تبلیغات
تور سفر گردشگری - مطالب استان خراسان جنوبی

تور سفر گردشگری

مود

سه شنبه 26 مرداد 1389

مود شهری است در استان خراسان جنوبی. این شهر در بخش مود از توابع شهرستان سربیشه قرار دارد.

جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵ برابر ۲٬۴۵۱ نفر گزارش شده است .

fa.wikipedia.org منبع

  • نظرات() 
  • سه شنبه 26 مرداد 1389

    قاین قدمتی بس طولانی داشته ، از زندگی غارنشینی در غار خونیك كه آثارش هنوز باقی است تا به دوران ساسانیان كه ولایتی آباد و سرزمینی زرخیز با مردمانی با استعداد و سلحشور بوده است.
    نجیرخان فرمانده لشكر خراسان در جنگ قادسیه از خطه قهستان بود. تا سنه 29 هجری كه " عامربن كریز " از سرداران عرب، این منطقه را فتح و مردم از آیین زرتشتی به اسلام گرویدند .
    قاین كه در اصل "كاین" بوده نام شهری است كه " كی لهراسب " پدر" گشتاسب" ساخت و در لغت به معنای آهنگر ، برادر زن و برادر شوهر آمده است .
    از این شهر كهن و بسیار قدیمی بزرگان و نویسندگانی شهیری نظیر خواجه نصیرالدین طوسی، ابوسعید ابوالخیر، ناصر خسرو قبادیانی و ماركوپولو به بزرگی یاد كرده و قاین را شهری بزرگ و آباد با مردمی با شهامت، سرسخت، میهمان نواز و شیفته حضرت علی (ع) توصیف كرده اند .
    در بیش از 960 سال پیش در قرن پنجم ، ناصر خسرو قبادیانی در باره قاین نوشته :
    « در خراسان بزرگتر از آن ندیدم »
    قهستان با مركزیت قاین در قرن پنجم هجری مركز فعالیت شیعیان اسماعیلی بوده كه در آن زمان با حكام سلجوقی و خوارزمشاهی و نیز خلفای بغداد مبارزه میكردند .
    قاضی حسین قاینی كه از دوستان نزدیك حسن صباح بود در تسلط اسماعیلیان بر قهستان نقش تعیین كننده ای داشت وی در یكی از پایگاههای اسماعیلیان بنام قلعه كوه (( ارتاگوانا)) حكمرانی داشته و خواجه نصیرالدین طوسی را سالها در آنجا میزبانی كه ایشان تعدادی از كتب ارزشمند خود را از جمله كتاب " اخلاق ناصری " را در این مكان تالیف نمود .
    در این زمان ناصرالدین محتشم قهستانی در شهر قاین حكومت میكرد . ایالت قهستان با مركزیت قاین تا دوره نادری برقرار بود تا اینكه در این زمان ؛ محدود به قاینات كنونی گردید .
    قاین قدمتش به 18 قرن می رسد كه مهد بزرگان و آثار تاریخی فاخری مانند بوذرجمهر قاینی در عهد سبكتكین ، شیخ ابو المفاخر وزیر امیر تیمور گوركانی و همینطور مسجد جامع كه ناصر خسرو زمان بنای آنرا قبل از نیمه نخست قرن پنجم ذكر كرده است .
    مركز قاینات شهرستان "قاین" است كه دارای بخشهایی به نامهای مركزی ، نیمبلوك و زیركوه و 8 دهستان بالغ بر 373 روستا را تحت پوشش دارد .
    این شهرستان با دارابودن هوای معتدل در تابستان ؛ جمعیتی بالغ بر یكصد وبیست هزار نفر جمعیت با مردمی غالبا" شیعه و اكثرا" كشاورز ، محصولات كشاورزی متنوعی دارد ازجمله زرشك و زعفران كه عنوان دار پایتخت زعفران كیفی جهان است.

    www.ghaen.com منبع

  • نظرات() 
  • سه شنبه 26 مرداد 1389

    طبس مسینا، شهری است در بخش گزیک از شهرستان درمیان، واقع در استان خراسان جنوبی. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ مرکز آمار ایران، جمعیت این شهر بالغ بر ۳٬۷۷۶ نفر بوده است که از این تعداد ۲۶۰۰ نفر باسواد بوده‌اند .

    طبس مسینا، تا آذرماه سال ۱۳۸۷ مرکز دهستان طبس مسینا از بخش گزیک بود که در این تاریخ به شهر ارتقا یافت.

    fa.wikipedia.org منبع

  • نظرات() 
  • سه شنبه 26 مرداد 1389

     سه قلعه در 24 کیلومتری جنوب غربی شهرستان سرایان واقع شده است و دارای مساحت  8300 کیلومتر مربع و دارای 64 چاه دامداری 10 روستای عشایری به جمعیت تحت پوشش 5153 نفر میباشد و جمعیت کل بخش سه قلعه 11363 میباشد.
    2- کارهایی که در مرکز انجام میشود:
    ماهیانه جمعیتی بالغ بر 3000 نفر از نظر خدمات بهداشتی درمانی پوشش داده میشود که این خدمات عبارتند از :
    • ویزیت توسط پزشکان
    • تزریقات پانسمان
    • اعزام بیماران
    • خدمات مامایی
    • دارای آزمایشگاه که کلیه خدمات مربوطه انجام میشود.
    • مراقبت شامل کودکان, مادران و دیگر افراد آسیب پذیر
    • واکسیناسیون ,بهداشت محیط,بیمار یابی
    •  آموزشهای بهداشتی به کلیه اقشار بویژه دانش آموزان
    • سیاری پزشک به  10 روستای تیم سیار و یک باب خانه بهداشت بصورت دو روز در هفته
    • انجام کلیه مراقبتهای بهداشتی اولیه بصورت ماهیانه توسط تیم سیار از طریق مرکز بهداشتی درمانی انجام میشود.
    3-پرسنل جزء مراکز تحت پوشش پزشک خانواده
     
    دارای 2 پزشک که یک نفر به عنوان مسئول مرکز , یک نفر ماما,کاردان بهداشتی مرد 1 نفر , تکنسین بهداشتی مرد 1 نفر ,کاردان آزمایشگاه 1 نفر , بهیار 1 نفر , راننده 1 نفر, نیروی سرایدار خدماتی 1 نفر و تعداد 3 نفر بهورز که در پایگاه بهداشتی مشغول بکار هستند .
    4-رشدجمعیت
     1.7 درصد و بیشترین جمعیت در گروه سنی 24-20 سال که در این گروه سنی  پسر 6.21 و دختر 6.72 درصد از کل جمعیت میباشد

    5-در مجموع این بخش مهاجر پذیر و همه ساله به جمعیت آن اضافه میشود.

