تبلیغات
تور سفر گردشگری - مطالب استان سمنان

تور سفر گردشگری

شهمیرزاد

یکشنبه 27 تیر 1389

شهمیرزاد در شمال شهر سمنان ـ  مرکز استان - واقع شده است و پس از 20 دقیقه طی مسیر و برانداز مناظر سبز و زیبای کوهستانی، این شهر با طبیعت بکر و ناشناخته و البته زیبایش در برابر مسافران قرار می گیرد.

استان سمنان از گرمترین استانهای کشور محسوب می شود و نام استان سمنان بیشتر با کویرعجین شده است و وجود طبیعتی بکر و جنگلی در فاصله 20 دقیقه ای از مرکز سمنان، هر گردشگری را به خود جلب می کند

از گرمای جاده کویری که رها می شوی به ناگاه خود را در میان انبوهی از درختان سبز و گندم زارهای زیبا گم می کنی. هوایی مطبوع آنچنان صورتت را نوازش می دهد که باور نمی کنی پشت سرت بیابان بوده و هرم داغ آفتاب و جریان آب در جویها، ستگی و تشنگی کویر را از تنت می زداید.

این شهر از طبیعتی زیبا و پوشش گیاهی سرسبز تشکیل شده است و میانگین دمای سالیانه آن 11 درجه سانتیگراد است که بین 16 درجه زیر صفر سردترین و 34 درجه بالای صفر در گرمترین ماه سال متغیر است. 

اختلاف ارتفاع سمنان و شهمیرزاد از سطح دریا بیش از هزار متر است و این امر از عجایب طبیعت استان سمنان است که در فاصله 20 کیلومتری تا این اندازه اختلاف دما وجود دارد بر همین اساس بی جهت نیست که شهمیرزاد را بهشت کویر نیز نامیده اند.

جمعیت ثابت شهمیرزاد بیش از 12 هزار نفر است که در تابستان و ایام نوروز به جهت استقبال زیاد مسافران و گردشگران به بیش از 50 هزار نفر افزایش می یابد و از این شهر دو راه ارتباطی 170 کیلومتری به ساری و 55 کیلومتری به دو آب در استان مازندران وجود دارد.

جاده شهمیرزاد - کیاسر - ساری از جاذبه های ویژه ای برخوردار است که کوه های بلند و سترگ البرز چون دیوارهایی عظیم دو سوی جاده را در آغوش گرفته و گاهی انگار جاده را در دل کوه نشانده اند. دشتهای اطراف با چشم اندازی بی بدیل هر نگاهی را به خود معطوف می کند، شهمیرزاد در امتداد این جاده واقع شده و مسافران و رهگذران را به دیدن و ماندن دعوت می کند

چشمه های بی نظیر این شهر که از دیواره های البرز می جوشد و جاری می شود از بهترین آبهای معدنی به حساب می آید.

در بخش شمالی شهر، پیست اسکی جاذبه های زمستانی این شهر را نمایان می سازد و زمستان این شهر نیز گردشگران زیادی را برای ورزشهای مفرح زمستانی به سوی خود می کشد.

این شهر به شکل شیبدار با کوچه و خیابان پر از درخت، زیبایی نادری دارد که در کمتر ناحیه ای از ایران دیده می شود. زبان مردم شهمیرزاد زیرشاخه زبان گیلک به حساب می آید. نان محلی بهشت کویر با صنعت کشاورزی آن رابطه ای مستقیم و جالب دارد. نام نانی که مردم این شهر با گردو می پزند، "تنبلک" است.

شهمیرزاد، بهشت کویر و نگین زمردین بر حلقه انگشترى شهرهاى حاشیه کویر مرکزى ایران است، سبز جامه اى بر قامت باشکوه طبیعت و تابلویى چشم نواز و دلفریب با قلم نقاش چیره دست عالم هستى و شهرى زیبا، باصفا و تاریخى در 20 کیلومترى شمال شهر سمنان مرکز استان کویری در دامنه هاى جنوبى کوههاى سر به فلک کشیده البرز شرقى با فاصله کمتر از 230 کیلومترى تهران که قدمت آن به روایت مورخین در کتب معتبر به عهد باستان مى رسد.

باغ های منطقه کوهستانی شهمیرزاد، یکی از منابع مهم درآمد مردم است. گردو نخستین گزینه باغداری و کشاورزی در این شهر محسوب می شود. پس از آن درختهای سربلند سپیدار و چنار، کوچه و برزن شهمیرزاد را به کوچه باغ های منحصر به فردی تبدیل کرده است. وجود درختان سیب، انواع گلابی، زردآلو و آلبالو در باغ های شهمیرزاد، زیبایی دوچندانی را به هنگام به محصول نشستن می آفرینند که گویی بهشتی در دل کویر رخ می نماید و آب گوارا و خنک چشمه های شهمیرزاد طراوت را در فضا ایجاد کرده است، سایه درختان آلو و زیباییهای آنها در فصل بهار به هنگام شکفتن در کوچه باغهای این منطقه، چشم هر مسافر تازه وارد را به خود جلب می نماید و محصول آلو بعد از گردو مهمترین محصول این شهر است.

