرغ و تخم مرغ تولید شده در واحدهای مرغ داری، عموما به مصارف داخلی می رسد. 

    وجه تسمیه و پیشینه تاریخی

    كشاورزی در شهرستان فیروزکوه به علت موقعیت جغرافیایی مساعد از رونق خوبی برخوردار است. هم چنین به علت مرتفع بودن منطقه، باغ داری نیز رواج زیادی پیدا كرده است. آب كشاورزی از رودها، چشمه ها و چاه ها تامین می شود و محصولات عمده ی این شهرستان عبارتند از: گندم، جو، بنشن، تره بار، زرد آلو، سیب، گیلاس، گلابی، گردو، انگور و آلبالو. دام داری نیز به 2 شیوه ی صنعتی و سنتی در این منطقه رایج است. واحدهای گاوداری؛ انواع فرآورده های دامی، لبنی و گوشتی را تولید می کنند. پرورش طیور نیز در منطقه رایج است و مرغ و تخم مرغ تولید شده در واحدهای مرغ داری، عموما به مصارف داخلی می رسد. 

    مشخصات جغرافیایی

    شهرستان فیروز كوه در خاوری ترین قسمت استان تهران واقع شده است. این شهرستان از شمال به بخش سواد كوه از استان مازندران، از خاور به مهدی شهر از استان سمنان، از باختر به شهرستان دماوند و از جنوب به استان سمنان محدود می شود. مرکز این شهرستان؛ شهر فیروزكوه است که در 52 درجه و 46 دقیقه درازای جغرافیایی و 35 درجه و 45 دقیقه پهنای جغرافیایی و در بلندی 1980 متری از سطح دریا واقع شده است. این شهرستان در كنار جاده اصلی تهران ـ قائم شهر قرار گرفته است. مهم ترین رود منطقه رودخانه فیروزكوه با جهت شمال خاوری به جنوبی باختری است . آب و هوای منطقه سرد و خشک بوده، زمستان های سخت و تابستان های خنک از ویژگی های آب و هوایی این ناحیه است. راه اصلی تهران به شهرهای خاوری مازندران و شهرهای شمالی خراسان از كرانه شمالی شهر فیروز كوه می گذرد. دیگر مسیرهای دسترسی به شهرستان فیروزکوه عبارتند از:
    ـ فیروز كوه ـ تهران به درازای 150 كیلومتر
    ـ فیروز كوه ـ پل سفید به درازای 105 كیلومتر
    ـ راه فرعی فیروزكوه ـ سمنان به درازای 70 كیلومتر.
    هم چنین راه آهن سراسری تهران ـ گرگان از میان شهر فیروز كوه می گذرد.

    وجه تسمیه نام و پیشینه تاریخی
     
    درباره ی فیروزکوه آمده است: فیروز كوه، شهركی قدیمی و خوش آب و هوا است که میان دماوند و هزار جریب و در 150 كیلومتری تهران قرار گرفته است. موقعیت طبیعی و داشتن دژهای استوار و گذرگاه های خطرناک، از این شهر پناه گاهی برای مهاجمان و متجاوزان به طبرستان به وجود آورده بود، که هنوز آثار برج و باروهای عظیم آن باقی است. این شهرک با عبور راه آهن و ایجاد خیابان ها، ساختمان ها، مغازه ها، و ایجاد ایستگاه راه آهن و انبارهای راه آهن اهمیتی فراوان یافت و امروزه به صورت یک شهرستان مستقل در آمده كه شهر فیروزكوه مركز آن است.

    gilagoosht.com منبع

  • نظرات() 
  • شهریار

    سه شنبه 29 تیر 1389

    شهرستان شهریار با 1329 كیلومتر مربع وسعت دارای سه بخش، 9 شهر،11دهستان و 103 آبادی، حدود 7% مساحت استان و 9% جمعیت را در خود جای داده است.

    این شهرستان به لحاظ نزدیكی به شهر تهران و پایتخت سیاسی كشور و نزدیكی به فرودگاه های بین المللی و ... دارای ویژگی های منحصر به فردی است كه آن را از سایر شهرستان های استان متمایز می سازد. در كنار آن با توجه به قابلیتهای مهم با چالش ها و بحرانهایی نیز روبرو می باشد كه مهمترین آن مهاجرت و رشد جمعیت است.

    بحران جمعیتی باعث شده است امكانات با تقاضاهای شهرستان متناسب نبوده و در پاره ای نیز فاصله بسیار زیادی با معیارها و ضوابط استانی پیدا نماید. به عنوان نمونه عدم ساماندهی جمعیت منجر به سكونتهای غیر رسمی در شهرها و روستاها شده و این مهم تأمین شاخصهای بهداشتی، امنیتی، درمانی، عمرانی، رفاهی و ... را با مشكل روبرو ساخته است

    شناخت منطقه

     شهرستان شهریار یكی از مراكز ثقل استان تهران از لحاظ كانون های جمعیتی شهری – شهركها، روستاها را در اطراف خود شكل داده و در عین حال با توسعه این شهرستان، آبادیها و روستاهای زیادی در این شهرستان تبدیل به شهر شده اند. در حال حاضر این شهرستان با 9 شهر به نام های شهریار، شهر قدس، شاهدشهر، صباشهر، صفادشت، فردوسیه، ملارد، اندیشه و وحیدیه بیشترین شهرها را در استان در خود جا داده است. همچنین پیوند عمیق شهرستان شهریار با شهرستانهای همجوار خود معلول وجود مرز مشترك و پیوندهای اجتماعی ، اقتصادی و جغرافیایی می باشد. چرا كه تعداد قابل ملاحظه ای از شاغلین بخشهای مختلف شهر تهران در این شهرستان ساكن بوده و در صورت قطع این پیوند فعالیت های اقتصادی آنها دچار اختلال میگردد.

    ویژگی های مناطق جغرافیایی این شهرستان به شرح ذیل می باشد :

    • از شمال و غرب همجوار با شهرستان كرج
    • از شرق به شهر تهران و شهرستان اسلامشهر
    • از جنوب و جنوب غرب به شهرستان رباط كریم و ساوه
    • از شرق همجوار با شهرستان اسلامشهر

     

     

    جاذبه های طبیعی و گردشگری


    سازمان میراث فرهنگی وجود قریب به 74 تپه باستانی، چندین قلعه تاریخی، چند درخت قدیمی چند صد ساله، تعدادی گورستان تاریخی، كاروانسرا و آثار باستانی دیگر را كه همگی مبین سابقه كهن این منطقه می باشد را مورد شناسایی قرار داده است. مظاهر تمدن اقوام سیلك كه قدمت آن به 3800 تا 4000 سال قبل از میلاد باز می گردد در تپه ها و جلگه های شهریار دیده شده است و همچنین مظاهر نفوذ تمدن این اقوام كه وسایل كار آنها را بیشتر سنگ و استخوان تشكیل می داده است را میتوان در اطراف تهران چشمه علی، ری و اسماعیل آباد یافت.
    دكتر نگهبان در كتاب شهرنشینی و شهرسازی از هزاره چهارم تا هزاره قبل از میلاد آثار ارزنده ای كه از كاوش های باستانی مربوط به تپه های جوقین، تخت رستم و تخت كیكاووس به دست آمده، این منطقه را از لحاظ انسان زیستی جزء مناطق نادر جهان می داند.

    از مهمترین آثار باستانی شهرستان شهریار عبارتند از،1- تپه جوقین      2- تخت رستم 3- تخت كیكاووس 4- بالابان 5- پل تاریخی دختر ( مربوط به دوره ساسانیان )

    در اكثر اماكن و آثار فوق حفاریهایی انجام شده كه اشیای كشف شده از آنها مؤید سابقه و قدمت بسیار زیاد آن ها می باشد.

     

    تاریخ و جغرافیای شهرستان شهریار

    شهرستان شهریار در منتهی الیه ضلع جنوبی سلسله جبال البرز مركزی واقع شده است و با وسعتی معادل 1329 كیلومتر مربع در ارتفاع 160 متری از سطح دریاهای آزاد قرار گرفته است. شهرستان شهریار دارای سه بخش مركزی، ملارد و قدس، 9 شهر شامل شهریار، ملارد، قدس، صفادشت، صباشهر، شاهدشهر، وحیدیه، اندیشه و فردوسیه و 10 دهستان بوده و از شمال و غرب به شهرستانهای رباط كریم و ساوه محدود می شود. جمعیت شهرستان در حال حاضر بالغ بر 838000 نفر می باشد.

    با مراجعه به كتب معتبر و تاریخی و اظهار نظرهای مورخین می توان دریافت كه شهریار از سابقه بسیار طولانی برخوردار است. قدمت برخی از آثار باستانی و بناهای تاریخی به هزاره های قبل از میلاد و ظهور دین مقدس اسلام برمیگردد. همچنین وجود بقاع متبركه و مزار نوادگان ائمه اطهار ( ع )‌ نشان دهنده دینداری و دین باوری مردم این متطقه از میهن پاك كشورمان می باشد. واژه شهریار از تغییر و تحول واژه ” شهردار “ كه برگرفته از واژه های ” خشتره داره “ در فارسی باستان و ” شتردار “ در زبان پهلوی به معنای ” دارنده و مالك كشور “ می باشد به دست آمده است. همچنین در فرهنگ نامه های زبان فارسی معنای لغوی شهریار را برابر با كلانشهر و یا بزرگ شهر آورده اند.

    شهریار با توجه به سابقه چندین هزار ساله و به علت برخورداری از شرایط ویژه هموار مورد توجه خاص بوده است. شهریار در گذشته از بلاد ری محسوب می شده است.

    از جمله شعرای معروف و مشهور این خطه می توان به عمادی شهریاری شاعر خوش ذوق قرن ششم ه-ق اشاره نمود. وی مدتی را در بلخ اقامت داشته و نزد سنایی غزنوی علم تصوف خوانده است. البته عمادی تخلص شعری این شاعر می باشد كه از نام عمادالدوله فرامرز، پادشاه مازندران گرفته شده است. وی پس از فوت این پادشاه به عراق عجم رفته و به خدمت طغرل دوم سلجوقی درآمد و در مدح او نیز اشعاری سرود. وفات این شاعر به سال 583 ه-ق می باشد.

    دیوان این شاعر گرانقدر توسط اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان شهریار گردآوری و آماده چاپ می باشد.

    اماکن مذهبی

    بر اساس تحقیقات انجام شده آرامگاه 27 تن از نوادگان ائمه معصومین      ( ع ) در سطح شهرستان شناسایی شده که زیارتگاه عاشقان اهل بیت ( ع ) می باشد. از جمله مشهورترین این بقاع مقدس بقعه مبارکه امامزاده بی بی سکینه می باشد. ساختمان آرامگاه آن حضرت که دختر گرامی امام موسی بن جعفر ( ع ) و خواهر گرانقدر امام رضا ( ع ) می باشد در منتهی ا لیه غربی شهرستان شهریار و در دهستان بی بی سکینه واقع شده است.