    6-فعالیتهای اقتصادی:
     
    دامداری , کشاورزی, بافت فرش, تولید آجر , کامیون داری و مشاغل دولتی میباشد.
     
    www.bums.ac.ir منبع

     

  • نظرات() 
  • زهان

    سه شنبه 26 مرداد 1389

    در پی زلزله سال 76 و تخریب کامل زهان طرح بازسازی آن با نظر کارشناسان مختلف مطالعات متعدددر دستور کار قرار گرفت . مقر اولیه زهان بنا به دلایل متعدد مناسب برای بازسازی تشخیص داده نشد . یکی از دلایل آن واقع شدن روستا در دره تنگ با دامنه های پر شیب که در برخی نقاط با 47 درصد شیب ،شکل پرتگاهی داشته است . همین وضیعیت توپو گرافی باعث گردیده تا خانه ها به شکل پلکانی ساخته شود که در صورت وقوع زلزله خطر تخریب را افزایش می داد. از دلایل دیگر که ضرورت داشت مقر اولیه روستا بجابحا شود قرار گرفتن بخشی از روستا در حریم رود خانه اصلی بود که در سیل ها ی متعدد در گذشته باعث تخریب ابنیه موجود در حاشیه رود خانه شده بود .
    از طرفی هزینه احداث ساختمان در این فضای موجود بسیار بالا بود که جابجایی روستا را توجیه می نمود . انتقال آب شرب و حفر چاهها ی فاضلاب نیز از مشکلات موجود در زهان قدیم بود . بنابراین با در نظر گرفتن تمامی موارد فوق مقرل زهان به فاصله حدود 2کیلومتر در شرق روستا در اراضی پایکوهی انتخاب و ساخت و ساز در آن شروع گردید . مقر جدید شهر زهان برروی آبرفتهای دوران چهارم و منطبق بر یک پادگانه آبرفتی بوده و سطح نسبتا هموار و کم عارضه ای داشته و برای توسعه آتی از فضای کافی برخوردار می باشد . خاک و منابع آبی آن نسبتا مطلوب می باشد . نام زهان به معنی زه آب و برگرفته از جوشش چشمه های بستر رود است . زهان کانون تولید زرشک و مرکز فرهنگی منطقه بوده و به دارلایمان اشتهار داشته قرنهاست که مدرسه علمیه آن فعال بوده و از پیشکسوتان معارف شوکتیه و مهد علما و دانشمندان بوده و گثرت آثار تاریخی آن بیانگر تاریخ کهن آن می باشد .

    zahan.blogfa.com منبع

  • نظرات() 
  • خوسف

    سه شنبه 26 مرداد 1389

    شهر خوسف از شمال به فردوس،از شرق به بخش مركزی بیرجند، از جنوب به نهبندان واز غرب به شهرستان طبس محدود می شود. این شهر دارای طول جغرافیایی 47-32 و ارتفاع 1300 متر از سطح دریا می باشد.پیشینه تاریخی خوسف به دوران قبل از اسلام می رسد، به خاطر موقعیت خاص طبیعی از قدیمی ترین زمان به عنوان هسته ای از تجمع انسانی در كویر خراسان بوده است وجود نگاشته های باستانی بر جای مانده در كال جنگال واقه در دامنه های((رج)) دلیل بر قدمت این منطقه است.

    از نظر تاریخی خوسف یكی از كهن ترین و قدیمی ترین شهرهای جنوب خراسان محسوب می شود كه در منابع تاریخی ازآن با نامهای خسف،خسب،خوسف یاد شده است. در كتاب نزههالقلوب حمدا... مستوفی از خوسف به عنوان معظمات بلاد قهستان و در ردیف تون (فردوس)قاین وجنابذ(گناباد) یاد شده است.

    وجود بافت قدیمی با اثار تاریخی ارزشمند از ویژگی های شاخص این شهر محسوب می شود. این بافت كه به لحاظ موقعیت طبیعی و واقع شدن بر روی هسته مقاوم، از زمین لرزه در امان مانده یكی ازسالمترین بافتهای تاریخی به شمار می رود.

    سنگ نگاره های كال جنگال

    مجموعه نگاره ها در طول دره ای به همین نام در رشته كوه باقران پراكنده اند. این نگاره ها شامل تصاویر وكتیبه های مربوط به دوره اشكانی می شوند. تصویر اول شامل تصویر نبرد یك مرد پارتی با یك شیر است كه كمی كوچكتر از اندازه طبیعی ترسیم شده است. در بالای این تصویر كتیبه ای پهلوی در دو سطر دیده می شود تصویر دوم تصویر سر یك مرد پارتی به حالت نیم رخ است در زیر این تصویرنیز كتیبه ای پهلوی در یك سطر نگاشته شده است مهمترین بخش كتیبه ها شامل هفت سطر كتیبه پهلوی است كه برروی دو تخته سنگ كه در كنار هم قرار دارند نگاشته شده اند.

    مسجد جامع خوسف

    این مسجد دارای سر در ورودی بلند با تاق جناغی وتزئینات رسمی بندی، صحن، شبستان زمستانی به نامهای ملاعلی اكبر وحاج عبدالخالق، یك شبستان تابستانی وشبستانهای مهتابی و خلیلان است.

    ورودی بنا و شبستانهای مهتابی وخلیلان در دوره های معاصر باسازی شده اند. در جریان مرمت شبستان مسجد به بقایا وآثار مربوط به دو دوره مختلف برخورد گردید.این بنا مربوط به قرون اولیه اسلامی (قرن 2و3 ﻫ. ق) می باشد.