درختان سر به فلک کشیده و کهنسال چندین هزار ساله نظیر گردو، چنار و درختانی نظیر تبریزی و بید مجنون مناظر بسیار زیبا و دلفریبی را در این شهر پدید آورده و استاد و نقاش چیره دست طبیعت تابلوی زیبایی را در این بخش از کشور آفریده که چشم هر بیننده ای را به خود جلب می کند

sadabadgarmsar.blogfa.com منبع

  • نظرات() 
  • سرخه

    یکشنبه 27 تیر 1389

    سرخه از شهرهای استان سمنان است. سرخه در 20 کیلومتری غرب مرکز استان (شهر سمنان) و در 180 کیلومتری شرق تهران قرار دارد و مرکز بخش سرخه یکی از بخش‌های شهرستان سمنان است. بر اساس نتایج سرشماری سال 1385 جمعیت شهر سرخه 9,092 نفر بوده‌است.
    نام‌شناسی و تاریخچه
    وجه تسمیه این شهر را وجود کوه‌های سرخ در اطراف آن گفته‌اند از آنجاییکه به سرخه در گویش سرخه‌ای «سور» گفته می‌شود و سور در فارسی به معنی سرخ می‌باشد می‌توان گفت این وجه تسمیه درست است، اما نظرهای دیگری هم مطرح است که بیشتر به افسانه می‌ماند تا حقیقت. «ابن رُسته» از اولین جغرافی نویسان جهان اسلام، بیش از هزار و صد سال پیش، در کتاب «اعلاق النفیسه»، نام این دیار کهن را در کنار شهر سمنان ثبت کرده‌است. مسجد چهل ستون سرخه نیز یادگار آن سالهاست.
    زبان
    مردم سرخه به گویش سرخه‌ای سخن می‌گویند. سرخه یکی از شهرهای کهن منطقه قومس است. منطقه‌ای که به تعبیر دکتر منوچهر ستوده، جزیره لهجه‌هاست و کانون گویش‌های اصیل ایران. گویش سرخه‌ای را در گروه گویش‌های حاشیه دریای خزر و زیرمجموعه گویش‌های ایرانی نو غربی می‌دانند. لاسجرد، افتر، بیابانک، مؤمن‌آباد، اسدآباد و اروانه از روستاهای اطراف سرخه هستند که گویش‌های متفاوت این روستاها از نکات جالب توجه‌است.

    محصولات کشاورزی
    از عمده‌ترین محصولات کشاورزی سرخه می‌توان به خربزه، انار، پنبه و گندم اشاره کرد.
    محصولات دامی و طیور
    صنعت دامپروری در سرخه نسبت به صنعت طیور از رشد کمتری برخوردار است. در اطراف شهر سرخه مراکز مختلفی وجود دارد که به پرورش مرغ گوشتی می‌پردازند.

    صنایع سرخه
    با توجه به معادن وسیع نمک و گچ در اطراف سرخه واحدهای مختلفی در زمینه فراوری گچ و تولید نمکهای خوراکی فعال هستند.همچنین واحد تولیدی کربنات سدیم در جنوب این شهر واقع شده است که از مواد اولیه نمک و آهک اطراف سرخه جهت تولید کربنات سدیم استفاده مینماید. صنعت پلاستیک نیز در سرخه از رونق مناسبی برخوردار است و واحدهای کوچک زیادی اقدام به تولید قطعات پلاستیک مینمایند.

    beharziba2.blogfa.com منبع

  • نظرات() 
  • مجن

    یکشنبه 27 تیر 1389

    مُجــِن از شهرهای استان سمنان است. این شهر در 35 کیلومترى شمال غربى شاهرود، در بخش بسطام در شهرستان شاهرود قرار گرفته است. جمعیت این شهر بر طبق سرشماری سال 1385، برابر با 5,528 نفر بوده است.

    این شهر به دلیل قرار گرفتن در منطقه کوهستانی، شهری بن‌بست است و تنها راه ارتباطی آن جاده‌ای آسفالت است که مجن را به شاهرود و بسطام ارتباط می‌دهد.

    مجن در میان دره نسبتاً پهناوری میان دو رودخانه پی‌حصار و پیش‌ده بنا شده است. شغل اکثر اهالى آن، کشاورزى، باغدارى و دامدارى است. محصولات کشاورزی آن، سیب زمینی و گندم و محصولات باغی شامل زردآلو، گیلاس و آلبالو است.

    beharziba2.blogfa.com منبع

  • نظرات() 
  • دیباج

    یکشنبه 27 تیر 1389

    دیباج یکی از شهرهای شهرستان دامغان در استان سمنان است. این شهر در 55 کیلومتری شمال شهردامغان جای دارد.دیباج خود شامل روستاهای قلعه، ورزن و زردوان است. پیشتر آنرا چهارده ویا چهارده رودبار میخواندند. هرچند هنوز این نام بین مردم محلی رایج است اما از سال 1375 بصورت رسمی این منطقه به شهر تبدیل شد و اکنون دارای شهرداری است.
    این شهر همچنین مرکز دهستان رودبار در بخش مرکزی شهرستان دامغان نیز محسوب می‌شود. آب و هوای دیباج، در زمستان سرد و در تابستان معتدل است.

    نامگذاری
    چهارده قبلا از چهار روستای کوچک‌تر تشکیل می‌شد. علاوه بر سه روستایی که در بالا نام برده شد، روستا یا ده چهارم امین آباد نام داشت که اکنون خراب ده نامیده می‌شود و هر سال در هشتم محرم مردم به یادبود مردگان این ده در آنجا گرد می‌آیند. بنا به گفته مردم محلی این ده در گذشته بر اثر حمله سپاهیان یا بلایای زمینی ویران شده‌است. امروزه اندکی بنای مخروبه در محل این ده دیده می‌شود.