    آرامگاه این امامزاده با نظارت سازمان اوقاف و امور خیریه مورد بازسازی قرار گرفته و در سال 1372 ضریح مطهر آن توسط هنرمندان اصفهانی طراحی و نصب گردیده است. علاوه بر این ، تعداد دیگری از بقاع متبرکه در شهرستان شهریار که مدفن فرزندان و نوادگان ائمه می باشد وجود دارد که معروفترین آنها امامزاده اسماعیل ( ع ) ، امامزاده حضرتین ( ع ) میباشد.
    اماکن مذهبی

    بر اساس تحقیقات انجام شده آرامگاه 27 تن از نوادگان ائمه معصومین ( ع ) در سطح شهرستان شناسایی شده که زیارتگاه عاشقان اهل بیت ( ع ) می باشد. از جمله مشهورترین این بقاع مقدس بقعه مبارکه امامزاده بی بی سکینه می باشد. ساختمان آرامگاه آن حضرت که دختر گرامی امام موسی بن جعفر ( ع ) و خواهر گرانقدر امام رضا ( ع ) می باشد در منتهی ا لیه غربی شهرستان شهریار و در دهستان بی بی سکینه واقع شده است.
    آرامگاه این امامزاده با نظارت سازمان اوقاف و امور خیریه مورد بازسازی قرار گرفته و در سال 1372 ضریح مطهر آن توسط هنرمندان اصفهانی طراحی و نصب گردیده است. علاوه بر این ، تعداد دیگری از بقاع متبرکه در شهرستان شهریار که مدفن فرزندان و نوادگان ائمه می باشد وجود دارد که معروفترین آنها امامزاده اسماعیل ( ع ) ، امامزاده حضرتین ( ع ) میباشد.
     

    جمعیت

    شهرستان شهریار یکی از مهمترین شهرستانهای استان تهران است. جمعیت 838678 نفری آن بیانگر اهمیت نقش آن در پهنه ایران اسلامی است. تعداد جمعیت و چگونگی توزیع آن در شهرها و روستاهای مختلف نشان دهنده چگونگی اسکان جمعیت در این شهرستان می باشد. ساختار اشتغال و نقش ملی و استانی فعالیت های اقتصادی – اجتماعی و فرهنگی اهمیت فراوانی در شناخت شاخصهای جمعیتی شهرستان دارد. اطلاعات و آمارهایی که در این شهرستان به آن استناد شده از سرشماری کارگاهی سال 1381 اقتباس شده که بررسی آن به صورت توصیفی و تحلیلی ارائه می گردد. همانطور که در ذیل به صورت مبسوط توضیح داده شده است مشکلات ، تنگناها و بحران اصلی شهرستان ، نرخ بالای رشد جمعیت ( 8/7% ) به تبع آن ساخت و سازهای بی رویه ، حاشیه نشینی و ... می باشد به طوری که امکان برنامه ریزی را با احتیاجات و نیازهای جمعیتی را با مشکل روبرو کرده است.

    www.radioalborz.com منبع


  • نظرات() 
  • شهر ری

    سه شنبه 29 تیر 1389

    شهر ری محدوده‌ای است با مساحت ۲۲۹۳ کیلومتر مربع، از شمال به شهرستان تهران، از جنوب به شهرستان قم از شرق به شهرستان ورامین و شهرستان پاکدشت، از غرب به شهرستان‌های اسلامشهر، رباط کریم و زرندیه محدود می‌شود . مساحت بخش‌ای سه‌گانه شهرستان ری: بخش مرکزی 174؛ بخش کهریزک 543، و فشاپویه 1645 کیلومتر مربع می‌باشد. شهر ری مرکز شهرستان ری بین مختصات جغرافیایی '۳۶°۳۵ شمالی، '۲۶°۵۱ شرقی واقع شده است. ارتفاع این شهر از سطح دریا 1062 متر است. شهر ری در جنوب‌شرقی شهر تهران و متصل به اسن شهر است. فاصله ری تا مرکز شهر تهران بالغ بر 14 کیلومتر است.
    شهر ری یکی از قدیمی‌ترین شهرهای جهان و ایران و از شهرهای استان تهران است. تاریخ بنا ری به زمان اقوام آریایی می‌رسد و ری از تمام شهرهای ماد بزرگتر بود. ری در لغت به معنای شهر سلطنتی است. ساکن و اهل ری را رازی می‌نامند. ری در دوره‌ای پایتخت ایران بوده‌است. این شهر در طول تاریخ به نام مختلفی خوانده می‌شده، راگا، رغه، ارشکیه، رام اردشیر، ام البلاد، ری شهر، و محمدیه از نامهایی بودند که ری در هر دوره به مناسبتی با یکی از این نام‌ها خوانده می‌شده. بنابرآنچه که در اوستا آمده ری سیزدهمین شهری است که درجهان ساخته شده‌است.
    در کتاب نزهه‌القلوب آمده‌است ری را «شیث بنی‌آدم» بنا نهاده‌است. در مختصر البلدان ابن فقیه بنای ری را به احفاد «بیلان ابن اصبهان بن فلوج بن سام بن نوح» نسبت داده‌است .
    رابرت کرپرتر، سیاح انگلیسی به پیروی از مولف کتاب آثارالبلاد نقل می‌کند «ایرانیان بنای این شهر را به هوشنگ پسربزرگ کیومرث نسبت می‌دهند.»

    همچنین مولف کتاب هفت اقلیم می‌نویسد: "در بنای شهر ری اختلاف بسیار کرده‌اند بعضی برآنند که ری را رازبن اصفهان بن فلوح بنا کرده و برخی گویند رازبن خراسان ساخته و بعضی نقل می‌کنند هوشنگ. و کسانی هم روایت می‌کنند کیخسرو بن سیاوش."

    همچنین می‌گویند ری شهری است که فیروزبن یزدجرد بنا کرد و آن را رام‌فیروز نام نهاد. در فرهنگنامه دهخدا آمده است: بانی ری، راز بن فاروس بن لواسان و به قولی شیس بنی آدم است.عده‌ای نیز بنای ری را به (روی) از فرزندان نوح و یا ری‌بن بیلان بن اصفهان بن فلوخ نسبت داده‌اند .
    ری در لغت به معنای شهرسلطنتی است. ساکن و اهل ری را رازی می‌نامند.همچنین شیخ ربوه دمشقی (متوفی 727 هـ) نوشته است: از ری به معنی نیکویی یاد شده است. همچنین (راج) یا (راک) از نام‌های ری به معنای مشعشع است. ری در تاریخ پرسابقه خود، اسم ها و لقب‌های متعددی را داشته است که در هر دوره به مناسبتی با یکی از این نام‌ها خوانده می‌شده.
    آرساسیا، آرساکیا، ارشکیه، اروپس، اروپوس، اَلرّی، اورپا، اورپُس، ائوروپوس، بت رازیکایه، حضرت عبدالعظیم، دورا، رِ، راجیس، راجیش، راجیک، راز، رازی، رازوک، راژس، راک، راکس، راکیا، راگ، راگا، راگای، راگز، راگس، راگو، راگیا، راگیانا، رام اردشیر، رام پیروز (رام فیروز)، رائی، راورُپُس، رای، رغه، رک، رگ، رگا، رگس، رگه، ری ارشیر، ریشهر، شیخ‌البلاد، ماد پایین، ماد راجیانا، ماد رازی، ماد راگیان، ماد رگیانا، ماد سفیلا، محمدیه، مدی، ئوروپوس.

    در مقدمه فرهنگنامه تطبیقی، کثرت صور و بخشی از اسامی و القاب ذکر شده ری به علت تفاوت در تلفظ‌ها، گویش‌ها و ضبط و حتی احتمالا بر اثر اشتباه ناسخان به صورت‌های مختلف بیان شده است.نکته دیگر آنکه اسامی ری کاملا نقل نشده و نیاز به تحقیق بیشتری دارد. به عنوان نمونه عروس‌البلاد و ام‌البلاد دو تا از القاب مشهور ری هستند که در فهرست بالا از قلم افتاده است. همچنین در یک اثر متعلق به 520 هجری قمری آمده است. منوچهر پیشدادی شهر ری را که خراب بود از نو بنا نهاد و آن را (ماه جان) نامید. ژان شاردن سیاح و جهانگرد دوره صفوی نیز در شمار القاب و عناوین ری (باب الابواب الارض)، (سوق العالم) و (بلدة البلاد) را ذکر می‌کند. همچنین در مورد نام ری، در الواح بیستون در آن لوحی است که به زبان مادی می‌باشد راگا ثبت کرده و در لوح دیگر که به زبان تورانی است (راگ کا ان). همچنین در یک متن جغرافیایی قرن چهارم هجری از ری به نام (مهدیه) یاد شده و در علت این نام‌گذاری نوشته است: زیرا مهدی در روزگار منصور در ری اقامت داشت و رشید در آنجا زاده شد.
    هوای شهر ری معتدل و خشک می‌باشد. حداکثر درجه حرارت در تابستان ۴۲ درجه سانتی‌گراد بالای صفر و حداقل در زمستان به ۴ درجه سانتی‌گراد زیر صفر می‌رسد. میزان باران سالیانه شهر ری به طور متوسط ۲۰۰ میلی‌متر است.
     