    مسجد جامع روستای گل

    این بنا در روستای گل واقع در 30 كیلومتری جنوب شرقی خوسف، قرار گرفته است بنا شامل سردر ورودی، دهلیز شبستان ستوندار، صحن، پایاب و دو ایوان می باشد ورودی بنا كه از لحاظ معماری وتزئینات وابسته مهمترین و با ارزشترین بخش بنا محسوب می شود دارای تزئینات انبوه گچبری و با طرحهای اسلیمی و رسمی بندی می باشد. شبستان بنا دارای چهار ستون چهار ضلعی به قطر حدود سیزده سانتیمتر و نه گنبد می باشد.در دو طرف جنوب غرب و شمال شرق صحن دو ایوان قرار دارد كه دارای قوس كلیل می باشد.این بنا برخوردار از كتیبه ای سنگی می باشد كه در تاریخ 1191ﻫ. ق را نشان می دهد.

    آرامگاه ابن حسام خوسفی

    این بنا از نظر معماری دارای پلان چلیپایی شكل و پوشش عرقچین با گنبد كلاه فرنگی می باشد در سه طرف بنا سه طاق نما با قوس جناغی وجود داردوداخل طاق نماها پنجره های مشبك آجری جریان هوا را به داخل مقبره امكان پذیر می سازد از تزئینات این بنا تزئینات رسمی بندی در گوشه ها، كتیبه موجود دور تادور پایه پوشش گنبدی، طرح های چلیپایی پنجره های مشبك است، ورودی به داخل مقبره از سمت جنوب آن می باشد. زمان احداث بنا دوره صفویه است كه در دوره قاجار تغییراتی در آن داده شده است.

    خانه علوی(خوسف)

    از ویژگی های معماری این بنا می توان به سردر ورودی، هشتی، دهلیز، حیاط، ایوان، شاه نشین،مطبخ سه دری اشاره نمود.راهروها و دالانهای ارتباطی موجود بمنظور ارتباط اوضاع اقتصادی اجتماعیوجغرافیایی منطقه با شرایط مذكور تعبیه شده است. از جمله تزئینات این بنا می توان به رسمی بندیهای ورودی و هشتی تزئینات ایوان تزئینات اطاق شاه نشین اشاره نمود كه نشاندهنده ذوق و سلیقه معمار بنا است تاریخ ساخت این بنا به دوره صفویه برمی گردد.

    خانه تاجور(خوسف)

    این بنا متعلق به دوره قاجاریه می باشد و از ویژگی های آن دو ورودی است. یكی از ورودی ها دارای تزئینات آجركاری دوره پهلوی و دیگری از تزئینات رسمی بندی بوده و از لحاظ معماری اصیل تر می باشد.

    تزئینات بنا شامل رسمی بندیهای ورودی ، آجركاریهای ورودی كاربندیهای ایوان و پنجره های مشبك می باشد.

    خانه خلیلی (روستای نوغاب)

    این بنای تاریخی در روستای نوغاب در 50 كیلومتری غرب خوسف واقع است. از ویژگی های این بنا سردر ورودی با طاق جناغی و تزئینات ظریف رسمی بندی در سقف، هشتی، ایوان ها، اطاق های تابستانی و زمستانی، مطبخ و انباری می باشد.

    این بنا كه كاملا منطبق با شرایط اقلیمی و جغرافیایی منطقه ساخته شده، از بنا های اواخر قاجار و اوایل پهلوی به شمار می رود.

    خانه مالكی(خوسف)

    تاریخ ساخت بنا 1250 تا 1260 ﻫ. ق می باشداین بنا در بافت قدیم خوسف واقع شده است از عناصر معماری این بنا می توان به دهلیز حیاط ایوان شاه نشین، و اتاق های متعدد دور تادور حیاط اشاره نمود.

    مهمترین تزئینات این بنا نقوش اسلیمی وگل گیاه برسطح تویزه ها وپوشش شاه نشین می باشد.این بنا با شماره 3443 در فهرست آثار ملی كشور جای گرفت.

    قلعه(خوسف)

    پلان این بنا چهار ضلعی بوده ودر چهار برج در چهار گوشه آن ایجاد گردیده است. درب اصلی ورودی در ضلع غربی قرار داشته و برخوردار از فضاهای داخلی متنوع بوده است كه اكنون آثار آن بدلیل حوادث طبیعی و انسانی از بین رفته است.

    این بنا در زمان فرمانداری كاظم خان همزمان با حكومت نادر شاه پایه گذاری شده ودر دوره های بعدی گسترش یافته است.

    بافت تاریخی روستای خور

    بافت تاریخی روستای خور متاثر از شرایط اقلیمی و جغرافیایی محیط خود می باشد. خانه های گلی، پوشش گنبدی، حیاط مركزی، بادگیرها،اطاق های دور تا درو حیاط، هشتی ها و دهلیز ها، دیوارهای قطور حوض و باغچه وسط حیاط، بصورت هماهنگ و یكنواخت از ویژگی های معماری خانه های روستایی خور می باشد كه مطابق با اقلیمی منطقه بوجود آمده است. در بافت خور بناهایی همچون قلعه،آب انبارمسجد،حسینیه، حمام و خانه های قدیمی وجود دارد كه اكثرا متعلق به دوره صفویه است.

    مدرسه ابن حسام

    این بنا از عناصر معماری ایران از قبیل سردر ورودی، دالان حیاط واتاق های دور حیاط تشكیل شده است ورودی بنا با طاق كلیل می باشد.نمای حاشیه خیابان مدرسه قاب بندی آجری و قاب های آجری اطراف پنجره ها می باشد نمای داخلی حیاط نیز دارای قابهای آجری است تاریخ ساخت این بنا بر اساس لوح موجود در سردر بنا 1260 ﻫ.ق است.

    این بنا به دستور ملاعلی اكبر خوسفی و با هزینه فردی به نام آقا محمد خان بنا شده است. این بنا در دوران پهلوی دچار تغییراتی شده است.

    بافت تاریخی روستای ماژان

    بافت تاریخی روستای ماژان یكی از بافت های بسیار مهم شهر خوسف به شمار می رودكه تاكنون توانسته است از صدمات ناشی از حوادث طبیعی و عوامل انسانی بدور بماند، حفظ ارزشهای معماری با استفاده از مصالح بومی بر اهمیت آن افزوده است.