    نام جدید این شهر از امامزاده‌ای به همین نام در این مکان اقتباس شده‌است. مقبره منسوب به محمد پسر امام جعفر صادق امام ششم شیعیان دوازده امامی که ملقب به امامزاده محمد دیباج است در محله قلعه در جنوب غربی شهر واقع شده‌است.

    مردم و زبان
    جمعیت این شهر بر طبق سرشماری سال 1385، برابر با 2,512 نفر بوده است. اغلب مردان برای کار به دامغان، سمنان ویا گرگان مهاجرت می‌کنند.

    نزدیک به همه مردم این شهر مسلمان و شیعه دوازده امامی هستند. زبانشان نزدیک به مازندرانی است.

    محصولات کشاورزی و دامپروری
    این شهر به خاطر آب و هوای کوهستانی، مستعد پرورش محصولات باغی و دامپروری است. مانند شهمیرزاد سمنان، در اینجا هم گردو از عمده میوه‌های باغی، در کنار گیلاس، انگور، آلبالو، زردآلو و سیب می‌باشد. درکنار اینها، سیب زمینی و گندم دو محصول عمده کشاورزی واین ناحیه‌است. آب کشاورزی و آشامیدنی از چشمه‌های مختلف طبیعی که در اطراف شهر هستند تهیه می‌شود.

    beharziba2.blogfa.com منبع

  • نظرات() 
  • مهدیشهر

    یکشنبه 27 تیر 1389

    مهدیشهر(سنگسر سابق)یکی از  شهرستانهای استان سمنان است.قدمت شهر به قبل از میلاد میرسد.در تقویم سنگسری سال 3405 معادل سال 1384 شمسی است.علی رقم فراز و فرود های سیاسی واجتماعی تاریخ این خطه پر از حادثه، خاطره و افتخاراست.مهدیشهر دارای توانمندیهای بالقوه ای در زمینه های مختلف است که از جمله انها میتوان به توانمندی های صنعتی ، عشایری، جاذبه های توریستی و گردشگری، اموزش عالی، کشاورزی، فرهنگی، مذهبی و انقلابی اشاره کرد.ایل سنگسری دارای برجستگی و ویژگیهای منحصر به فرد فراوانی هستند که باید به ذکر انها پرداخت تا همگان بدانند مردم مهدیشهر یا سنگسر نه تنها در بحث پرورش دام به شیوه ی عشایری شهره ی ایران هستند بلکه در بسیاری از زمینه ها نیز استعداد و ذوق سرشارشان انان را به موردی نمونه و مثال زدنی تبدیل کرده است که ذیلا به برخی از انها اشاره میشود.

    beharziba2.blogfa.com منبع

  • نظرات() 
  • بسطام

    یکشنبه 27 تیر 1389

    بسطام یکی از شهرهای شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است. این شهر در نام شهری که در هفت کیلومتری شمال شرقی شاهرود جای دارد. جمعیت بسطام بر اساس سرشماری سال 1385، برابر با7,724 نفر بوده است.

    پیشینه
    تاریخ این شهر قبل از ورود اسلام به ایران مشخص نیست. بنابر یک روایت حاکم خراسان در زمان خسروپرویز که نام وی «بسطام نام» بود، این شهر را بنا گذاشته است. با توجه به این روایت این شهر را باید شهرهای تأسیس‌شده در دوران شاپور دوم ساسانی دانست. در دوره عباسیان، این شهر دومین شهر ایالت قومس و تالی دامغان بود و پس از حمله مغول رو به انحطاط رفت.

    شرایط طبیعی
    این شهر آب و هوایی مطبوع در تابستان و سرد در زمستان دارد. باغات زردآلو سراسر شهر را احاطه کرده اند . عمده در آمد مردم از همین طریق است.

    beharziba2.blogfa.com منبع

  • نظرات() 
  • ایوانکی

    یکشنبه 27 تیر 1389

  • نظرات() 
  • آرادان

    یکشنبه 27 تیر 1389

       شهر آرادان با وسعت 30 كیلومتر مربع در 14 كیلومتری مشرق گرمسار قرار داشته و شامل 58روستا میباشد. این شهر از طرف شمال به كوه سرهر و قالیباف و از جانب مغرب به دهستان یاتری و از مشرق به كوههای شرق گرمسار(كوه گوگرد ) و از طرف جنوب به دشت كویر محدود است.

    تاریخچه

           آرادان در گذشته مركز گرمسار یا باصطلاح آن زمان حكومت نشین خوار بود و در این ناحیه عده ای از خوانین ایل پازوكی با اطرافیان خود ساكن بودند و اینك نیز بازماندگان آنها در این شهر بسر می برند . گویا این شهر در دوران پارت ها هم جزو مناطق مهم آنها بشمار میرفته چون در تاریخچه گرمسار دوره اشكانیان نام آرادان آمده شاید تعریف شده اردوان بوده باشد.و بقول احمد كسروی در كتاب اسامی شهرها نام آرادان بمعنی جایگاه رادان آمده است.

     در سفرنامه ناصر الدین شاه اردوان و نام اصلیش اردون آمده و از عهد اردوان اشكانی و اردشیر بابكان سامانی باید باقی مانده باشد ،حال از كثرت استعمال آرادان (نام رسمی کشوری) گفته می شود.