     منبع iranpardis.com

  • نظرات() 
  • شمیران

    سه شنبه 29 تیر 1389

    شمیران که مرکز آن میدان تجریش است در دامنه کوه‌های شمال تهران واقع است‌. در گذشته شمیران از توابع رودبار قصران محسوب می‌شد؛ ناحیه‌ای که امروزه‌پشت رشته کوه‌های شمال تهران واقع شده است و اوشان و فشم و لواسان معروف‌ترین بخش‌های آن است‌. این منطقه راهمچنین قصران سفلی‌، قصران پایین یا قصران‌جنوبی نیز می‌گفتند.
        روایت‌های مختلفی دربارة نام شمیران و مناطق آن وجود دارد که عبارتند از:
        در کتاب تاریخ طبرستان و رویان و مازندران، که درسال ۸۸۱ ه. ق ، به قلم ظهیرالدین مرعشی نوشته شده‌، به قلعه شمیران با نام دژ دربند شمیران اشاره شده است‌. این دره در ناحیه پس قلعه بعد از شیر دره و سرگردن قلا قرار دارد و آثار سفالی و نیز بقایای دیوار آجری ارگ یافت شده است که به دلیل وجود قلعة نظامی و اهمیت آن در منطقه‌، کم‌کم نام قصران فراموش شده و شمیران جای آن را گرفته است‌.
        امین‌احمد رازی در تذکره هفت اقلیم‌، درسال ۱۰۰۲ ه. ق‌، شمیران را یکی از نه بلوک ولایت ری به شمار آورده که به آن( شمع ایران) می‌گفتند که بعدها به شمیران تبدیل شده است‌.
        احمد کسروی‌، مورخ و لغت شناس برجسته‌، معتقد است که "ران‌" به معنای جایگاه و سرزمین است و "سمی‌" یا "شمی‌" به معنای سرد و لذا شمیران به معنای جای سرد یا سردسیر است که تقریباً بسیاری از محققان این نظر را پذیرفته‌اند، زیرا در مقایسه با تهران به معنای "جای گرم‌"، این نظر پذیرفته می‌شود.
        در مورد حدود شمیران نیز چند نظر وجود دارد که معتبرترین منبع درباره تعیین حدود آن جغرافیای مفصل ایران ، تألیف مسعود کیهان است که درسال ۱۳۱۱ ه. ش، نوشته شده است‌:
        «شمیران‌، از شمال محدود به لواسانات و رودبار (قصران‌) و از شرق به لواسانات‌، از جنوب به حومه تهران و از غرب به کن منتهی می‌شود و دره‌هایی از آن جدا شده‌اند که عبارتند از:
        دره فرحزاد، دره درکه (که ده‌های آن درکه‌، اوین و ونک است‌)، دره پس قلعه و دربند (که ده‌های آن سعدآباد، زرگنده و قلهک است‌)، دره امام‌زاده قاسم و دره دارآباد.
        جاده‌هایی که از تهران به شمیران متصل است‌، عبارتند از خیابان قدیمی شمیران شریعتی [ که درخت کاری شده است و از چهار راه قصر و قلهک می‌گذرد و به تجریش می‌رسد و در حوالی ضراب خانه‌، شعبه‌ای از آن جدا می‌شود که به سلطنت آباد می‌پیوندد، و در سلطنت آباد هم دو قسمت شده‌، یکی به طرف نیاوران و دیگری به طرف اقدسیه می‌رود.
        دوم جاده پهلوی خیابان ولی‌عصر که از یوسف آباد گذشته و به قصر سعدآباد متصل می‌شود و در تجریش خیابانی شرقی غربی آن را به جاده شمیران متصل می‌کند».
        شمیران که امروزه به واسطه برج‌های بلند گرفتار کم آبی شده‌، روزگاری تأمین کننده آب آشامیدنی و میوه‌های اعلاء بوده و در فصل گرما نیز یخ تهران را تأمین می‌کرده است‌. یخ تهران از جایی در وسط کوه توچال تأمین می‌شده است‌.
        از محصولات مهم شمیران به خیار، ازگیل‌، تمشک و توت می توان اشاره کرد.

    www.ketabeavval.ir منبع

     

     


  • نظرات() 
  • اسلامشهر

    سه شنبه 29 تیر 1389

    شهرستان اسلام شهر یکی از شهرستان های استان تهران است که بیش تر مهاجر نشین بوده و به علت گسترش روزافزون شهر تهران به وجودآمده است و امروزه از بخش ها و شهرهای متعددی تشکیل شده است. این منطقه از آثار تاریخی و معماری قابل توجهی برخوردار نبوده و جاذبه های تاریخی آن منحصر به تپه های باستانی است. تپه میمنت واقع در روستای میمنت از تپه های باستانی مربوط به دوران پیش از تاریخ شهرستان اسلام شهراست و تپه واوان از تپه های تاریخی متعلق به دوره ساسانی است كه در كنار شهرک واوان قرار گرفته است. اقتصاد شهرستان اسلام شهر بر پایه كشاورزی، باغ داری، دام داری و مشاغل خدماتی نهاده شده است. اغلب ساكنان اسلام شهر را مهاجران شهرهای دیگر تشكیل می دهند. به همین لحاظ از همه قومیت های ایرانی در آن دیده می شود.

    مکان های دیدنی و تاریخی

    تپه های باستانی مهم ترین و قدیمی تری جاذبه های دیدنی و تاریخی شهرستان اسلام شهر به شمار می روند. تپه میمنت واقع در روستای میمنت از تپه های باستانی مربوط به دوران پیش از تاریخ شهرستان اسلام شهراست و تپه واوان از تپه های تاریخی متعلق به دوره ساسانی است كه در كنار شهرک واوان شهرستان اسلام شهر قرار گرفته است. تپه باستانی سیاب که از تپه های تاریخی متعلق به دوره های باستانی و اسلامی است نیز در این ناحیه قرار گرفته است. 

    صنایع و معادن

    شهرستان اسلام شهر دارای معادن قابل توجهی نیست ولی استقرار برخی از کارخانه ها و کارگاه های کوچک و بزرگ که تولیدات آن ها بیش تر در زمینه ی خودرو است، در این منطقه به وفور دیده می شود. 

    کشاورزی و دام داری

    كشاورزی در این منطقه به روش سنتی رواج یافته و نوع كشت آبی و دیمی است. آب كشاورزی در نقاط مختلف این بخش از چاه ژرف تامین می شود. جنس خاک شنی و رسی و فرآورده های كشاورزی عبارتند از:‌ گندم، جو، تره بار، و باغ داری شامل پرورش انگور، سیب، گلابی، زرد آلو و هندوانه می شود كه علاوه بر مصارف داخلی مازاد آن به تهران صادر می شود. هم چنین دام داری و پرورش طیور از دیر باز در این منطقه رواج داشته است و از فعالیت های اصلی اهالی روستاهای منطقه به شمار می رود. فرآورده های لبنی، پوست، پشم و مرغ نیز علاوه بر تامین نیازهای محلی مقادیری هم به سایر نقاط صادر می شود. اهالی اسلام شهر در كارهای خدماتی و بازرگانی و داد و ستد نیز شركت دارند و در این زمینه مشاغل زیادی در این شهرستان وجود دارد. 

    وجه تسمیه و پیشینه تاریخی

    نام قبلی این منطقه «قاسم آباد شاهی» بوده و در گذشته یكی از بخش های شهرستان ری محسوب می شده است. اما به علت گسترش روز افزون شهر و تبدیل شدن زمین های زراعی اطراف آن به شهرک های مختلف، به صورت شهرستان در آمد و شهر اسلام شهر به عنوان مركز آن تعیین شد. 

    مشخصات جغرافیایی

    اسلام شهر مركز شهرستان اسلام شهر، از نظر جغرافیایی در 51 درجه و 14 دقیقه درازای خاوری و 35 درجه و 33 دقیقه پهنای شمالی و در بلندی 1063 متری از سطح دریا قرار دارد. شهرستان اسلام شهر از شمال به حومه تهران، از خاور به شهرستان ورامین، از جنوب به شهرستان قم و از باختر به شهرستان شهریار محدود می گردد. آب و هوای این شهرستان معتدل و خشك و مهم ترین رودخانه ای كه در محدوده این شهرستان در جریان است رودخانه كرج است. راه ترانزیتی تهران ـ ساوه كه تقریبا تمام منطقه اسلام شهر را پوشش می دهد، مسیر اسلام شهر به تهران، تهران؛ مسیر اصلی اسلام شهر به شهریار و مسیر اصلی اسلام شهر به كرج راه های دسترسی به این منطقه هستند.