    بافت تاریخی روستای ماژان بدلیل همگونی با طبیعت وآب و هوای منطقه سالیان زیادی پا برجا مانده و هم اكنون نظر هر بیننده ای را به خود جلب می نماید.

    هنرهای سنتی

    هنرهای سنتی خوسف عبارتند از: پارچه بافی( تون بافی) ، سفالگری.

     

    www.sk-portal.ir منبع

  • نظرات() 
  • سه شنبه 26 مرداد 1389

    بخش زیر کوه با 30هزار نفر جمعیت و 6428کیلومتر مربع 143 کیلومتر با افغانستان مرز مشترک دارد . 80درصد جمعیت آن شیعه و 20درصد اهل تسن می باشند . شغل اصلی مردم کشاورزی و دامداری است . دشت وسیع شاهرخت –چشمه بید با منابع غنی آبهای زیر زمینی  استعداد بالقوه جهت توسعه کشاورزی را دارا می باشد . مراتع خوب زمینه توسعه دامداری بویژه پرورش شتر را فراهم نموده ،بازارچه مرزی یزدان از جمله بازارچه های فعال مرزی  ایران بوده و شرکت تعاونی مرز نشینان رتبه اول مرز نشینان خراسان رادر سال 79 بخود اختصاصداد . گسل در اغلب روستاهای این بخش بستری مناسب جهت گردشگران بویژه برای دانشجویان و گروههای علمی است . سد بزرگ مخزنی حاجی آباد و کشاورزی گلخانه  ای شاهرخت ،زندگی عشایری طوایف پهلوی ،نهتانی ،دلاکه ها ، ده مرده،بارفروشها ،براهویی ها با آداب و رسوم زیبا لباسهای محلی و رقصهای ویژه هر بیننده  ای را بخود جذب  می کند . جاده ای که امکان ارتباط به بلندترین نقطه شاسکوه را فراهم نموده در آینده چشم اندازی بسیار زیبا ایجاد خواهد کرد . دشتهایی که قبلا پوشیده از ماسه بوده  امروز به مناطق سرسبز و جنگلی تبدیل شده و پارک زیبای منابع طبیعی در این دشت دیدنی  است . قلاع اسفاد ،شاسکوه ،شاهرخت و حسن بایخان با تپه های باستانی ،دره های ییلاقی آهنگران و تجنود و زیارتگاههای شاهرخت ،مزار نور پیشبرو مزار شاسکوه و میلاکوه ،باغات آلو و زرشک منطقه پیشبرو فخر آباد و معادن طلای زرنیخ علی آباد پیشبر و فلدسپات بمرود از دیگر حاذبه های گردشگری این منطقه می باشند.
    مرکز این بخش شهر حاجی آباد اسیت که در 85کیلومتری شرق قاین واقع شده موقعیت مناسب ارتباطی و مرکزیت اداری و مهاجرت  روستائیان بعد از زلزله 76بسرعت باعث توسعه و گسترش آن گردیده این شهر اخیرا بازسازی و نوسازی گردیده و آثار فراوان زلزله در آن مشهود است . بنیانگذار این شهر مرحوم حاجی محمد علم جد امام جمعه محترم زیر کوه بود.

     منبع www.qayen.com

  • نظرات() 
  • سه شنبه 26 مرداد 1389

    شهر اسفدن در عرض جغرافیایی 33درجه و 39 دقیقه شمالی و طول چغرافیایی 59 درجه و 46 دقیقه شرقی و در ار تفاع 1200متری از سطح دریا قرار دارد .این شهر از توابع بخش مرکزی ودر فاصله 57 کیلومتری شرق قاین قرار دارد . نزدیکترین شهر با اسفدن حاجی آباد  است که با آن 26 کیلومتر فاصله دارد . اسفدن در سال 83 به شهر ارتقاء یافت و در همین سال با حضور استاندار خراسان جنوبی و جمعی  از مسوولین شهرداری رسما فعالیت خود را آغاز نمود . اسفدن موقعیتی دشتی داشته و ارتفاعات آنرا محاصره نموده اند . بلند ترین نقطه آ ن قله شاسکوه به ارتفاع 2823 متر است .
    در این دشت 32 حلقه چاه و 250رشته قنات و چشمه جاریست . ظاهرا گسلی موجود قرار دارد . با این وجود اکثر خانه های اسفدن در زلزله 76 ویران شدند . شهر اسفدن که بر روی مخروط افکنه حاصل از رود خانه افین واقع است . در شهر اسفدن رعایت اصول ساختمان سازی و اجرای آبین نامه 2800ضروری می باشد . اسفدن از قدمت زیادی بر خوردار بوده که بقایای شهر قدیمی و منابع تاریخی گویای آن می باشد . از اسفدن در منابع تاریخی بنامهای اسندی ،اسپیدان ،اسفیدان  یاد شده است .
    آلفونس گابریل در سال 1932 میلادی از اسفدن گذشته چنین  می نویسد :
    ((زیر کوه بسیار حاصلخیز بوده و غلات و پنبه و ابریشم  به عمل آمده و ابریشم آن را صادر می کرده اند و برخی آبادی ها همچون استند و اسفد که مستوفی از آن ها نام برده  هنوز هم وجود دارد . دهکده های زیبای زیر کوه جزو خاطرات شگفت آور ما در ایران  بودند . در اسفدن مردم تابستان را در باغ های بیرون از آبادی سپری  می کردند . در شمال غربی اسفدن ، بقایای یک شهر قدیمی وجود داشت .))
    اطراف شهر قدیمی اسفدن را برجهای از جمله برج مراد ،یوسف ،برج صدق دربر می گرفت ،ودر میان آن قلعه ای واقع و هر یک از ساکنیبن درآن خانه ای داشت . کوچه هایش تنگ و سر پو شیده با معابر پر پیچ و خم ، این شهر دارای دو دروازه بود که نگهبانان  ورود و خروج مردم  را کنترل  می کردند . این قلعه گر چه در برابر حملات ترکمنها تا حدودی پایداری می کرد اما از نام خندق خونین ،چنیند برمی آید که اطراف قلعه را خندقی محاصره نموده و هجوم ترکمنها و قتل عام مردم و خاطرات  تلخ آن هنوز در اذهان مردم باقیست . حوضهای درون قلعه محل انباشت  انباشت آب بود و اهالی تا چند سال قبل حوض استاد کاظم استفاده می کردند .
    این شهر تاریخی  که تا چند سال قبل آثارش برجا بود متا سفانه توسط آنها که باید از میراث خویش پاسداری کنند ویران شد . امروزه از شهر قدیمی تنها بقایای مسجد کهنه بجا مانده که هنوز محل پختن آشهای نذری بانوان اسفدن  می باشد .
    اسفدن در کتاب فرهنگ جغرافیایی خراسان اثر وزرات جنگ بریتا نیا چنین معرفی شده  اشت . (( اسفده با اسفید بن (اسفدن)روستایی است در بلوک پشتکوه منطقه قاین خراسان که در  پای کوه آهنگران  قرار گرفته است این آبادی در فاصله 27 مایلی شهر قاین در کنار جاده هرات  واقع است . در سمت شمال غرب چندین برج کوچک باد آورایام  تهاجم ترکمنهاست که بر روی دشت مشاهده می شود .
    اسفدن  در سال 1383،3204نفر جمعیت داشت .مهاجرت از اسفدن در سالهای قبل از انقلاب به شهرهای تهران ،مشهد و قاین جهت  اشتغال و تحصیل  ادامه داشته و در سال 76 با وقوع زلزله و تخریب خانه ها وناامیدی مردم روند مهاجرت  تشدید شد . بعد از زلزله مهاجرت از برخی روستاهای اطراف از جمله کلاته پیشکوه ،شیخ علی ، سیستانک به اسفدن آغاز گردید.