    آب و هوا

           آرادان دارای آب و هوای گرم و خشك در تابستان و سرد وخشك در زمستان است . در تابستان گرمای شدیدی همراه با آفتاب سوزان وجود دارد. در زمستان نیز سرمای بسیار شدید همراه با سوزش و بادهای سرد و باران نیز كم می بارد. گاهی در زمستان اصلاَ برف نمی بارد و اگر هم ببارد بسیار كم است .اما در فصل بهار بارانهای فراوان بصورت رگبار شدید و گاه همراه با تگرگ مشاهده می شود .بطور كلی می توان گفت این شهر دارای آب و هوای صحرایی وخشك و بری است یعنی تغییرات فصلی در این ناحیه خیلی زیاد است .تابستانها بسیار گرم و خشك و گاه گرما تا 46 درجه است و در زمستان سرد و كم باران است .بادهای زمستانی باران زا است و بادهای بهار و تابستان كه بصورت طوفان از كویر های غربی گرمسار بحركت در می آید ستونهای شن و گردو غبار به همراه می آورد و صدمه فراوان به مزارع و مردم می زند.اما با تمامی این تفاسیر مانند یک بهشت سبز در میان کویر خشک و سوزان خودنمائی می کند و بسیار سرسبزتر از گرمسار است.نیز کشاورزی در آن بسیار پر رونق بوده و برخلاف آنچه از این بی مهری طبیعت بر این منطقه انتظار میرود،بسیار گسترده است و از محصولات آن میتوان از خربزه،ذرت،پنبه و خیار نام برد که در زیر در مورد آن بحث خواهد شد.

    آب و خاک

    آنطور که از شواهد موجود بر می آید شهر آرادان نسبت به سایر مناطق مجاور از آب و خاک نسبتاً حاصلخیزتری برخوردار است و این امر سهولت کشاورزی را در پی دارد که از این شهر کویری،آبادی سرسبز آنهم در دل فرسنگ ها شن و ماسه ساخته است.بر طبق مشاهدات بعمل آمده خاک این شهر به نسبت خوبی،حاصلخیز و آب آن نسبت به سایر مناطق بیشتر است.بطوری که هر جا که کمی آب وجود داشته باشد سبزه و پوشش گیاهی آنرا می پوشاند.و این قابلیت استثنائی چشم اندازهای جدیدی از پیشرفت را برای این شهر به ارمغان می آورد.

     جنس خاك

      پ هاش آن بیش از 5/7 بوده و قلیایی می باشد. خاك منطقه شنی ـ رسی و

     عمق خاك در دامنه زیاد و در ارتفاعات كم می باشد.فرسایش آبی است ولی هنوز به

    صورت گالی در نیامده و با كمترین عملیات آبخیز داری قابل كنترل است.      

    پوشش گیاهی

           خار شتر كه به صورت بوته های خار دار است و اغلب در نواحی خشك و شور این منطقه می روید بطوری كه ریشه آن بسیار عمیق است و در مقابل كم آبی و بادهای سخت و شنهای روان مقاومت عجیبی دارد و این گیاه بیشتر مود استفاده شتر و بز می باشد.

           درختچه “گز“از جمله پوشش گیاهی این منطقه را تشكیل می دهد كه درختچه ایست خاص مناطق كویری با زمینهای شور و در مقابل عوامل مخرب طبیعی مقاومت زیادی دارد. برگهای جوان آن در فصل بهار مورد استفاده دامها بخصوص بز قرار می گیرد و چوب آن بمصرف سوخت می رسد.

           از درختچه دیگر “ قیچ” را می توان نام برد كه در نواحی مراتع كویری منطقه دیده می شود برگهای آن كوچك و گوشتی و میوه آن خشك و بالدار است . چوب این درختچه مرغوب نبوده و فقط مصرف سوختی دارد . این درختچه در تثبیت شنهای روان و حفظ خاك نقش مهمی را بعهده دارد و باید از قطع و ریشه كن كردن آنها جلوگیری نمود.

           درختچه دیگر” اشنان” است. درختچه ای به ارتفاع كمتر از دو متر در كویرها و اراضی شوره زار می روید ، ساقه آن سفید و برگهای آن استوانه ای باریك وگوشتی است . میوه های آن خشك و پولكی شكل می باشد .از ساقه های این گیاه در گذشته نزدیك به جای مواد پاك كننده (تاید و صابون ) استفاده می كردند.

    البته اخیراً درختان اکالیپتوس در شهر کاشته شده است که اینطور که به نظر می آید بسیار خوب با خاک و آب وهوای شهر اخت شده و به طور قابل ملاحظه ای با شرلیط موجود مانوس گشته است.

    كشاورزی

           یكی از شغلهای رایج آرادان كشاورزی است . از جمله محصولات این بخش گندم می باشدكه انواع مختلف آن شامل گندم قرمزك ، سفیدك ، گندم ریحانی ، گندم خرایی گندم سیاه ، گندم قدس وآزادی می باشد كه بیشتر مزارع گندم آرادان بعلت زود

     رس بودن و مرغوب بودن به كشت گندم سفیدك می پردازند .در كنار مزارع گندم جو نیز كشت می شود و مصرف آن برای خوراك دامها در فصل زمستان است و انواع آن شامل جوی رسمی ، جو سیاه ، جوششپر ، پیغمبری می باشد و همچنین خربزه كاری نیز در این بخش رواج دارد در كنار خربزه كشاورزان به كشت پنبه هم می پردازند.