     منبع iran-travel.blogfa.com

  • نظرات() 
  • تهران

    سه شنبه 29 تیر 1389

    شهرتهران

    این تهران بزرگ هم برای خودش حكایاتی دارد كه بسیار جالب است. آنگونه كه پیداست مردم این ابرشهر كنونی، علاقه زیادی به زندگی زیرزمینی داشته اند و اكثر خانه ها چندین متر در زیرزمین واقع بوده. شاید برای جبران گذشته باشد كه تهرانی های امروزدوست دارند در بالاترین نقطه شهر زندگی كنند و شاید روح اسلافشان این دستور پنهان را به آنها می دهد. البته این زیرزمین نشینی دلایل متعددی داشته كه بدون هیچ شکی باید گفت كه نشان از هوش مردمان ساكن آن زمان تهران دارد. یاقوت حموی در كتاب معجم البلدان هم به گونه ای به این مساله اشاره می كند و ترس تهرانی ها از دشمنان را دلیل زیرزمین نشینی می داند. ظاهراً پنهان شدن تهرانی ها از چشم دشمنان، خودش یك فن جنگی محسوب می شد، چون محل اختفای آنها به هیچ وجه توسط دشمنان قابل شناسائی نبوده و تمامی دشمنان با صرف چندین روز یا چندین هفته از عمر خود، بدون گرفتن هیچ نتیجه ای از همان راه آمده دفع شر می كرده اند. آنگونه كه پیداست تهرانی ها در دادن خسارت و غنیمت به دشمن، هرگز نم پس نمی داده اند و با استفاده از تكنیك اختفا، معاندان را دست به سر می كرده اند. آنگونه كه پیداست شیوه خانه سازی مخفی فقط و فقط مخصوص تهرانی ها بوده و اكثر قریه های اطراف از این موهبت بی نصیب بوده اند. یكی دیگر از نكات جالب توجه در این باره این است كه تهرانی های آن زمان هرگز اهل درگیری و خونریزی نبوده اند و تمامی هنرشان در مقابل دشمن، پنهان كردن خود در لایه های زیرزمینی بوده كه البته با كمبود امكانات و افراد آن زمان ستودنی است.
    به روایتی قصران و مهران دو برادر بودند. " ران " به معنی دامنه است، و مهران دامنه بالایی و قصران دامنه پایینی رشته كوه البرز بود.
    نخستین وجه تسمیه تهران را از عبارت " یاقوت حموی " در معجم البدان می توان اخذ كرد : " از مردی اهل ری كه محل وثوق و اعتماد شنیدم كه طهران دیهی است بزرگ و بنای این دیه تمامی در زیر زمین واقع است و احدی را یارای آن نیست كه بدان دیه راه یابد مگر آن كه اهالی آنجا اجازت ورود بدهند " .
    در این عبارت اشاره به زیرزمینی بودن تهران شده است. این مساله عده ای را برانگیخت كه تهران را به دو كلمه" ته " به معنای زیر و " ران " تجزیه نمایند و تهران را " مكان زیرزمینی " معنا كنند.
    اعتماد السلطنه در مرات البلدان درباره وجه تسمیه تهران چنین آورده است: " چون اهل آنجا ( تهران ) در وقتی كه دشمن برای آنها به هم می رسید در زیر زمین پنهان می شدند، از این جهت به این اسم موسوم شده است كه به " ته ران" یعنی زیر زمین می رفته اند" .
    كسروی درباره نام تهران و شمیران، طی پژوهش هایی به این نتیجه رسیده كه تهران ( و تارم، كهران، گهران، گهرام، جهرم ) به معنای منطقه گرمسیر و شمیران ( شمیرام، شمیرم، شمیلان، سمیران و سمیرم) به معنای منطقه ای سردسیر است.
    دکتر حسین کریمان، نویسنده‌ی کتاب قصران می‌نویسد:
    «نام تهران به‌صورت نسبت تهرانی، نخستین بار در احوال حافظ ابوعبدالله محمد بن حامد تهرانی رازی از عالمان به‌نام نیمه‌ی نخستین سده‌ی (3 ه.ق) پهنه‌ی قصران و متوفی به سال (261 یا 271 ه.ق.) ... درج آمده».
    یاقوت حموی در معجم‌البدان، تهران را توصیف کرده، می‌نویسد:
    «طهران به کسر طاء و سکون‌ها و را و نون در آخر، واژه‌ای است عجمی و ایشان تهران تلفظ کنند چون در زبان ایشان طاء وجود ندارد. این آبادی از دیه‌های ری است و بناهای ‌آن در زیر زمین بنیان یافته است، و هیچ‌کس جزء به اراده‌ی مردم به‌آن‌جا راه نمی‌یابد و در بیش‌تر اوقات ایشان نسبت به سلطان وقت راه خلاف و سرپیچی می‌پیمایند
    تهران در گذشته‌های دور بر خلاف تهران کنونی فرشی بود سبزفام از باغ ها و بستان های نفوذ ناپذیر که مأوای ساکنان غریبش در میان آنها قرار داشت بنابراین تهران بی‌گذشته نیست. آثاری که در قلب تهران قدیم بر وجود ساکنان نخستین آن در اعصار ما قبل تاریخ شهادت دهند، به فرض وجود، بر اثر توسعه شهر از میان رفته است. متأسفانه وقتی تصادفی نشانه‌هایی از وجود این آثار پیدا شد به دلیل عدم آگاهی نسبت به اهمیت آنها و نگرانی از کند شدن روند شهرسازی از میان رفت. با وجود این می توان گفت که زمین‌های واقع در بین کوه توچال در شمال تهران و چشمه علی در ری باستان در اعصار ماقبل تاریخ مسکونی بوده است. این سخن به دلایل باستان شناختی و شواهد توپوگرافیکی و اقلیمی متکی است. کشفیات انجام شده در چشمه علی، دروس و به ویژه قیطریه، واقع در شمال تهران قدیم، از وجود گروه‌هایی در این منطقه حکایت می‌کنند. اولین گروه‌هایی که در قیطریه زندگی می‌کردند. شبیه کسانی بودند که حدود هشت هزار سال پیش در چشمه علی به سر می‌بردند. بعد از آنها، اقوام دیگری آمدند و همین منطقه و منطقه مجاور را در دروس اشغال کردند. این گروه آریایی بودند و از پایان هزارة دوم قبل از میلاد مسیح به این منطقه کوچ کردند. بنابراین نخستین گروه، حدود هشت هزار سال پیش، بر تپه‌ای واقع در کنار چشمه‌ای دایمی زندگی می کردند که در دوران اسلام ،به نام اولین امام شیعه، چشمه علی نام گرفت . تقریباً در همین دوران گروه دیگری در طول همین رشته زمین‌های قابل کشت که در پای البرز بین کویر و کوه واقع شده، اسکان یافتند. البته، استقرار در شهرری به مراتب بیش از دیگر مکان‌ها و به گونه‌ای پایدار توسعه یافت. زیرا این شهر از موقعیت استراتژیکی خاصی برخوردار است. نحوه قرار گرفتن کوه‌ها و کویر، وجود آب و نیز پهنه گسترده‌ای از زمین‌های حاصلخیز موجب پیدایش شهر شدند و سرنوشت آن و سرنوشت فرزند آن؛ یعنی تهران آبی را رقم زدند. با وجود این هنوز نمی‌دانیم که هستة این شهر چه وقت به وجود آمد و از چه دروانی تهران نام گرفت. در هیچ یک از منابع ،دوره قبل از اسلام، ذکری از تهران نشده است. چنین می‌نماید که این نام برای نخستین بار در نسبت محمدبن خماد ابوعبداله حافظ تهرانی رازی که محدث بوده پدیدار شده است. خطیب بغدادی متوفی به سال ۴۶۳ ه.ق، به این شخص به عنوان نخستین تهرانی مشهور استناد کرده است. تأثیر این نسبت در قرن سوم قمری، می رساند که هسته اولیه شهر حاضر و نام آن دست کم از آغاز دوران اسلامی وجود داشته است. بنابراین، این امکان وجود دارد که هسته اصلی شهر و همچنین نام آن به دوران های بسیار قبل از اسلام برسد؛ به زمانی که بر ما معلوم نیست. اگر محمد حافظ تهرانی رازی نخستین تهرانی شناخته شده است. نخستین محصولی که در گفتگو دربارة پایتخت آتی ایران به آن اشاره شده است آثار یاقوت حموی به سال ۶۱۷ ه.ق، زکریای قزوینی به سال ۶۷۴ ه.ق، که این آثار مرغوب را آثار تهران دانسته و از آن تعریف کرده‌اند. قوت به استناد یکی از ساکنان ری که مردی مورد اعتماد بوده تهران را اینگونه توصیف نموده است. تهران قریه‌ای در فاصله یک فرسخی ری و متشکل از دوازده محله می باشد که خانه‌های آن در زیرزمین و در میان باغ های میوه و سبزی کاری محصور و تو در تو ساخته شده است. "کربوتر" جهانگرد انگلیسی نیز به سال ۱۸۱۸م، می نویسد: « در داخل شهر و به فاصله ۲۰۰ تا ۳۰۰ باردی دروازة قزوین فضای وسیعی وجود دارد که در سطح آن چاه‌هایی به چشم می‌خورد که به خانه‌های زیرزمینی منتهی می‌شود.» این خانه‌های مسکونی که در میان مزارع در زمین‌های آبیاری شده حفر می‌شدند. بدون تردید مرطوب بودند و این یکی از دلایل ابتلای مردم تهران به انواع تب‌ها بوده است از طریق نوشته‌های کلاوبخو سفیر پادشاه کاستیل و لئون (اسپانیا) در دربار تیمور لنگ می‌دانیم که در تهران دست کم خانه‌هایی بوده که بخشی از آن در سطح زمین بوده است و اقامتگاهی وجود داشته که وقتی شاه از تهران می‌گذشته در آن اقامت می‌کرده است. شهرسازی خاص تهران که از آرایش باغ‌های محصور و ترتیب خانه‌های زیرزمینی یا دهلیزهای متعدد ناشی می‌شده است، علت اصلی به حصار بودن شهر را در آن زمان به دست می‌دهد. اگر می‌بینیم که این قرارگاه انسانی قرن‌ها و تا سال ۹۶۱ ه.ق، که شاه طهماسب نخستین حصار و بازار آن را ساخت. بی‌برج و بارو بوده، به این سبب است که نیازی به آن نداشته زیرا تسخیر ناپذیر بوده است. امنیت خانه‌های زیرزمینی و نفوذ ناپذیر بودن باغ‌های محصور در دل تهرانی‌ها اطمینانی به وجود می‌آورد که به آنها امکان می‌داد اغلب بر ضد حکام سر به شورش بردارند. حکام هم که کاری از دستشان ساخته نبود با آنها مدارا می کردند و به تفاهم می‌رسیدند و چون ضمانت اجرایی وجود نداشت تهرانی‌ها از پرداخت هرگونه مالیاتی عملاً سرباز می‌زدند. ساکنان دوازده محله تهران هم بیشتر با یکدیگر منازعه داشتند. پس تعجبی نداشت که هر محله شیخ خود را داشت و حتی اگر شیوخ دوازده محله و حاکم در مورد پرداخت مبلغی به عنوان مالیات به توافق می‌رسیدند. بازهم تهرانی‌ها با اموالی که خودشان قیمت آنها را تعیین می کردند و همیشه بیش از میزان واقعی بود، مالیات خود را می‌پرداختند. تغییر تدریجی شیوه خانه‌سازی و ایجاد خانه‌هایی در روی زمین که به حمایت و مراقبت قدرت حاکم نیاز داشت باعث شد به هنگام حملة مغول سال ۶۱۷ ه. ق، به شهرری و اضمحلال آن طی دوران ایلخانان و تیموریان که با سرکوب قیام ورامین در قرن ششم قمری بود. جمعیت روز افزونی که دارای ذوق و سلیقه بومیان غارنشین نبودند را پذیرا شود. در کاوش‌های باستان‌شناسی نشان می‌دهد که تهران در دوره‌های قبل از اسلام ، از مناطق مذهبی و پیرو آیین زرتشت بوده است. آنان مانند اهالی مازندران، دامغان، قم و کاشان پیش از به قدرت رسیدن صفویان به مذهب شیعه گرویدند که البته قبل از تشیع، مانند اهالی ری بخشی پیرو مذهب شافعی و برخی پیرو مذهب حنفی بوده‌اند. قدیمی‌ترین آثار اسلامی شهر تهران که به قرن نهم ه.ق، تعلق دارد متعلق به مذهب شیعه است. در هر حال، می‌توان گفت که در سال ۷۴۰ ه.ق، اهالی تهران تماماً شیعه مذهب شده بودند.
    از جمله ارتفاعات که در شمال آن قله توچال به ارتفاع ۳۹۳۳ متر مشاهده می‌گردد. همچنین، کوه‌هایی چون دماوند شمیرانات و امامزاده داوود در اطراف آن اقلیم این بخش را تحت تأثیر قرار می‌دهند. منابع آب فیزیکی نیز از فاکتورهای مهم در شکل‌گیری اقلیم تهران است. از جمله این منابع می‌توان رودخانه جاجرود و کرج و سدهایی چون امیرکبیر، لبنان و لار را نام برد. عامل و فاکتور دیگری که می‌توان از آن نام برد دشت است. به استنثاء نواحی شمالی استان که به دلیل واقع شدن در کوهپایه‌های البرز اندکی معتدل و مرطوب است. بقیه نقاط دارای تابستان‌های گرم و خشک و زمستان‌های معتدل و گاهی سرد می‌باشد که نشانه و خصوصیت مناطق دشتی را نشان می دهد. برای مشخصه‌های کلی آب و هوای تهران، می‌توان به آمار و ارقام زیر رجوع کرد. طی یک دوره ۳۰ ساله، متوسط میزان بارندگی سالانه آن ۲۲۰ میلیمتر و میزان بارندگی سالانه آن بین ۲۰۰ الی ۴۰۰ میلیمتر گزارش گردیده است. به علت وسعت و ارتفاعات تهران، سه ایستگاه سینوپتیک در محله آباد و شمیران و ژئوفیزیک، وظیفه ثبت و درج دمای هوای شهر تهران را به عهده دارند که از سال ۱۳۳۰ ، ( طی یک دوره ۴۵ ساله ) حداکثر دمای هوای تهران ۴۳+ درجه و حداقل ۱۵- درجه سانتیگراد اعلام شده است. به این ترتیب تهران دارای تابستان گرم به ویژه در مناطق جنوب و مرکز شهر و هوای معتدل در شمال شهر می‌باشد. در زمستان نیز مرکز شهر تهران معتدل است ولی بخش‌های شمالی شهر سرد است و دما بازها به زیر صفر می‌رسد. تهران در فصول سرد سال تحت تأثیر سیستم‌های پرفشار شمالی (سیبری) قرار گرفته و دارای زمستان سرد و خشک و عموماً آلوده است و در ماه های گرم سال متأثر از سیستم‌های کم فشار حرارتی کویر مرکزی واقع شده و دارای تابستانی گرم و خشک است. بیشترین مقدار بارندگی ماهیانه درطی دوره آماری تهران برابر ۹/۳۸ میلیمتر در اسفندماه و کمترین بارندگی به مقدار یک میلیمتر در شهریور ماه اتفاق افتاده است. متوسط سالیانه رطوبت نسبی هوا در تهران ۴۰ درصد و در شمیرانات ۴۶ درصد می‌باشد. جهت وزش باد غالب در تهران غربی (۲۷۰ درجه) و متوسط سرعت وزش باد ۵/۵ متر بر ثانیه است. نسیمی از دره‌های خنک کوهستان شمال در شب (بادکوه) و از بیابان‌های جنوب در روز (باد دشت) به طور آهسته هر شبانه‌روز در شهر تهران می وزد. . یکی دیگر از مشخصه‌های قابل ذکر شهر تهران زلزله خیز بودن آن است. این شهر بر روی خط زلزله قرار دارد و احتمال وقوع زلزله در آن بسیار می‌باشد شهر تهران از نظر زمین لرزه جزء مناطق پرزیان (۸ تا ۱۰ درجه مرکالی) بشمار می‌آید.