     www.qayen.com منبع

  • نظرات() 
  • سه شنبه 26 مرداد 1389

    شهر اسدیه شامل پنج دهستان بوده و از لحاظ وجود آثار فرهنگی و تاریخی از غنی ترین شهر های جنوب خراسان جنوبی به شمار می رود. وجود تعداد زیادی تپه ها و محوطه های باستانی پراكنده در منطقه قلعه های اسماعیلی ، آسبادها ،مساجد و... نشان دهنده سابقه تمدنی با عظمت آن است روستای طبس مسینا و مناطق اطراف آن در فاصله حدود 30 كیلومتری شرق شهر اسدیه ، از لحاظ تاریخی وباستان شناسی منطقه ای بسیار غنی می باشد.

    مسجد جامع هندوالان

    مسجد جامع هندوالان از بنا های دوره تیموری و از مهم ترین وبا شكوه ترین بنا های تاریخی اسدیه می باشد.واز ویژگی های معماری آن می توان به سردر ورودی، گنبد،خانه صحن و شبستان ستون دار اشاره كرد. جالب ترین و مهم ترین بخش بنا گنبد خانه وگنبد آن است كه با مهارت بر روی فضای چهار ضلعی قرار گرفته است شبستان ستون دار در دو طرف گنبد خانه قرار گرفته و سبك پوشش و روشنایی آن از ویژگی های ممتاز بنا است.

    قلعه فورك

    قلعه فورك در 10 كیلومتری جنوب شهر اسدیه واقع شده است این قلعه تاریخی از بنا های دوره افشاریه می باشد كه در زمان نادر شاه به وسیله میرزا رفیع خان حاكم محل احداث گردید.فضاهای داخلی قلعه از شرق به غرب شامل سه قسمت تعدادی از آنها باقی مانده است. مصالح به كار رفته در ساخت قلعه بیشتر سنگ ، آجر وخشت می باشد.

    آرامگاه سلطان ابراهیم رضا(ع)

    بنای تاریخی آرامگاه سلطان ابراهیم رضا)ع(در روستای آبگرم گزیك قرار دارد. از مهمترین ویژگیهای معماری بنا ، طاقنماهایی در چهار طرف بنا همچنین، گنبد وگنبدخانه ودرب های آن می باشد.درب های چوبی بنا آثار ارزشمندی از هنر منبت را در خود دارند بر سطح دیوارهای گنبد خانه تا ارتفاع 5/1 متری آثار جالبی از هنر خوش نویسی دیده می شود. بعضی از این خطوط دارای تاریخ نگارش می باشند كه تاریخ تعداد زیادی از آنان به دوران صفویه برمی گردد.

    مسجد جامع درخش

    بنای مسجد جامع درخش در داخل روستای درخش، شامل ایوانی رفیع ودو ایوانچه در دو طرف و یك صحن می باشد.ایوان این بنا اكنون دارای طاق هلالی است كه به احتمال زیاد در گذشته این طاق جناقی بوده وپس از فرو ریختن به این سبك اجرا شده است دو ایوانچه دارای طاق جناقی می باشند عمده تزئینات بنا شامل رسمی بندی، وتزئینات چلیپایی می باشند.این بنا در سال 921 ﻫ. ق بنا شده است.

    قلعه كل حسن صباح

    این قلعه مهم ترین مركز فدائیان اسماعیلی در منطقه كوهستان و اولین مركز عمده اسماعیلیان در ایران به شمار می آید این قلعه كه در منابع تاریخی از آن به نام قلعه مؤمن آباد یاد شده بر فراز كوهی مشرف به جلگه طبس مسینا واقع شده است وجود تعداد زیادی آجرهای منقوش پراكنده در سطح قلعه ، نشاندهنده ارجعیت این قلعه و حالت مركزیت آن نسبت به سایر قلاع می باشد.