    تاریخچه كشاورزی

           در كمتر از نیم قرن پیش شلتوك كاری ( برنج كاری ) در این منطقه رواج داشت . اما بعلت گسترش باغات در دره حبله رود همچنین میزان برداشت آب زیاد از حبله رود جهت آبیاری این باغات ، آب كمی به ناحیه گرمسار رسید و در نتیجه باعث زوال كشت شلتوك در این منطقه گردید. در آرادان به خربزه كاری “  دیم كاری “  می گویند و این بدان علت است كه در گذشته خربزه، هندوانه و صیفی جات را به صورت دیم می كاشتند . در حال حاضر خربزه كاری یكی از مهمترین محصولات آرادان می باشد . و سطح وسیعی از اراضی زراعی را به خود اختصاص داه است . از خصوصیات خربزه كاری جذب تعداد زیادی كارگر بومی و غیر بومی است . ویژگی مهم دیگركشت خربزه سود سرشار ناشی از فروش این محصول است و می توان آن را طلای زرد شهر نامید و مقادیر زیادی از این محصولات نیز به سایر كشورهای دیگر صادر می شود.

    نیز در سالهای اخیر كشت گلخانه ای به صورت حرفه ای رواج پیدا كرده است كه در جای خود به طور تفصیلی توضیح داده خواهد شد.

    درختان میوه

           در باغهای آرادان و اطراف آن انواع درختان میوه از قبیل انگور ، زرد آلو ، سیب، گلابی، هلو، گردو، بادام و انار وجود دارد كه این درختان همگی بخوبی میوه می دهند ولی تعداد این نوع درختان متاسفانه تا امروز  كم بوده و میوه های آن تنها برای مصرف داخل بكار می رفتند.مهمترین این درختان میوه ای منطقه ای عبارتند از : انجیر ،انار ، انگور- سه میوه

    خصوصیات  مردم

    از دیگر خصائل نیک این شهر مردمان خونگرم،مهمان نواز و بسیار اجتماعی آنست.مردمی که برخلاف اخلاقی که از آب و هوای کویر از ایشان انتظار داریم،نه تنها خشن و خشک نیستند بلکه بسیار هم خوش صحبت و مردم دار بوده و بی نهایت هم مهربانند.و با آنکه شرایط سخت معیشتی در گذشته تا چندی پیش آنها را از مدرنیزه به دور داشته بود،اما پس از ورود آن مردم با آغوش باز به استقبال آن شتافتند ولی نکته مهم و بسیار جالب آنست که این شهر شاید از معدود مکان هائی باشد که مردم آن سنت و مدرنیزه را با هم پذیرفته اند و علاوه بر استفاده از امکانات مدرن، بر سنن خود نیز پایبندند.

    لهجه و زبان

           مردم آرادان بیشتر به زبان فارسی دری صحبت می كنند ولی در قسمتهای مختلف شهر مردمانی یافت می شوند كه در اثر مهاجرت به این شهر آمده اند و به زبان گیلكی و الكایی صحبت می كنند . در این شهر محل مخصوصی در قسمت شمال غربی ، كلاً به زبان گیلكی صحبت می كنند كه اصلیت آنها از یكی از روستاهای فیروز كوه به نام رامه است.

    www.aradanuniversity.tripod.comمنبع

  • نظرات() 
  • گرمسار

    سه شنبه 22 تیر 1389

    شهرستان گرمسار در گذشته نه چندان دور به خوار معروف بوده و در كتب مختلف از این شهر به نام خوار یاد شده است خوار نامی است قدیمی و مربوط دوره قبل از اسلام و ایران باستان , در كتب قدیمی و تاریخی این نام با جزئی اختلاف با همین هیئت ذكر شده است . 
    در اوستا از خوار و صفحات البرز بنام ورن یاد شده در كتیبه های آشوری این ناحیه را خواراو در جای دیگر آری خوانده اند در زمان اشكانیان گرمسار یكی از ایلات تابع آنها و خوآرن نام داشت و امروزه سمنانیها هنوز هم آنرا خواره می گویند . سلوكیها در این ناحیه شهری به اسم خاراكس بنا نهادند و از این منطقه بنام خاربیس یاد كرده اند . 
    اما اغلب فرهنگ لغات در ذكر معنی كلمه خوار نام خوارزمی نیز یادآوری شده چنانچه نویسنده فرهنگ آنند راج می نویسد : (( در فرهنگ لغات در ذكر معنی قصبه ای از ری خار با الف آورده شده و چنانچه سامانی و غیره و تصریح نموده اند خوار بو او است و صاحب جهانگیری خطا كرده است . در كتب جغرافیایی بعد از اسلام وقتی از دهات ری كه پیش از پیدایش نام قریه تهران در حدود 261 هجری برپا و آبادان بوده اند اسم می برند از گرمسار بنام خوار ری چنین یاد شده (( قریه خوار معروف كه امروز نیز از قراء نامدار تهران بشمار می رود و از منسوبین به این قریه در آن تاریخ ابوالحسن احمد خواری است متوفی سال 230 است )) . 
    در معجم البلدان نوشته شده : خوار شهری است تاریخی و بزرگ از نواحی ری كه گروهی از علماء به آن منسوب شده اند . میان آن سمنان از راه خراسان در حدود 20 فرسنگ است . صفحه 473 ج 3 معجم البلدان )) 
    بطوریكه از مطالب استنباط می شود گرمسار (خوار) از نواحی آباد ایران در گذشته بوده و حتی در معجم البلدان بنام شهر بزرگ نامیده شده ولی علل مختلف از قبیل حمله اقوام مهاجم چون حمله مغول و بعدها تاخت و تاز و حمله و غارت یاغیان تركمن و همین طور نامساعد بودن آب و هوا و فقر اقتصادی سبب خرابی آن گردیده است . 
    شهر گرمسار تا چندی پیش قشلاق نامیده می شد و هنوز هم افراد مسن و پیران آنرا قشلاق تلفظ می كنند در گذشته خوار شامل 4 بلوك بوده كه عبارتند از : 
    1- بلوك قشلاق     2- بلوك ریكان      3- بلوك یاتری    4- بلوك آرادان 
    همچنین گرمسار تا مدتی بعلت بدی آب و هوا بصورت تبعیدگاه درآمد و بمرور گروهی از ساكنین نقاط مختلف ایران و ایلاتی كه دست به چپاول و غارت زده و به مردم ظلم و تعدی می نمودند و یاغیانی كه از اوامر دولت وقت سرپیچی می كردند به این ناحیه بد آب و هوا تبعید نمودند . بعدها این طوایف به زراعت و دامداری پرداخته و ساكن این منطقه شده اند . 
    در سال 1319 شسی نام گرمسار برای خوار انتخاب شد و به موجب قانون تقسیمات كشوری جدید مصوب آبان ماه 1316 شمسی گرمسار بخشی از شهرستان سمنان قرار داشت كه مشتمل بر چهار بلوك بود . تا اینكه به موجب تصویب نامه مهر ماه 1325 بخش گرمسار از سمنان جدا گردید و بخشی از حومه تهران گردید و در آبان ماه 1325 بخش گرمسار تابع شهرستان دماوند شد . و طبق مصوبه مورخ 1/11/1337 شمسی هیئت وزیران در این سال به شهرستان تبدیل گردید , كه بخش ایوانكی با دهستانهای مربوط فعلی از شهرستان تهران مجزا یكی از بخشهای تابع شهرستان جدید التاسیس گرمسار گردید . 
    شهرستان گرمسار در نیمه دوم سال 1355 از استان تهران منتزع و جزء استان سمنان گردید و در سال 1374 شمسی بخش آرادان با مراكز جمعیتی دهستان آرادان و یاتری تاسیس شد و در حال حاضر گرمسار دارای 3 بخش : مركزی , ایوانكی و آرادان و یكی از چهار شهرستان تابعه استان سمنان می باشد .