    عمارت ها و کاخ های زیادی در تهران وجود دارد که بیش ترین آن ها به دوره های صفویه و قاجاریه تعلق دارد، مدرسه های تاریخی و قدیمی که ، اغلب دارای مسجد نیز هستند، امام زاده ها و کلیساهای مختلف که هر یک از ارزش های خاصی برخوردارند، عمارت ها و برج های معروف به همراه بازارهای قدیمی بخشی از دیدنی های تاریخی شهرستان تهران است. سر در باغ ملی، باغ فردوس، کاخ شمس العماره، کلیسای آشوریان، مسجد امام-بازار تهران، گورستان ظهیرالدوله و ده ها اثر مشهور دیگر را می توان در این شهر مشاهده نمود.
     بنای مشهور شمس العماره که در دوره قاجاریه و به دستور ناصرالدین شاه ساخته شده، در شهر تهران واقع شده و علاوه بر شهرت خاص خود از جاذبه های منحصر به فرد معماری نیز به شمار می آید.
    مدرسه و مسجد سپهسالار از مدارس بزرگ و زیبای قرن سیزدهم هـجری قمری است كه در مركز شهر تهران واقع شده است. كلیسای طاطاووس از قدیمی ترین كلیساهای تهران بوده و به یقین اولین نشانه حضور متشكل ارامنــه در شهر تهــران است. برج میدان آزادی یكی از بناهای معروف تهران است که نماد سیاسی ایران در جهان بوده و تصویر آن معرف پایتخت جمهوری اسلامی ایران است. عمارت دارالفنون كه از بناهای به یادگار مانده امیرکبیر( وزیربا کفایت ناصرالدین شاه قاجار) است و بنای بلند و باشكوه سردرب باغ ملی در مدخل میدان مشق سابق و بازار تهران كه در زمان فتح علی شاه قاجار شكل گرفته از دیگر جاذبه های گردشگری  شهر تهران است
    موزه‌های ایران باستان، ایران اسلامی، مردم شناسی، فرش، هنرهای معاصر، صنایع دستی، آبگینه، کتابخانه و موزه ملک و حیات وحش و بسیاری از موزه‌های دیگر تهران از جذابیت‌های آن به شمار می‌آیند. از تماشاگه‌های تاریخ، پول، و زمان نیز می‌توان به عنوان دیدنی‌های تهران یاد کرد.
    همچنین از نظر مذهبی آرامگاه حضرت عبدالعظیم در شهر ری امامزاده صالح در تجریش، امامزاده داوود در شمال کن و همچنین مقبره روح‌الله خمینی مورد توجه بسیاری از بازدیدکنندگان قرار دارد.
    مسیر خیابان پردرخت ولی‌عصر که از طولانی‌ترین خیابان‌های تهران است به عنوان یکی از معابر دیدنی شهر به‌شمار می‌آید. شهرداری تهران در سال ۱۳۸۶ پیاده‌روهای این خیابان را از پل تجریش تا میدان راه آهن بازسازی کرده تا جایی برای قدم زدن باشد

    تهران در پهنه‌ای بین دو وادی کوه و کویر و در دامنه‌های جنوبی البرز گسترده شده‌است. از سمت جنوب به کوه‌های ری و بی‌بی‌شهربانو و دشتهای هموار شهریار و ورامین و از شمال به واسطه کوهستان محصور شده‌است. تهران را می‌توان به سه منطقه طبیعی تقسیم کرد:
    -کوهستانهای شمالی تهران؛ که بلندترین قله این کوهستان - توچال - با ۳۹۳۳ متر بر تمام فضای شهر مشرف است.
    -دومین منطقه، دامنه‌های البرز است؛ که به تپه ماهورها و دره‌های اوین، درکه، نیاوران، حصارک و سوهانک منتهی می‌شود و همواره خیل عظیمی از جمعیت را بسوی خود فرامی‌خواند.
    -منطقه سوم دشتی است که قسمت اعظم شهر تهران بر آن گسترده شده‌ و دارای شیب ملایمی با جهت شمالی- جنوبی است.
    تهران، بین کوه‌های البرز و حاشیه شمالی کویر مرکزی ایران، در دشتی نسبتاً هموار واقع شده است. پهنه استقرار این دشت نسبتاً هموار از جنوب و جنوب غربی به کوه‌های ری و بی‌بی‌شهربانو و دشت‌های شهریار و ورامین منتهی می‌شود و و از شمال به واسطه کوهستان محصور شده‌است ، فضای جغرافیایی شهر تهران در کوه و دشت به وسیله دو رود کرج در غرب و جاجرود در شرق مشخص می‌شود که در نزدیکی کویر نمک در جنوب شرقی تهران به یکدیگر می‌پیوندند .
     
    فرودگاه‌ها
    شهر تهران دارای دو فرودگاه بین‌المللی است:
      فرودگاه بین‌المللی مهرآباد که نخستین فرودگاه بین‌المللی تهران است.
      فرودگاه بین‌المللی امام خمینی نیز با وسعتی بالغ بر ۱۵ میلیون مترمربع در ۳۵ کیلومتری جنوب غربی تهران واقع شده‌است و دارای ظرفیت ۷٫۵ میلیون مسافر در سال می‌باشد.

    پایانه‌های مسافربری
    پایانه مسافربری شرق در خیابان دماوند
      پایانه مسافربری غرب در خیابان آزادی
      پایانه مسافربری آرژانتین در میدان آرژانتین
      پایانه مسافربری جنوب در خیابان بعثت

    شبکه راه‌آهن
    شبکه خطوط راه آهن محورهای ارتباطی دیگری می‌باشند که از نظر حجم مسافر و حمل و نقل کالا به کلیه نقاط ایران درصد بالایی را به خود اختصاص داده و همچنین خطوط سراسری تهران- اروپا نیز از مبدا تهران فعالیت گسترده‌ای دارد.

    بزرگراه‌ها
    در سالهای اخیر با احداث گذرگاه‌ها و بزرگراه‌های کمربندی تازه‌ساز (بویژه بزرگراه‌های نیایش و تهران-پارچین) رشد چشمگیری داشته‌است. یکی دیگر از طرحهای اجرایی جهت سرعت بخشیدن به حمل و نقل درون شهری ایجاد خطوط ویژه اتوبوسرانی برقی است که در حال حاضر خط چهارراه تهرانپارس-میدان آزادی فعالیت دارد و خط دوم آن در آینده نزدیک مورد بهره برداری قرار خواهد گرفت که میدان امام حسین را به میدان خراسان متصل خواهد کرد. طرح ترافیک طرح جامع دیگری می‌باشد که برای کاهش بار ترافیکی در محدوده مرکزی شهر تهران از ساعات ۶٫۳۰ تا ۵ بعدازظهر در اجرا می‌شود و حدود ۳۳ کیلومتر مربع را پوشش می‌دهد.
    هم اکنون روزانه 15 میلیون سفر و به عبارتی 19 میلیون جابه جایی در شهر تهران صورت می گیرد.
    وی افزود: با فعالیت و خدمات رسانی 6 هزار و 50 دستگاه اتوبوس روزانه تنها 3 میلیون و 870 هزار جابه جایی و یا 2 میلیون و 580 سفر با این وسیله نقلیه عمومی صورت می گیرد و در واقع سهم اتوبوسرانی از حمل و نقل همگانی شهر تهران تنها 2/17 درصد است.
    مدیرعامل شرکت مطالعات جامع حمل و نقل و ترافیک شهرداری تهران ادامه داد: هم اکنون 310 خط اتوبوس با بیش از 3 هزار کیلومتر طول برای خدمات رسانی اتوبوس های شهر تهران وجود دارد.
    هم اکنون تنها 75 کیلومتر از خطوط اتوبوسرانی شهر تهران خطوط ویژه هستند
    بر اساس مطالعات انجام شده در سال 2006  تراکم شبکه اتوبوسرانی (نسبت متر شبکه به کیلومتر مربع مساحت) در 30 کشور اروپایی 3 هزار و 261 بوده است.
    وی اضافه کرد: هم اکنون این رقم در شهر تهران 4 هزار و 383 است که بر این مبنا می توان گفت شهر تهران از نظر شبکه و خطوط مشکل و کمبود زیادی ندارد و از سوی دیگر بر اساس آمار پوشش شبکه اتوبوسرانی یعنی نسبت کیلومتر خطوط به میلیون نفر ساکن در کشورهای اروپایی در سال 2006 به طور متوسط یکهزار و 159بوده که این رقم در تهران 400  است.
     هم اکنون متوسط جابه جایی مسافر به وسیله اتوبوس های بلیتی که 70 درصد اتوبوس ها را تشکیل می دهند 612 نفر، اتوبوس های بخش خصوصی 720 نفر و اتوبوس های تحت نظارت اتوبوسرانی 217 نفر است.
    همچنین درباره متوسط میزان مصرف سوخت اتوبوس ها در کشورهای پیشرفته اروپایی در سال 2006 افزود: نسبت کیلومتر طی شده به یک لیتر سوخت در این کشورها به طور متوسط حدود 28/2 بوده است که این میزان در کشور ما اکنون 7/1 است و بر اساس طرح جامع به 2 خواهد رسید، یعنی میزان مصرف سوخت نسبت به مسافت طی شده کاهش یابد.
    در حال حاضر سهم تاکسی ها و ون ها از حمل و نقل درون شهری حدود 25 درصد است که این سهم براساس مصوبه مجلس باید به 20 درصد با توجه به افزایش سهم قطارشهری و اتوبوسرانی برسد
    با وجود 450 خط تاکسی رانی و شبکه ای به طول 4 هزار و 291 کیلومتر بیش از 100 هزار تاکسی درشهر تهران فعالیت می کنند.