    آسبادهای طبس مسینا

    شرایط دشوار طبیعی مناطق كویری و بیابانی ایران باعث شده تا مردم كویر نشین از ابتكار وخلاقیت خود استفاده وبا حداكثر بهره گیری از عوامل و شرایط طبیعی، آن را در اختیار خود در آورند.آسباد های طبس مسینا از جمله این ابتكارات است. این آسباد های در بخش های مختلف بافت روستا به صورت ردیفی قرار دارند. تعداد آسباد هادر هر ردیف حدود 10عدد می باشد كه به صورت شرقی غربی واقع شده اند. آسبادها از لحاظ معماری دارای دو طبقه می باشد طبقه فوقانی محل قرار گرفتن و چرخش پره ها و طبقه تحتانی محل ذخیره گندم و آرد نمودن گندم است

    قلعه طبس مسینا

    این بنای عظیم خشت و گلی قلعه ای است مدور وبه برج های متعدد وبزرگ كه دورتادور آن را خندقی فرا گرفته است. قلعه تاریخی طبس با پلكان مدور دارای حدود 150 متر قطر می باشد در قسمت ورودی این قلعه برجی بزرگ به ارتفاعی حدود 11 متر و قطر 15 متر وجود دارد. در سطح خارجی این برج تعداد زیادی روزنه دیده بانی و تیركش دیده می شود. این بنا از آثار دوران اسلامی به شمار می رود.

    قلعه دختر نوغاب

    از ویژگی های معماری این قلعه برجها،حصار،آب انبار، راهروهای ارتباطی، تالار ها و اطاق های متعدد می باشد.این بنا نیز مانند سایر قلعه ها یاسماعیلی به تبعیت از شكل و وضعیت توپوگرافی وشیب كوه بنا شده است.به گونه ای كه بخش های مختلف آن در شیب كوه و بصورت پلكانی بنا شده است.این بنا از قلعه های دفاعی فدائیان اسماعیلی به شمار می رودو با توجه به نام قلعه شاید بقایایی از دوران ساسانی در خود داشته باشد.

    قلعه های مسلمانان و كافران

    برفراز قله های دو طرف كوههای واقع در مشرق روستای گسك دو قلعه عظیم در مقابل یكدیگر قد بر افراشته اند. این قلعه ها كه یكی بنام قلعه مسلمانان و دیگری بنام قلعه كافران مشهور است از قلعه های عظیم سنگی دوران اسماعیلی و دوران قبل از اسلام به شمار می روند. قلعه مسلمانان دارای حصار، برج، آب انبار، اطاقها وراهروهای متعدد، مسیر ورود سواره نظام به داخل قلعه،كوره پخت آجر، و سد ذخیره آب می باشدو قلعه كافران دارای بخشهای كمتری می باشد. مهمترین بخش آن دروازه ورودی آن است كه بقایای آن قابل مشاهده است.

     

    www.sk-portal.ir منبع

  • نظرات() 
  • سه شنبه 26 مرداد 1389

    شهرستان فردوس به مرکزیت شهر فردوس، در شمال استان خراسان جنوبی و بین 39-32 درجه تا 42-43 درجه عرض شمالی و 5-75 تا 55-58 درجه طول شرقی واقع شده‌است. این شهرستان، از شمال به شهرستان‌های بردسکن و گناباد، از شرق به شهرستان‌های گناباد و سرایان و از جنوب و غرب به شهرستان طبس محدود می‌شود. مساحت شهرستان 13277 کیلومتر مربع است.

    این شهرستان در سال 1329 پس از افزایش تعداد شهرستان‌های استان خراسان از 7 شهرستان به 11 شهرستان، همزمان با شهرستان‌های نیشابور، کاشمر و درگز تأسیس گردید. شهرستان فردوس در ابتدا مشتمل بر بخش‌های مرکزی، طبس و بشرویه بود که بعداً بخش سرایان نیز از بخش مرکزی جدا شد. در سال 1335، بخش طبس از شهرستان فردوس جدا شده و به صورت شهرستان درآمد. همچنین پس از تقسیم استان خراسان به سه استان در سال 1384، بخش سرایان از این شهرستان جدا شده، به شهرستان تبدیل شد و به استان خراسان جنوبی ملحق گردید. به این ترتیب اکنون شهرستان فردوس شامل بخش‌های مرکزی و بشرویه بوده و متعلق به استان خراسان رضوی می‌باشد. این شهرستان، تعداد 771 آبادی دارد که از این میان، 162 روستا دارای سکنه می‌باشند. جمعیت شهرستان بر طبق سرشماری سال 1375، 86،625 نفر می‌باشد. این شهرستان دارای 3 شهر فردوس، بشرویه و اسلامیه می‌باشد. شهرستان فردوس، از جمله شهرستان‌های تاریخی کشور است که از 180 اثر تاریخی شناسایی شده در آن، تاکنون 35 اثر به ثبت آثار ملی رسیده‌اند
    .

    [ ویژگی‌های اقلیمی

    این شهرستان با توجه به موقعیت جغرافیایی و عدم وجود توده‌های مرطوب و کوهستان‌های مناسب و به علت مجاورت با دو کویر مرکزی و نمک دارای آب و هوای صحرایی، خشک و کم‌باران می‌باشد. میانگین میزان بارندگی این شهرستان در حدود 155 میلی‌متر در سال است. این شهرستان به لحاظ وسعت زیادش از نظر آب و هوایی دارای دو منطقه متفاوت است
    :

    -مناطق کوهپایه‌های شمالی که معمولاً دارای زمستان‌های بسیار سرد و تابستان‌های معتدل می‌باشد که شهرهای فردوس و اسلامیه تقریباً در این ناحیه قرار دارند و علت وجود این آب و هوا عمدتاً کوهستانی و مرتفع بودن آن است
    .

    -قسمت روستاهای داخل کویر بخش بشرویه، این منطقه دارای تابستان‌های فوق العاده گرم و خشک می‌باشد به طوری که در اغلب ساعات روز درجه حرارت در بخش بشرویه متجاوز از 40 درجه سانتی گراد می‌شود. متوسط بارندگی در این ناحیه 100 میلی متر در سال است. یکی از مشخصه‌های آب و هوایی منطقه کویری بشرویه اختلافات زیاد درجه حرارت بین روز و شب است که این اختلاف گاه به 23 درجه سانتی‌گراد می‌رسد
    .

    [ وضعیت کشاورزی

    با توجه به میزان بارندگی کم در این شهرستان، عمده زمین‌های کشاورزی به صورت آبی می‌باشند. کل سطح زیر کشت این شهرستان در حدود 57000 هکتار می‌باشد که در حدود 27000 هکتار آن در بخش مرکزی و بقیه در بخش بشرویه واقع شده‌اند. از این میان، تنها نزدیک به 8000 هکتار که در بخش مرکزی واقع شده‌اند، به صورت دیم بوده و بقیه آبی می‌باشند. همچنین مهمترین محصولات باغی این شهرستان، انار و پسته هستند که میزان تولید انار و پسته در این شهرستان در سال 1384، به ترتیب 1610 و 1086 تن بوده است. به علاوه، در سال 1384، 11 تن زعفران خشک در این شهرستان تولید شده است
    .