    www.garmsarnews.com منبع

  • نظرات() 
  • شاهرود

    سه شنبه 22 تیر 1389

    شهرستان شاهرود یکی از شهرستان‌های استان سمنان است. مرکز این شهرستان شهر شاهرود است و در شمال شرقی کشورایران قرار دارد. جمعیت شهرستان شاهرود در سال 1384 بالغ بر 234738 نفر برآورد شده است که از این تعداد 156297 نفر در نقاط شهری و 78441 نفر در نقاط روستایی ساکن هستند.

    شاهرود مرکز شهرستان شاهرود است , و در کنار استانهای خراسان رضوی، گلستان و یزد قرار دارد، این شهر آب و هوای نسبتاً خوبی دارد .

    تاریخچه شهر شاهرود بعضی معتقدند که نام قدیم شاهرود حنجره یا شخره (شاخره) بود که به تدریج تبدیل به شاهرود شده است. بر اساس شواهد و مدارک تاریخی موجود تشکیل هسته اولیه شهر شاهرود به دلیل دفاع از مهاجمان روی تپه ای کم ارتفاع در دامنه کوه شمالی و غربی شاهرود ساخته شد و به تدریج همراه با برقراری امنیت در محل , رشد و توسعه یافت. رشد این شهر در چند سال اخیر به علت قرار گرفتن در مسیر جاده اصلی تهران به مشهد چشمگیر بوده است. به استناد برخی اشاره‌های تاریخی مندرج در متون و بعضی شواهد باستان شناختی معماری موجود در داخل و خارج؛ راه عبور قافله‌ها و کاروانهایی که بزرگراه غربی – شرقی (جاده ابریشم) را طی میکردند, از آبادی یا روستای بزرگ شاهرود می‌‌گذشته است. موقعیت ممتاز طبیعی و جغرافیایی و وجود چندین قلعه و دژ در این مکان و اطراف آن جوابگوی اطراق و پناه ساکنان و کاروانیان در هنگام بروز خطر بوده است. در عین حال , وجود کاروان سرا و چاپارخانه در این منطقه آن را به یکی از مراکز مهم یکجانشینی در منطقه تبدیل کرد. به علاوه استعداد خاک و وفور آب برای آبادی شاهرود , موقعیت‌های ویژه‌ای را فراهم کرد که همگی منجر به تشکیل شهر در قرن‌های هفتم و هشتم هجری شد. احداث مسجد جامع قدیم در میان باغها و بستانهای منطقه , باعث دگرگون شدن وضعیت شاهرود در بین روستاهی همجوار شد , زیرا مسجد جامع در دوران اسلامی به عنوان شاخص تمایز شهر از روستا به شمار می‌‌رفت. سپس قلعه‌هایی نوین به نام ولورا و قلعه سنگ برای دفاع از شهر ایجاد شد. فرم معماری این قلعه و همانندی ساختاری آن با اجزا و عناصر مسجدهای دوره ایلخانی , روشنگر این نظریه است که احداث قلعه ولورا اندکی بعد از مسجد جامع شهر برای حفاظت از ساکنان در مواقع ضروری صورت گرفته است. بر همین اساس می‌توان پنداشت محدوده شهر در محله بید آباد فعلی , قدیمی‌ترین قسمت از بافت قدیمی شهر می‌‌باشد .