    متروی تهران
    بهره برداری از قسمت‌هایی از خطوط ۱، ۲ و ۵ متروی تهران طی سالهای ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۰ آغاز شده و قسمتی از وظیفه جابجایی مسافران درون شهری و برون شهری (تهران- کرج) را به عهده گرفته‌است.
    متروی تهران به مجموعهٔ قطارهای شهری تهران و همچنین «سازمان قطار شهری تهران و حومه» گفته می‌شود. تا تابستان ۱۳۸۶ (ژوئیه ۲۰۰۷ م.) این قطارها در سه خط اصلی در حال تردد هستند و دو خط دیگر نیز در حال احداث است. یکی از خطوط فعال بین‌شهری (میان کرج و تهران) و بقیه درون‌شهری هستند. تا پایان سال ۱۳۸۵ مسافت خطوط متروی بهره‌برداری‌شده برابر ۹۰ کیلومتر بوده‌است. اگرچه طرح‌های اولیه متروی تهران در پیش از انقلاب سال ۱۳۵۷ ریخته شد، اما بطور رسمی از سال ۱۳۷۷ (۱۹۹۹ م.) شروع به کار کرد. نخستین مسیر فعال، مسیر شماره ۵ مترو بود که بین تهران و کرج مسافر جابه‌جا می‌کرد.
    از اواخر سال ۱۳۸۵، با افزایش مسافران و تعداد قطارها، بخشی جهت بهره‌برداری از بدنهٔ اصلی سازمان قطار شهری تهران و حومه جدا شده و با عنوان «شرکت بهره‌برداری راه‌آهن شهری تهران و حومه» به کار خود ادامه می‌دهد.
    طول و عرض جغرافیایی
    شهر تهران از نظر جغرافیایی در ۵۱ درجه و ۱۷ دقیقه تا ۵۱ درجه و ۳۳ دقیقه طول خاوری و ۳۵ درجه و ۳۶ دقیقه تا ۳۵ درجه و ۴۴ دقیقه عرض شمالی قرار گرفته است.

    ارتفاع از سطح دریا
    و ارتفاع کنونی تهران از سطح دریا در حدود ۹۰۰ تا ۱۸۰۰ متر است. در میدان تجریش ارتفاع حدود ۱۳۰۰ متر و در میدان راه‌آهن ۱۱۰۰ متر بالاتر از سطح دریا می‌باشد. لازم ذکر است که این اختلاف سطح به علت گستردگی و وسعت زیاد این شهر می‌باشد. 
    شیب زمین
    از شمال به جنوب در دامنه کوهستان شمیرانات ۱۰ % تا ۱۵ % از تجریش تا تپه‌های عباس‌آباد با شیب متوسط ۳ % تا ۵ % از عباس‌آباد تا خیابان انقلاب ۲ % و از مرکز شهر تهران تا کناره ۱ % است.
    جمعیت
    شهر تهران تا قبل از بنیان‌گذاری سلسلهٔ قاجار و برگزیده‌شدن به عنوان پایتخت ایران، شهری کوچک بود. اما از آن زمان به بعد، رو به پیشرفت نهاد و در اواسط دورهٔ قاجار به بزرگ‌ترین شهر ایران تبدیل شد. بر اساس نخستین سرشماری رسمی که در سال ۱۳۳۵ انجام گرفت، این شهر با ۱٬۵۶۰٬۹۳۴ نفر جمعیت، پرجمعیت ‌ترین شهر ایران بوده‌است. همچنین بر اساس آخرین سرشماری رسمی که در سال ۱۳۸۵ انجام گرفت، جمعیت تهران، ۷٬۷۰۵٬۰۳۶ نفر بوده‌است.

    نژاد
      نژاد مردم شهرری از جمله تهران که در قدیم تابع شهرری بود، صرف‌نظر از ورود گروهی از قوم‌های دیگر، دنباله‌ی ساکنان نخستین، یکی از شاخه‌های 16 گانه‌ی قوم آریا می‌باشد که بیش‌ترین را دریردارند.

    زبان
     تهران در روزگاران کهن از توابع ری بوده است، و ری از سرزمین ماد به‌شمار می‌آمده است، از این‌رو زبان مردم تهران و ری در آغاز  شاخه‌ایی از زبان مادی بوده که با پارسی‌قدیم نزدیکی داشته است.
    زبان مردم این سامان، در دوره‌ی اشکانیان،‌ زبان پهلوی اشکانی بود که از پارسی باستان گرفته شده است، در زمان این خاندان خط و زبان پهلوی در ایران رایج گردید، در دانش و ادب به‌کار رفت.
    در ری و ناحیه‌های آن از جمله تهران،‌قصران و ... در سده‌های 3و4 ه.ق. به روزگار علویان،‌ آل‌زیار و آل‌بویه، دیالمه راه داشتند و بدین سبب،‌ زبان تبری یا مازندرانی نیز در تهران نفوذ یافت.
    زبان مازندرانی و گیلکی نیز از ریشه و بن زبان‌های دیرین ایرانی است. و پس از انقراض ساسانیان تا دیرزمانی زبان پهلوی در تبرستان رایج بود. امروزه نیز واژه‌های پهلوی در این حدود به‌ویژه در تهران بسیار است.
    پس از چیرگی عرب، زبان پهلوی در«ری،‌ تهران، اصفهان، همدان، نهاوند» رایج بود، و پس از اسلام این ناحیه‌ها را سرزمین پهلوی نامیدند، و زبان فصیح پارسی را پهلوانی زبان و پهلوی زبان خواندند.
     مرحوم عباس‌اقبال در مقاله‌های تحقیقی خود، با نام لهجه‌ی تهرانی، گویش مردم تهران باستان را چنین تعریف کرده:
           «لهجه‌ی تهرانی که پیش از خراب شدن و از رونق افتادن شهرری،‌ به‌آن زبان رازی می‌گفتند، از لهجه‌های زبان پهلوی یعنی شعبه‌ایی از زبان پارسی است که در بخش شمال و شمال غربی و مغرب و جنوب ایران رواج داشته، و لهجه‌های مازندرانی، گیلکی، تاتی، لری، کردی، شیرازی، آشتیانی و... از بازماندگان همان زبانند. این زبان چنان که روشن است به‌کلی غیر از پارسی دری بوده که نخست در ماوراءالنهر، سپس در خراسان و سیستان، زبان رسمی و شعر و ادب شده است».
    به‌هر حال، لهجه‌ی امروز تهرانی، بیش‌تر دستخوش دگرگونی بوده و واژه‌های بیگانه‌ایی به آن راه یافته است، که این واژه‌های بیگانه را در گویش‌های محلی، بسیار کم‌تر می‌توان دید.

    مذهب
    منطقه تاریخی ری به علت موقعیت خاص جغرافیایی، محل برخورد اندیشه ها و عقاید و باورهای گوناگون مذهبی بوده است، زیرا با قرار داشتن در مسیر جاده ابریشم كه شرقی ترین تا غربی ترین نقطه جهان آن روزگار را به هم پیوند می داد، هر نوع دیانتی از این دیار گذر می كرد و در نتیجه، نا آشنایی و بیگانگی پدید نمی آمد.
    آثار پیدا شده از عهد قدیم در ری و پهنه تهران بزرگ و نیز نوشته های مورخان گذشته نشان دهند اعتقادات مزدا پرستی و زردشتی گری ساكنان منطقه و آداب و رسوم رایج در میان آنها است. یهودیان بسیاری به دلیل اجتماعی و اقتصادی و نیز به سبب قرار گرفتن ری در مسیر راه ابریشم در این شهر سكونت داشته و دارای كنیسه ها و محلات و دكان های خاص خود بودند. همچنین نشانه هایی از سكونت مسیحیان و به احتمال نسطوریان در منطقه موجود است.
    با ظهور اسلام و فتح ری در سال 22 ه.ق اندك اندك مردم منطقه به دیانت اسلام گرایش یافتند و از همان آغاز با پیدایش فرق و مذاهب گوناگون در اسلام، شیعه و سنی در كنار هم زندگی كرده اند.
     
    www.tehran.ir منبع

  • نظرات() 
  • شهمیرزاد

    یکشنبه 27 تیر 1389

    شهمیرزاد در شمال شهر سمنان ـ  مرکز استان - واقع شده است و پس از 20 دقیقه طی مسیر و برانداز مناظر سبز و زیبای کوهستانی، این شهر با طبیعت بکر و ناشناخته و البته زیبایش در برابر مسافران قرار می گیرد.

    استان سمنان از گرمترین استانهای کشور محسوب می شود و نام استان سمنان بیشتر با کویرعجین شده است و وجود طبیعتی بکر و جنگلی در فاصله 20 دقیقه ای از مرکز سمنان، هر گردشگری را به خود جلب می کند

    از گرمای جاده کویری که رها می شوی به ناگاه خود را در میان انبوهی از درختان سبز و گندم زارهای زیبا گم می کنی. هوایی مطبوع آنچنان صورتت را نوازش می دهد که باور نمی کنی پشت سرت بیابان بوده و هرم داغ آفتاب و جریان آب در جویها، ستگی و تشنگی کویر را از تنت می زداید.

    این شهر از طبیعتی زیبا و پوشش گیاهی سرسبز تشکیل شده است و میانگین دمای سالیانه آن 11 درجه سانتیگراد است که بین 16 درجه زیر صفر سردترین و 34 درجه بالای صفر در گرمترین ماه سال متغیر است. 

    اختلاف ارتفاع سمنان و شهمیرزاد از سطح دریا بیش از هزار متر است و این امر از عجایب طبیعت استان سمنان است که در فاصله 20 کیلومتری تا این اندازه اختلاف دما وجود دارد بر همین اساس بی جهت نیست که شهمیرزاد را بهشت کویر نیز نامیده اند.

    جمعیت ثابت شهمیرزاد بیش از 12 هزار نفر است که در تابستان و ایام نوروز به جهت استقبال زیاد مسافران و گردشگران به بیش از 50 هزار نفر افزایش می یابد و از این شهر دو راه ارتباطی 170 کیلومتری به ساری و 55 کیلومتری به دو آب در استان مازندران وجود دارد.

    جاده شهمیرزاد - کیاسر - ساری از جاذبه های ویژه ای برخوردار است که کوه های بلند و سترگ البرز چون دیوارهایی عظیم دو سوی جاده را در آغوش گرفته و گاهی انگار جاده را در دل کوه نشانده اند. دشتهای اطراف با چشم اندازی بی بدیل هر نگاهی را به خود معطوف می کند، شهمیرزاد در امتداد این جاده واقع شده و مسافران و رهگذران را به دیدن و ماندن دعوت می کند

    چشمه های بی نظیر این شهر که از دیواره های البرز می جوشد و جاری می شود از بهترین آبهای معدنی به حساب می آید.

    در بخش شمالی شهر، پیست اسکی جاذبه های زمستانی این شهر را نمایان می سازد و زمستان این شهر نیز گردشگران زیادی را برای ورزشهای مفرح زمستانی به سوی خود می کشد.