    [ پوشش گیاهی

    با توجه به میزان بارش کم، درجه حرارت بالا، جنس خاک و سایر شرایط طبیعی و جغرافیایی در شهرستان فردوس، پوشش گیاهی از نوع استپی است که بر حسب میزان رطوبت تغییر می‌کند و این پوشش در قسمت‌های شمالی و مرتفع انبوه بوده و تبدیل به مراتع می‌شود. مهمترین گیاهان استپی شهرستان عبارتند از: خارشتر، گون، گز، قیچ، تاغ، تریخ، اسپند و شورکده که اغلب از نوع گیاهان سازگار به شوری می‌باشند. ویژگی عمده تمامی این ناحیه تنک بودن پوشش گیاهی آن است که به ندرت بیش از یک سوم خاک را می‌پوشاند. در بین گیاهانی که به طور طبیعی رشد می‌کنند، گیاهانی که مصرف دارویی دارند در منطقه یافت می‌شوند که بعضی از این گیاهان عبارتند از ختمی، بادیان، ترنجبین، زرشک، زیره، خارخشت، شوید، کلپوره، کاسنی و بارهنگ .

    www.adinehferdows.com منبع

  • نظرات() 
  • سه شنبه 26 مرداد 1389

     منبعnews.pconline.ir

  • نظرات() 
  • سه شنبه 26 مرداد 1389

    شهرستان دَرمیان به مرکزیت شهر اسدیه، یکی از شهرستان‌های استان خراسان جنوبی در ایران است.

    این شهرستان درشرق شهرستان بیرجند،جنوب شهرستان قائن و شمال شهرستان سربیشه واقع است و در حال حاضر دارای سه بخش مرکزی، قهستان و گزیک، ۶ دهستان و ۱ نقطه شهری می‏باشد. شهرستان درمیان،تا سال ۱۳۸۴ یکی از بخش‌های شهرستان بیرجند بود که در این سال و پس از تشکیل استان خراسان جنوبی، جدا شده و به شهرستان تبدیل شد.

    بر اساس تقسیمات کشوری شهرستان درمیان دارای سه بخش به شرح ذیل می باشد:

    • بخش مرکزی با جمعیت ۲۱،۴۰۹ نفر
      • دهستان درمیان
      • دهستان میاندشت (درمیان)

    شهرها: اسدیه

    • بخش قهستان با جمعیت ۱۵،۲۹۵ نفر
      • دهستان فخررود
      • دهستان قهستان

    شهرها: قهستان

    • بخش گزیک با جمعیت ۱۵،۰۸۹ نفر
      • دهستان طبس مسینا
      • دهستان گزیک

    شهرها: طبس مسینا

     شهرستان درمیان از طریق دهستانهای طبس مسینا و گزیك با افغانستان مرز مشترک دارد

    از دشت های عمده درمیان می توان از دشت درمیان – گزیك به وسعت 5380  كیلومتر مربع  و  نیز از دشت  اسدآباد  و طبس مسینا به  وسعت 855 كیلومتر مربع نام برد.حداقل 30% از اراضی درمیان مستعد كشاورزی هستند. در  برخی  از نقاط  دشت های  مذكور ، خاك  در عمق  شور است  و  چنانچه گیاهانی كه  نیاز  بیشتری  به آب دارند  مثل چغندر قند ، دراین زمین ها كشت شوند، املاح  خاك از عمق  به  سطح  زمین  نزدیك می گردد. بنابراین در این زمین ها گیاهانی باید كشت شوند، كه آبیاری  كمتری می خواهند و با  مناطق

    شور سازگاری  دارند و ثانیاً  سعی شود كه آبها در مسیر خود  شور نشوند، نوع كشت دراین منطقه اغلب آبی است. منابع ابیاری دراین شهرستان عبارتند از: قنات ، رودخانه های فصلی ، چشمه و در دشت ها چاه عمیق

    از وحوش و پرندگان این شهرستان می توان از : بزكوهی ،  قوچ ، گرگ ، روباه، شغال ، خرگوش ، كبك ، تیهو و سینه سیاه نام برد.

    در این شهرستان رودخانه های فصلی زیادی وجود دارد كه مهم ترین آنها«رود درمیان »  می باشد . ضمناً  سر چشمه رود  شور بیرجند  از این  شهرستان می باشد كه قبل از اینكه به شهربیرجند برسد قسمتی از نواحی غربی درمیان را مشروب می سازد.

    اقتصاد  شهرستان  درمیان  صرف  نظر از كشاورزی و دامداری ار طریق قالیبافی و مرغداری (دهستان طبس مسینا و درمیان ) می باشد.

    آثار فرهنگی  و تاریخی شهرستان درمیان 

    شهرستان درمیان از لحاظ وجود آثارفرهنگی و تاریخی از غنی ‌ترین شهرستانهای خراسان جنوبی  بشمار می رود . وجود تعداد تپه‌ها و محوطه‌های باستانی پراكنده در منطقه قلعه‌های اسماعیلی، آسبادها، مساجد و .... نشان دهنده سابقه تمدنی با عظمت آن است روستای طبس مسینا و مناطق اطراف آن در فاصله حدود 30 كیلومتری شرق شهر اسدیه از لحاظ تاریخی و باستان شناسی منطقه بسیار غنی میباشد .