    www.shahrood.net منبع

  • نظرات() 
  • دامغان

    سه شنبه 22 تیر 1389

    دامغان امروز شهریست سر راه تهران و مشهد كه تا پایتخت 343 كیلومتر فاصله دارد،‌ارتفاع ان از سطح دریا 115 مترو طول و عرض جغرافیائیش بترتیب 54 درجه و 19 دقیقهو 36 درجه و ده دقیقه میباشد. دامغان بوسیلة رشته راه آهن تهران ومشهد بمركز مرتبط است. اینراه پس از عبور از سمنان و گذشتن از قسمتهای كوهستانی وارد دشت نسبه همواری شده پس از آنكه از دامغان گذشت مجدداً با كوهها مصادف میگردد و همین جاست كه مهندسین راه برای دوری جستن از كوه بریهای پر زحمت و پر خرج راهرا از دامنه كوهها و برجستگیها كشید و بشاهرود پیوسته اند. در 135 كیلومتر فاصله میان سمنان و دامغان رویهم و یادوك 695 پل بزرگ و كوچك ساخته شده و نیز بین شاهرود و دامغان كه 65 كیلومیتر مسافتست 158 پل و 14 ویادوك بنا گریده و از اینرو میتوان كمی بوضعیت طبیعی و پست و بلندیهای اینحدود آشنا گردید.بین دامغان و گرگان كه در شمال است بجهه وجود یك سلسله كوههای مرتفع راه شوسه وجود ندارد و تها عبور و مرور از معابر تنگ و خطرناك كوهستانها انجام میگیرد. آب این شهر خوب و سازگار و هوایش تقریباً معتدل است اما چون در انتهای دالانی از شعبات كوه البرز قرار گرفته پیوسته در معرض وزش بادهائیست كه تقریباً همیشه در این معبر جریان دارد بدینجهه اغلب برای دامغان غبار آلود و پر از گرد و خاك میباشد و بی شك همین آشفتگی تقریباً دائمی هواست كه افسانة چشمه بادخان را پدید آورده است. سرعت و شدت این بادها گاه آنچنانست كه فضا را كاملا تیره و تار میسازد و بهمین جهه است كه در دامغان در اشجار بلند مخصوصاً سپیدار  چنار كمتر دیده میشود و بیشتر درختان كوتاه مانند انار، آلو، انجیر، الو پرورش میابد.قوت و مداومت باد را از خراشیدگیهائی كه بمرور روی جدارمناره های محكم پدید آمده میتوان استنباط كرد.

    بطوركیه قبلاً ذكر شد در دامغان همه گونه محصول عمل میآید پنبه و گندمش زیاد و مرغوب و پسته اش از نظر خوبی جنس و خوشمزگی زبانزد همه جاست و گرچه در ادركان یزد و كرمان نیز پسته خوب و درشت بدست میآید اما عطر و طعم پسته دامغان را ندارد بعلاوه عمر درختان پستة دامغان بیشتر است لیكن اشجار پستة این شهر هر سه یا چهارو گاهی پنج یا شش سال یكبار باور میگردند و بسیار مواقع نیز در معرض سرمازدگی واقع شده و بی برك و بر میشوند. انگور و زردآلوی دامغان خوبست . میوه های دیگر نیز كم و بیش دارد مخصوصاً صیفی كاری آن در خور یادآوریست. صنایع دامغان تقریباً منحصر بهنرهای دستی: چیت زنی (نوعی قلمكاری) و بافتن پارچه های نخی است.

    از لحاظ معدن دامغان بسیار غنی است چه در كوههای نزدیك آن بیشتر معادن مخصوصاً سرب، آهن مغناطیس، طلا، زغال سنگ و غیره وجود دارد اما سای ذغال سنگ كه باوسایل نقاص كمی استخراج میگردد از معادن دیگر بهره برداری نمیشود، معادن طلای دامغان خیلی مهم و قابل استفاده است و اگر روزی دولت باستخراج آن اقدام نماید سود سرشاری خواهد داشت. در ازمنه سابق مردم بطرزی بس ساده و عامیانه با شستن خاكهای زردار طلا بدست میآورده اند، اما اكنون این كار متروك شده و كسی دنبال نمیكند.

    از مؤسسات مفید این شهر بیمارستان رضائی است كه یك میلیون ریال مخارج ساختمان و بعضی لوازم آنرا در ان اوایل سالهای ساخت آقایان حاجی محمد علی و حاجی محمد حسین برادران رضائی پرداخته اند؛ پی ریزی این بیمارستان از اول سال 1319 شروع و در  وقایع شهریور 1320 متوقف شده مجدداً از فروردین 1321 آغاز و تمام شده است.

       www.damghancity.com منبع

     

  • نظرات() 
  • سمنان

    سه شنبه 22 تیر 1389

    شهر سمنان مرکز استان سمنان و نیز مرکز شهرستان سمنان است. این شهر در جنوب رشته کوه البرز و شمال دشت کویر در راه تهران به خراسان قرار گرفته است. آب و هوای آن خشک و معتدل می‌باشد.

    موقعیت جغرافیایی

    این شهر در حد فاصل دو شهر دامغان و گرمسار در طول جغرافیایی ۵۳ درجه و ۲۳ دقیقه و عرض جغرافیایی ۳۵ درجه و ۳۴ دقیقه واقع شده و ارتفاع متوسط آن از سطح دریا ۱۱۳۰ متر است. همچنین فاصله آن تا تهران ۲۱۶ کیلومتر است و به راه آهن سراسری تهران_مشهد، متصل می‌‌باشد.