    این شهر به شکل شیبدار با کوچه و خیابان پر از درخت، زیبایی نادری دارد که در کمتر ناحیه ای از ایران دیده می شود. زبان مردم شهمیرزاد زیرشاخه زبان گیلک به حساب می آید. نان محلی بهشت کویر با صنعت کشاورزی آن رابطه ای مستقیم و جالب دارد. نام نانی که مردم این شهر با گردو می پزند، "تنبلک" است.

    شهمیرزاد، بهشت کویر و نگین زمردین بر حلقه انگشترى شهرهاى حاشیه کویر مرکزى ایران است، سبز جامه اى بر قامت باشکوه طبیعت و تابلویى چشم نواز و دلفریب با قلم نقاش چیره دست عالم هستى و شهرى زیبا، باصفا و تاریخى در 20 کیلومترى شمال شهر سمنان مرکز استان کویری در دامنه هاى جنوبى کوههاى سر به فلک کشیده البرز شرقى با فاصله کمتر از 230 کیلومترى تهران که قدمت آن به روایت مورخین در کتب معتبر به عهد باستان مى رسد.

    باغ های منطقه کوهستانی شهمیرزاد، یکی از منابع مهم درآمد مردم است. گردو نخستین گزینه باغداری و کشاورزی در این شهر محسوب می شود. پس از آن درختهای سربلند سپیدار و چنار، کوچه و برزن شهمیرزاد را به کوچه باغ های منحصر به فردی تبدیل کرده است. وجود درختان سیب، انواع گلابی، زردآلو و آلبالو در باغ های شهمیرزاد، زیبایی دوچندانی را به هنگام به محصول نشستن می آفرینند که گویی بهشتی در دل کویر رخ می نماید و آب گوارا و خنک چشمه های شهمیرزاد طراوت را در فضا ایجاد کرده است، سایه درختان آلو و زیباییهای آنها در فصل بهار به هنگام شکفتن در کوچه باغهای این منطقه، چشم هر مسافر تازه وارد را به خود جلب می نماید و محصول آلو بعد از گردو مهمترین محصول این شهر است.

    درختان سر به فلک کشیده و کهنسال چندین هزار ساله نظیر گردو، چنار و درختانی نظیر تبریزی و بید مجنون مناظر بسیار زیبا و دلفریبی را در این شهر پدید آورده و استاد و نقاش چیره دست طبیعت تابلوی زیبایی را در این بخش از کشور آفریده که چشم هر بیننده ای را به خود جلب می کند

    sadabadgarmsar.blogfa.com منبع

  • نظرات() 
  • سرخه

    یکشنبه 27 تیر 1389

    سرخه از شهرهای استان سمنان است. سرخه در 20 کیلومتری غرب مرکز استان (شهر سمنان) و در 180 کیلومتری شرق تهران قرار دارد و مرکز بخش سرخه یکی از بخش‌های شهرستان سمنان است. بر اساس نتایج سرشماری سال 1385 جمعیت شهر سرخه 9,092 نفر بوده‌است.
    نام‌شناسی و تاریخچه
    وجه تسمیه این شهر را وجود کوه‌های سرخ در اطراف آن گفته‌اند از آنجاییکه به سرخه در گویش سرخه‌ای «سور» گفته می‌شود و سور در فارسی به معنی سرخ می‌باشد می‌توان گفت این وجه تسمیه درست است، اما نظرهای دیگری هم مطرح است که بیشتر به افسانه می‌ماند تا حقیقت. «ابن رُسته» از اولین جغرافی نویسان جهان اسلام، بیش از هزار و صد سال پیش، در کتاب «اعلاق النفیسه»، نام این دیار کهن را در کنار شهر سمنان ثبت کرده‌است. مسجد چهل ستون سرخه نیز یادگار آن سالهاست.
    زبان
    مردم سرخه به گویش سرخه‌ای سخن می‌گویند. سرخه یکی از شهرهای کهن منطقه قومس است. منطقه‌ای که به تعبیر دکتر منوچهر ستوده، جزیره لهجه‌هاست و کانون گویش‌های اصیل ایران. گویش سرخه‌ای را در گروه گویش‌های حاشیه دریای خزر و زیرمجموعه گویش‌های ایرانی نو غربی می‌دانند. لاسجرد، افتر، بیابانک، مؤمن‌آباد، اسدآباد و اروانه از روستاهای اطراف سرخه هستند که گویش‌های متفاوت این روستاها از نکات جالب توجه‌است.

    محصولات کشاورزی
    از عمده‌ترین محصولات کشاورزی سرخه می‌توان به خربزه، انار، پنبه و گندم اشاره کرد.
    محصولات دامی و طیور
    صنعت دامپروری در سرخه نسبت به صنعت طیور از رشد کمتری برخوردار است. در اطراف شهر سرخه مراکز مختلفی وجود دارد که به پرورش مرغ گوشتی می‌پردازند.

    صنایع سرخه
    با توجه به معادن وسیع نمک و گچ در اطراف سرخه واحدهای مختلفی در زمینه فراوری گچ و تولید نمکهای خوراکی فعال هستند.همچنین واحد تولیدی کربنات سدیم در جنوب این شهر واقع شده است که از مواد اولیه نمک و آهک اطراف سرخه جهت تولید کربنات سدیم استفاده مینماید. صنعت پلاستیک نیز در سرخه از رونق مناسبی برخوردار است و واحدهای کوچک زیادی اقدام به تولید قطعات پلاستیک مینمایند.

    beharziba2.blogfa.com منبع

  • نظرات() 
  • مجن

    یکشنبه 27 تیر 1389

    مُجــِن از شهرهای استان سمنان است. این شهر در 35 کیلومترى شمال غربى شاهرود، در بخش بسطام در شهرستان شاهرود قرار گرفته است. جمعیت این شهر بر طبق سرشماری سال 1385، برابر با 5,528 نفر بوده است.

    این شهر به دلیل قرار گرفتن در منطقه کوهستانی، شهری بن‌بست است و تنها راه ارتباطی آن جاده‌ای آسفالت است که مجن را به شاهرود و بسطام ارتباط می‌دهد.

    مجن در میان دره نسبتاً پهناوری میان دو رودخانه پی‌حصار و پیش‌ده بنا شده است. شغل اکثر اهالى آن، کشاورزى، باغدارى و دامدارى است. محصولات کشاورزی آن، سیب زمینی و گندم و محصولات باغی شامل زردآلو، گیلاس و آلبالو است.

    beharziba2.blogfa.com منبع

  • نظرات() 
  • دیباج

    یکشنبه 27 تیر 1389

    دیباج یکی از شهرهای شهرستان دامغان در استان سمنان است. این شهر در 55 کیلومتری شمال شهردامغان جای دارد.دیباج خود شامل روستاهای قلعه، ورزن و زردوان است. پیشتر آنرا چهارده ویا چهارده رودبار میخواندند. هرچند هنوز این نام بین مردم محلی رایج است اما از سال 1375 بصورت رسمی این منطقه به شهر تبدیل شد و اکنون دارای شهرداری است.
    این شهر همچنین مرکز دهستان رودبار در بخش مرکزی شهرستان دامغان نیز محسوب می‌شود. آب و هوای دیباج، در زمستان سرد و در تابستان معتدل است.

    نامگذاری
    چهارده قبلا از چهار روستای کوچک‌تر تشکیل می‌شد. علاوه بر سه روستایی که در بالا نام برده شد، روستا یا ده چهارم امین آباد نام داشت که اکنون خراب ده نامیده می‌شود و هر سال در هشتم محرم مردم به یادبود مردگان این ده در آنجا گرد می‌آیند. بنا به گفته مردم محلی این ده در گذشته بر اثر حمله سپاهیان یا بلایای زمینی ویران شده‌است. امروزه اندکی بنای مخروبه در محل این ده دیده می‌شود.

    نام جدید این شهر از امامزاده‌ای به همین نام در این مکان اقتباس شده‌است. مقبره منسوب به محمد پسر امام جعفر صادق امام ششم شیعیان دوازده امامی که ملقب به امامزاده محمد دیباج است در محله قلعه در جنوب غربی شهر واقع شده‌است.

    مردم و زبان
    جمعیت این شهر بر طبق سرشماری سال 1385، برابر با 2,512 نفر بوده است. اغلب مردان برای کار به دامغان، سمنان ویا گرگان مهاجرت می‌کنند.

    نزدیک به همه مردم این شهر مسلمان و شیعه دوازده امامی هستند. زبانشان نزدیک به مازندرانی است.

    محصولات کشاورزی و دامپروری
    این شهر به خاطر آب و هوای کوهستانی، مستعد پرورش محصولات باغی و دامپروری است. مانند شهمیرزاد سمنان، در اینجا هم گردو از عمده میوه‌های باغی، در کنار گیلاس، انگور، آلبالو، زردآلو و سیب می‌باشد. درکنار اینها، سیب زمینی و گندم دو محصول عمده کشاورزی واین ناحیه‌است. آب کشاورزی و آشامیدنی از چشمه‌های مختلف طبیعی که در اطراف شهر هستند تهیه می‌شود.

    beharziba2.blogfa.com منبع

  • نظرات() 
  • مهدیشهر

    یکشنبه 27 تیر 1389

    مهدیشهر(سنگسر سابق)یکی از  شهرستانهای استان سمنان است.قدمت شهر به قبل از میلاد میرسد.در تقویم سنگسری سال 3405 معادل سال 1384 شمسی است.علی رقم فراز و فرود های سیاسی واجتماعی تاریخ این خطه پر از حادثه، خاطره و افتخاراست.مهدیشهر دارای توانمندیهای بالقوه ای در زمینه های مختلف است که از جمله انها میتوان به توانمندی های صنعتی ، عشایری، جاذبه های توریستی و گردشگری، اموزش عالی، کشاورزی، فرهنگی، مذهبی و انقلابی اشاره کرد.ایل سنگسری دارای برجستگی و ویژگیهای منحصر به فرد فراوانی هستند که باید به ذکر انها پرداخت تا همگان بدانند مردم مهدیشهر یا سنگسر نه تنها در بحث پرورش دام به شیوه ی عشایری شهره ی ایران هستند بلکه در بسیاری از زمینه ها نیز استعداد و ذوق سرشارشان انان را به موردی نمونه و مثال زدنی تبدیل کرده است که ذیلا به برخی از انها اشاره میشود.

    beharziba2.blogfa.com منبع

  • نظرات() 
  • بسطام

    یکشنبه 27 تیر 1389

    بسطام یکی از شهرهای شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است. این شهر در نام شهری که در هفت کیلومتری شمال شرقی شاهرود جای دارد. جمعیت بسطام بر اساس سرشماری سال 1385، برابر با7,724 نفر بوده است.

    پیشینه
    تاریخ این شهر قبل از ورود اسلام به ایران مشخص نیست. بنابر یک روایت حاکم خراسان در زمان خسروپرویز که نام وی «بسطام نام» بود، این شهر را بنا گذاشته است. با توجه به این روایت این شهر را باید شهرهای تأسیس‌شده در دوران شاپور دوم ساسانی دانست. در دوره عباسیان، این شهر دومین شهر ایالت قومس و تالی دامغان بود و پس از حمله مغول رو به انحطاط رفت.