    مسجد جامع هندوالان

    مسجد جامع هندوالان از بناهای دوره تیموری و از مهمترین و باشكوه‌ترین بناهای تاریخی اسدیه می‌باشد. و از ویژگیهای معماری آن می‌توان به سردروردی، گنبدخانه ، صحن وشبستان ستوندار اشاره نمود. جالب‌ترین ومهمترین بخش بنا گنبدخانه و گنبد آن است كه با مهارت برروی فضای چهارضلعی قرار گرفته است شبستان ستوندار در دو طرف گنبدخانه قرار گرفته و سبك پوشش و روشنایی آن از ویژگیهای ممتاز بنا است .

    darmiyan.blogfa.com منبع

  • نظرات() 
  • سه شنبه 26 مرداد 1389

    علاوه بر نام بیرجند که ساختار آن برگرفته از زبان پهلوی بوده و به دوران پیش از اسلام باز می‌گردد، بنا به روایتی ، بیرجند، احتمالاً در اواخر حکومت ساسانیان و توسط زرتشتیان یزدی و کرمانی به عنوان منزلگاهی در حاشیه کویر و در مسیر عبور از کویر به سمت شمال خراسان بزرگ و ماوراءالنهر بنا شده‌است. اشعار حکیم نزاری، وجود محله‌ای به نام گبرآباد در بافت قدیمی شهر، کاوشهای به عمل آمده از قلاع دختر در "بند دره" و "قلعه دره"، و نیز کتیبه به‏دست آمده از کال جنگال در روستای ریچ از توابع خوسف، "تخته سنگ لاخ مزار" واقع در روستای کوچ ، سنگ نگاره و کتیبه‏های پهلوی اشکانی در دره "استاد تنگل"، حکایت از قدمت چند هزار ساله بیرجند دارد. همچنین علاوه بر وجود گورستانهای زرتشتی‌ها در اغلب روستاها و نیز وجود آتشکده‌های سفلی و علیا. که دال بر قدمت تاریخی این منطقه‌است، نام برخی از روستاهای اطراف شهر بیرجند دارای ریشه پهلوی و اساطیری هستند، مانند: گیو، سهراب، ماژان، سلم آباد، درخش، خراشاد، رودک، دستجرد، چاج، چهکند، کوچ، چنشت، ریچ، جمشیدآباد و ... کشفیات اخیر باستان‏‌شناسان در منطقه بیرجند حاکی از این است که نواحی مزبور علاوه بر اینکه محل سکونت یا معبر انسان‌ها در پیش از تاریخ بوده، رد پای قوم ساگارتی یکی از اقوام کوچ ‏نشین پارسی را نیز در خود به یادگار گذاشته‌است که نمونه بارز آن کهن‏‌ترین اثر کشف شده بیرجند به نام سنگ‏ نگار لاخ مزار کوچ می‏باشد که بر آن نقوش پیش از تاریخ، علائم پیکتوگرافی یا تصویری و کتیبه‏های خط عربی نیز به چشم می‏خورد. در عهد ساسانیان این منطقه ولایتی آباد و دارای روستاهای حاصلخیز بوده‌است که مردمانی با استعداد و سلحشور داشته و همیشه مایه دلگرمی حکومت و منشأ قدرت در این منطقه بوده‌‏اند که به پشتیبانی آنان پیروزی‏هایی به دست می‏آورده‏اند. احتمالا یاقوت حموی اولین جغرافیدانی است که از «بیرجند» به عنوان یکی از شهرهای منطقه قهستان یاد کرده‌است. حمدالله مستوفی «بیرجند» را از شانزده ولایت قهستان و مرکز ولایتی با توابعی چند دانسته که در آن مقدار فراوانی زعفران, انگور, میوه و اندکی غله به دست می‌آمده‌است. در نوشته‏های دوره صفویه گفته شده که قهستان ولایتی است با مردمی فهیم و صاحب فراست که از آنجا شاعران و نویسندگان و عالمان زیادی برخاسته‏ اند. بیرجند دارالملک قهستان بوده و خانه‏های آن بر روی تپه‏ ماهور بنا گردیده‌است. در اواخر دوره صفوی و پس از قتل نادر شاه با استقرار خاندان خزیمه , بیرجند مرکز قهستان شد. با زوال دولت صفوی و رسوخ کشورهای اروپای غربی به هند و آسیای شرقی از راههای دریایی و زمینی , بیرجند که در مسیر عمده ترین راه زمینی این ارتباط قرار داشت محل عبور اغلب سیاحان, جهانگردان یا مأمورانی شد که در نوشته‌های خود اطلاعات فراوانی درباره شهر و منطقه به جا گذاشته‌اند. در سال ۱۲۵۴ خورشیدی، مک گرگور درباره شهر بیرجند مطالبی نوشته و شمار خانه‌های شهر را سه هزار باب ذکر کرده‌است. در سال ۱۲۷۳ خورشیدی، ادوارد ییت گزارشی درباره تجارت بیرجند از طریق بندرعباس و نیز جمعیت ۰۰۰ ۲۵ نفری آن داده‌است. سرپرسی سایکس در سفر خود به منطقه , از کوههای معین آباد (ظاهراً همان میناباد)، امیران ناحیه قائنات, محصولات زراعی بویژه زعفران و زرشک و ابریشم، قالی بافی ساکنان منطقه و مذهب آنها و نیز شهر بیرجند ـ که آن را متفاوت با سایر شهرهای ایران دانسته ـ مطالبی آورده‌است. لمتون نیز در سالهای قبل از ۱۳۲۹ خورشیدی به وضع مالکیت اراضی و قنات‌های قائنات و نیز نظامهای آبیاری در آبادیهای پیرامون بیرجند اشاره کرده‌است.

    news.pconline.ir منبع

  • نظرات() 
  • سه شنبه 26 مرداد 1389

    بشرویه در خراسان جنوبی دهمین شهر تاریخی کشور و چهارمین شهر کوچک تاریخی کشور است و زادگاه استاد فروزانفر در این شهر بناهای تاریخی زیبا و نیز بافت تاریخی منحصر به فرد کوهستان وکویر زیبایی دارد کمتر مکانی است که بتوانید کوه و کویر ار در کمتر از 20 کیلومتر ببیبنید از شهر زیبای بشرویه دیدن فرمایید.

    www.payamsara.com منبع

  • نظرات() 

  • آخرین پست ها


    نویسندگان



    آمار وبلاگ

    • کل بازدید :
    • بازدید امروز :
    • بازدید دیروز :
    • بازدید این ماه :
    • بازدید ماه قبل :
    • تعداد نویسندگان :
    • تعداد کل پست ها :
    • آخرین بازدید :
    • آخرین بروز رسانی :

    اَبر برچسبها