    جمعیت شهر سمنان بر اساس نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ خورشیدی، بالغ بر ۱۲۶٬۷۸۰ نفر بوده‌است.(جمعیت شهرستان: ۱۹۱,۶۱۸ نفر)[۱]

    نژاد مردم سمنان آریایی است و به زبان سمنانی سخن می‌‌گویند. زبان سمنانی به علت ویژگی خاص خود مورد توجه دانشمندان و ایران شناسان بسیار قرار گرفته است. این زبان از زبانهای ایرانی شاخه شمال باختری است.

    ایران‌شناسان زیادی چون پرفسور کریستن سن هوتوم سیندلر، ویلهلم لیکر، جرج مورگن و استایرن تحقیقات جامعی درباره زبان سمنانی انجام داده‌اند. نکته قابل ذکر اینکه اگرچه زبان سمنانی هنوز هم توسط مردم سمنان تکلم می‌‌شود، اما نسل جدید سمنانی‌ها با وجود فهمیدن آن به این زبان باستانی سخن نمی‌گویند.

    در این شهر درصد سواد بسیار بالا است و یکی از شهرهای معروف ایران در زمینه کاهش بیسوادی است. صنایع تولیدی دستی این شهر عبارت‌اند: از کرباس پارچه‌های پشمی، چادر شبهای پشمی و ابریشمی و پلاس نمد و قالی بافی.

    آب و هوا

    آب و هوای این شهر در تابستان گرم و در زمستان نسبتاً سرد می‌‌باشد. بارندگی‌های این شهر در فصول سرد سال صورت می‌گیرد و میزان متوسط بارندگی سالانه آن ۱۴۰ میلیمتر می‌‌باشد. متوسط درجه حرارت سالانه ۷/۱۷ درجه سانتیگراد است و این در حالی است که حداکثر مطلق حرارت ۵/۴۴ درجه سانتیگراد و حداقل مطلق ۴/۶- درجه سانتیگراد گزارش شده است. همچنین متوسط تعداد روزهای یخبندان در طول سال در حدود ۴۸ روز می‌‌باشد.

    جای‌های تاریخی

    شهر سمنان ۷ محله معروف قدیمی دارد به‌نام‌های اسفنجان (اسپنژان)، لتیبار، شاهجو، ناسار، زاوغان، کوشمغان و کدیور.[۲]

    این شهر علاوه بر زیبایی‌های طبیعی با سابقه تاریخی چند هزار ساله به دلیل واقع شدن در گذر حوادث ناشی از لشکرکشی‌ها و مهاجرت‌های بین شرق و غرب و مهم تر از همه داشتن تاریخ تمدن دیرینه دارای آثار باستانی متعدد دیدنی مربوط به دوره‌های مختلف تاریخ است که مبین قدمت کهن آن است:

    وجه تسمیه

    درباره وجه تسمیه نام سمنان که به این منطقه اطلاق می‌‌شود، عقیده‌ها و نظرهای گوناگونی رایج ومعمول است که به برخی از آن‌ها اشاره می‌‌شود:

    • در گذشته‌های دور در محل آتشکده بزرگ هریس در کومش (سمنان) شهری عظیم با بت خانه‌ای بزرگ با ساختمانی رفیع و با شکوه وجود داشته است. به همین علت احتمال می‌‌رود که مردم این سرزمین قبل از ظهور زرتشت، دارای مذهب «سمتی» یا «سمینه» بوده‌اند و بت خانه بزرگ آنان در محل سمنان فعلی واقع بوده است.
    • برخی دیگر بر این باورند که سمنان در اصل «سکنان» منسوب به طوایف سَکَه‌ها می‌‌باشد و الف و نون آن نشانه نسبت و مکان است که در واژه‌های گیلان و غیره مشاهده می‌‌شود.
    • عده‌ای دیگر از اهالی سمنان عقیده دارند که نام قدیم سمنان (سیم لام) بوده که بنای آن به دست دو نفر از فرزندان نوح پیغمبر به نام‌های (سیم النبی) و (لام النبی) انجام گرفته که مقبره آنان در کوه‌های شمال شرقی سمنان در محلی موسوم به پیغمبران واقع است. بر این اساس کلمه (سیم لام) در اثر کثرت استعمال به مرور زمان به سمنان تبدیل شده است.
    • برخی نیز افسانه بنای اولیه را به دو هزار سال قبل از میلاد مسیح به دستور تهمورث دیوبند نسبت داده اند. در آن زمان شهر را به سمینا نام گذاری نموده‌اند که به مررو زمان به سمنان تغییر یافته است.
    • روایت دیگر حاکی از این است که نام قدیم سمنان در زبان محلی «سه مه نان» بوده و منظور ساکنان آن این بوده است که محصولات کشاورزی این منطقه نان و آذوقه اهالی را بیش از سه ماه تأمین نمی‌کند. بعدها به مرور زمان «سه مه نان» به سمنان تغییر یافته است. به هر حال آن چنان که از منابع و کتب تاریخی استنباط می‌‌شود سمنان یکی از مناطق کهن و قدیمی ایران است که در درازای تاریخ فراز و نشیب‌های زیادی را پشت سر گذاشته است.

    sadabadgarmsar.blogfa.com منبع

  • نظرات() 

  • آخرین پست ها


    نویسندگان



    آمار وبلاگ

    • کل بازدید :
    • بازدید امروز :
    • بازدید دیروز :
    • بازدید این ماه :
    • بازدید ماه قبل :
    • تعداد نویسندگان :
    • تعداد کل پست ها :
    • آخرین بازدید :
    • آخرین بروز رسانی :

    اَبر برچسبها