    شرایط طبیعی
    این شهر آب و هوایی مطبوع در تابستان و سرد در زمستان دارد. باغات زردآلو سراسر شهر را احاطه کرده اند . عمده در آمد مردم از همین طریق است.

    beharziba2.blogfa.com منبع

  • نظرات() 
  • ایوانکی

    یکشنبه 27 تیر 1389

  • نظرات() 
  • آرادان

    یکشنبه 27 تیر 1389

       شهر آرادان با وسعت 30 كیلومتر مربع در 14 كیلومتری مشرق گرمسار قرار داشته و شامل 58روستا میباشد. این شهر از طرف شمال به كوه سرهر و قالیباف و از جانب مغرب به دهستان یاتری و از مشرق به كوههای شرق گرمسار(كوه گوگرد ) و از طرف جنوب به دشت كویر محدود است.

    تاریخچه

           آرادان در گذشته مركز گرمسار یا باصطلاح آن زمان حكومت نشین خوار بود و در این ناحیه عده ای از خوانین ایل پازوكی با اطرافیان خود ساكن بودند و اینك نیز بازماندگان آنها در این شهر بسر می برند . گویا این شهر در دوران پارت ها هم جزو مناطق مهم آنها بشمار میرفته چون در تاریخچه گرمسار دوره اشكانیان نام آرادان آمده شاید تعریف شده اردوان بوده باشد.و بقول احمد كسروی در كتاب اسامی شهرها نام آرادان بمعنی جایگاه رادان آمده است.

     در سفرنامه ناصر الدین شاه اردوان و نام اصلیش اردون آمده و از عهد اردوان اشكانی و اردشیر بابكان سامانی باید باقی مانده باشد ،حال از كثرت استعمال آرادان (نام رسمی کشوری) گفته می شود.

    آب و هوا

           آرادان دارای آب و هوای گرم و خشك در تابستان و سرد وخشك در زمستان است . در تابستان گرمای شدیدی همراه با آفتاب سوزان وجود دارد. در زمستان نیز سرمای بسیار شدید همراه با سوزش و بادهای سرد و باران نیز كم می بارد. گاهی در زمستان اصلاَ برف نمی بارد و اگر هم ببارد بسیار كم است .اما در فصل بهار بارانهای فراوان بصورت رگبار شدید و گاه همراه با تگرگ مشاهده می شود .بطور كلی می توان گفت این شهر دارای آب و هوای صحرایی وخشك و بری است یعنی تغییرات فصلی در این ناحیه خیلی زیاد است .تابستانها بسیار گرم و خشك و گاه گرما تا 46 درجه است و در زمستان سرد و كم باران است .بادهای زمستانی باران زا است و بادهای بهار و تابستان كه بصورت طوفان از كویر های غربی گرمسار بحركت در می آید ستونهای شن و گردو غبار به همراه می آورد و صدمه فراوان به مزارع و مردم می زند.اما با تمامی این تفاسیر مانند یک بهشت سبز در میان کویر خشک و سوزان خودنمائی می کند و بسیار سرسبزتر از گرمسار است.نیز کشاورزی در آن بسیار پر رونق بوده و برخلاف آنچه از این بی مهری طبیعت بر این منطقه انتظار میرود،بسیار گسترده است و از محصولات آن میتوان از خربزه،ذرت،پنبه و خیار نام برد که در زیر در مورد آن بحث خواهد شد.

    آب و خاک

    آنطور که از شواهد موجود بر می آید شهر آرادان نسبت به سایر مناطق مجاور از آب و خاک نسبتاً حاصلخیزتری برخوردار است و این امر سهولت کشاورزی را در پی دارد که از این شهر کویری،آبادی سرسبز آنهم در دل فرسنگ ها شن و ماسه ساخته است.بر طبق مشاهدات بعمل آمده خاک این شهر به نسبت خوبی،حاصلخیز و آب آن نسبت به سایر مناطق بیشتر است.بطوری که هر جا که کمی آب وجود داشته باشد سبزه و پوشش گیاهی آنرا می پوشاند.و این قابلیت استثنائی چشم اندازهای جدیدی از پیشرفت را برای این شهر به ارمغان می آورد.

     جنس خاك

      پ هاش آن بیش از 5/7 بوده و قلیایی می باشد. خاك منطقه شنی ـ رسی و

     عمق خاك در دامنه زیاد و در ارتفاعات كم می باشد.فرسایش آبی است ولی هنوز به

    صورت گالی در نیامده و با كمترین عملیات آبخیز داری قابل كنترل است.      

    پوشش گیاهی

           خار شتر كه به صورت بوته های خار دار است و اغلب در نواحی خشك و شور این منطقه می روید بطوری كه ریشه آن بسیار عمیق است و در مقابل كم آبی و بادهای سخت و شنهای روان مقاومت عجیبی دارد و این گیاه بیشتر مود استفاده شتر و بز می باشد.

           درختچه “گز“از جمله پوشش گیاهی این منطقه را تشكیل می دهد كه درختچه ایست خاص مناطق كویری با زمینهای شور و در مقابل عوامل مخرب طبیعی مقاومت زیادی دارد. برگهای جوان آن در فصل بهار مورد استفاده دامها بخصوص بز قرار می گیرد و چوب آن بمصرف سوخت می رسد.

           از درختچه دیگر “ قیچ” را می توان نام برد كه در نواحی مراتع كویری منطقه دیده می شود برگهای آن كوچك و گوشتی و میوه آن خشك و بالدار است . چوب این درختچه مرغوب نبوده و فقط مصرف سوختی دارد . این درختچه در تثبیت شنهای روان و حفظ خاك نقش مهمی را بعهده دارد و باید از قطع و ریشه كن كردن آنها جلوگیری نمود.

           درختچه دیگر” اشنان” است. درختچه ای به ارتفاع كمتر از دو متر در كویرها و اراضی شوره زار می روید ، ساقه آن سفید و برگهای آن استوانه ای باریك وگوشتی است . میوه های آن خشك و پولكی شكل می باشد .از ساقه های این گیاه در گذشته نزدیك به جای مواد پاك كننده (تاید و صابون ) استفاده می كردند.

    البته اخیراً درختان اکالیپتوس در شهر کاشته شده است که اینطور که به نظر می آید بسیار خوب با خاک و آب وهوای شهر اخت شده و به طور قابل ملاحظه ای با شرلیط موجود مانوس گشته است.

    كشاورزی

           یكی از شغلهای رایج آرادان كشاورزی است . از جمله محصولات این بخش گندم می باشدكه انواع مختلف آن شامل گندم قرمزك ، سفیدك ، گندم ریحانی ، گندم خرایی گندم سیاه ، گندم قدس وآزادی می باشد كه بیشتر مزارع گندم آرادان بعلت زود

     رس بودن و مرغوب بودن به كشت گندم سفیدك می پردازند .در كنار مزارع گندم جو نیز كشت می شود و مصرف آن برای خوراك دامها در فصل زمستان است و انواع آن شامل جوی رسمی ، جو سیاه ، جوششپر ، پیغمبری می باشد و همچنین خربزه كاری نیز در این بخش رواج دارد در كنار خربزه كشاورزان به كشت پنبه هم می پردازند.

    تاریخچه كشاورزی

           در كمتر از نیم قرن پیش شلتوك كاری ( برنج كاری ) در این منطقه رواج داشت . اما بعلت گسترش باغات در دره حبله رود همچنین میزان برداشت آب زیاد از حبله رود جهت آبیاری این باغات ، آب كمی به ناحیه گرمسار رسید و در نتیجه باعث زوال كشت شلتوك در این منطقه گردید. در آرادان به خربزه كاری “  دیم كاری “  می گویند و این بدان علت است كه در گذشته خربزه، هندوانه و صیفی جات را به صورت دیم می كاشتند . در حال حاضر خربزه كاری یكی از مهمترین محصولات آرادان می باشد . و سطح وسیعی از اراضی زراعی را به خود اختصاص داه است . از خصوصیات خربزه كاری جذب تعداد زیادی كارگر بومی و غیر بومی است . ویژگی مهم دیگركشت خربزه سود سرشار ناشی از فروش این محصول است و می توان آن را طلای زرد شهر نامید و مقادیر زیادی از این محصولات نیز به سایر كشورهای دیگر صادر می شود.

    نیز در سالهای اخیر كشت گلخانه ای به صورت حرفه ای رواج پیدا كرده است كه در جای خود به طور تفصیلی توضیح داده خواهد شد.

    درختان میوه

           در باغهای آرادان و اطراف آن انواع درختان میوه از قبیل انگور ، زرد آلو ، سیب، گلابی، هلو، گردو، بادام و انار وجود دارد كه این درختان همگی بخوبی میوه می دهند ولی تعداد این نوع درختان متاسفانه تا امروز  كم بوده و میوه های آن تنها برای مصرف داخل بكار می رفتند.مهمترین این درختان میوه ای منطقه ای عبارتند از : انجیر ،انار ، انگور- سه میوه

    خصوصیات  مردم

    از دیگر خصائل نیک این شهر مردمان خونگرم،مهمان نواز و بسیار اجتماعی آنست.مردمی که برخلاف اخلاقی که از آب و هوای کویر از ایشان انتظار داریم،نه تنها خشن و خشک نیستند بلکه بسیار هم خوش صحبت و مردم دار بوده و بی نهایت هم مهربانند.و با آنکه شرایط سخت معیشتی در گذشته تا چندی پیش آنها را از مدرنیزه به دور داشته بود،اما پس از ورود آن مردم با آغوش باز به استقبال آن شتافتند ولی نکته مهم و بسیار جالب آنست که این شهر شاید از معدود مکان هائی باشد که مردم آن سنت و مدرنیزه را با هم پذیرفته اند و علاوه بر استفاده از امکانات مدرن، بر سنن خود نیز پایبندند.

    لهجه و زبان

           مردم آرادان بیشتر به زبان فارسی دری صحبت می كنند ولی در قسمتهای مختلف شهر مردمانی یافت می شوند كه در اثر مهاجرت به این شهر آمده اند و به زبان گیلكی و الكایی صحبت می كنند . در این شهر محل مخصوصی در قسمت شمال غربی ، كلاً به زبان گیلكی صحبت می كنند كه اصلیت آنها از یكی از روستاهای فیروز كوه به نام رامه است.

    www.aradanuniversity.tripod.comمنبع

  • نظرات() 
    • تعداد صفحات :8
    • 1  
    • 2  
    • 3  
    • 4  
    • 5  
    • 6  
    • 7  
    • ...  

    آخرین پست ها


    نویسندگان



    آمار وبلاگ

    • کل بازدید :
    • بازدید امروز :
    • بازدید دیروز :
    • بازدید این ماه :
    • بازدید ماه قبل :
    • تعداد نویسندگان :
    • تعداد کل پست ها :
    • آخرین بازدید :
    • آخرین بروز رسانی :

    اَبر برچسبها