تبلیغات
تور سفر گردشگری - مطالب استان قزوین

تور سفر گردشگری

کهک

یکشنبه 7 شهریور 1389

کهک یکی از بخشهای استان قم است که در جنوب این استان قرار دارد و فاصله ی مرکز بخش (کهک) تا قم 30 کیلومتر است. سابقه ی بخشداری کهک به بیش از 70 سال می رسد و از نظر جمعیت بعد از بخش مرکزی در مکان دوم قرار دارد. این بخش دارای دو دهستان کهک و فردو و 18 روستا است.

شهر کهک

شهر كهك ، مركز بخش كهك ، در 30 كیلومتری جنوب شرقی شهرستان قم قرار گرفته است، كه مساحت آن حدود 250 هكتار می‌باشد. این شهر از بخش شمال به روستای ورجان و سیرو و از جنوب به روستاهای قبادبزن و بید هند و از مغرب به اراضی مسیلهای فصلی بخش و از شرق به اراضی كشاورزی و اراضی میم محدود می‌باشد. در جنو ب شهر كهك مناطق خوش آب و هوایی ماننده وشنوه، میم، دستگرد نیز قرار دارند و بطور كلی شهر كهك را می‌توان مركز بخش ییلاقی قم نامید كه دارای آب و هوایی خنك تر از شهر قم می‌باشد.

لازم به ذكر است نام دیگر شهر كهك نوفل لوشاتو می‌باشد.

بناهای تاریخی:

در شهر كهك بناهای معروف تاریخی و امامزادگان مدفون قراردارند كه قدمت چند صد ساله دارند از جمله امامزادگان شهر كهك می‌توان امامزاده زینب خاتون (معروف به معصومه كهك) واقع در شمال غربی كهك و مقبره‌ی چهار امامزاده با اسامی عبدالله، یعقوب ، ناصر و محمد واقع در جنب قبرستان كهك و كنار جاده قدیم بیدهند نام برد. ولی این جهارتن تا سال 1308 قمری كه تاریخ قم نوشته مرحوم علی اكبر فیضی نگاشته شده است هنوز دارای نام مشخصی نبوده‌اند و این اسامی بعداً بر روی آنها نهاده شده است.

سایر بناهای تاریخی شهر عبارتند از خانه حكیم و فیلسوف بزرگ جهان اسلام، ملاصدرای شیرازی، از بناهای دوره صفوی و اُرسی خانه عربشاهی مربوط به دوره قاجار و نیز دو درخت چنار و یك سرو كهن سال كه قدمتی نزدیك به هزار سال دارند. همچنین بعضی از مساجد كه در شهر كهك وجود دارد (3 مسجد بزرگ و 8 مسجد كوچك و 5 تكیه و چند بقعه و گنبد) كه منسوب به شاه قاسم و امامزاده معصومه معروف به زینب خاتون و امامزاده عبداله و دو نفر دیگر كه بر اثر خواب پیرمردی پیدا شده و تا یك قرن پیش هنوز اسامی آنان مشخص نبود.

زبان ، دین ، مذهب :

زبان مردم شهر کهک فارسی می باشد .دین مردم این شهر تا قبل از اسلام زرتشت بوده و همگی دارای آئین توحیدی و یکتا پرستی بوده اند .بعد از حمله مسلمین به ایران و تسخیر شهر قم توسط ابوموسی اشعری در سال 23 هجری – مردم كم كم به دین اسلام در آمدند و در حال حاضر مسلمان هستند و مذهب آنان از قرن دوم و بخصوص ابتدای قرن سوم که مقارن است با آمدن حضرت معصومه (س)به قم شیعه می باشد .

آموزش و پرورش :  

در شهر کهک کلیه مقاطع تحصیلی از ابتدایی تا پیش دانشگاهی وجود دارند همچنین یک مدرسه و دبیرستان شبانه روزی نیز وجود دارد. علاوه بر آن دانشگاه پیام نور نیز در سال 1386 تاسیس و فعالیت می‌نماید.

مشاغل شهروندان شهر کهک :

شغل اصلی مردم کهک نیز مانند سایر روستاها کشاورزی و باغداری بوده است گرچه تعداد کسبه های شهر زیاد و تقریباً شاغلانی برای همه کسب‌ها اعم از فنی و خدماتی و فروشندگی و غیره دارد ولی سه شغل برای مردم کهک زبانزد است : تولید پوشاک و رانندگی وسایط نقلیه سنگین که دارای اتحادیه و شرکت تعاونی باربری در شهر قم می باشند .

طبابت در کهک :

سومین و قدیمی ترین شغل درشهر کهک طبابت و پزشکی بوده است . حاج میرزا رضا طبیب یکی از معروف ترین اطبای کهک بوده است آنچه که روشن است عزیمت ملا صدرا  (صدر المتألهین) فیلسوف بزرگ ایران از شیراز به كهك و سكونت او در این شهر باعث تشویق مردم به تحصیل بوده و با توجه به توانایی و پشتكار آنان، شهر كهك دارای علمای دینی و علمی فراوانی به خصوص در رشته‌های پزشكی و مهندسی شده است.

از میان علمای دینی بزرگ می‌توان به شیخ جلیل القدر میرسراج جد خانواده عبدالوهابی اشاره‌ای داشت كه بر اثر سیر و سلوك معنوی گوشه نشینی را برگزیده و در كهك به عبادت مشغول بوده است. و از میان پزشكان معروف كهك می‌توان به دكترها ملا علی اكبر طبیب و پسرش ملا محسن طبیب و فرزند او ملا محمد طبیب بزرگ خانواده عربشاهی كه مدتی پزشك مخصوص والی مكه بوده است و نیز حاج میرزا طبیب فرزند ملا محمد و دو فرزند حاج میرزا رضا به نامهای محمد حسن طبیب و میرزا ابراهیم طبیب كه او به مداوای ناصرالدین شاه كه در مسافرتی به قم مریض شده بود می‌پردازند و ناصر الدین شاه به محمد حسن لقب حافظ الصحّه و به میرزا ابراهیم لقب حكیم باشی می‌دهد كه اولی استاد مدرسه و دارالفنون و دومی پزشك دربار می‌شود.

دیگر از اطبای كهك میرزا تقی خان عربشاهی ، پسر ارشد میرزا ابراهیم حكیم باشی ، مؤسس بیمارستان سینای تهران ـ عبدالحسین خان عربشاهی ، میرزا آقا سعدالحكما، و در قرن اخیر به غلامرضا ، حسین و دكتر علی عربشاهی مكتشف لیزر جراحی آب مروارید چشم ،دكتر آذر تاش آذر نوش (از چهره‌های ماندگار) سیامك عربشاهی، محمد عربشاهی ، مسعود، اصغر، باهره عربشاهی و میرزا علی محمد است.

و از مهندسین: محمد تقی، آزاده، مسعود و سیف‌اله عربشاهی (طراح نقشه‌ خط آهن تهران ـ كاشان) و بسیاری دیگر را می‌توان نام برد.

qomseirkahak.blogfa.com منبع

  • نظرات() 
  • الوند

    یکشنبه 7 شهریور 1389

    اَلْوَنْد، شهری‌ در استان‌ قزوین است‌. این‌ شهر با 36 و 10 عرض‌ شمالى‌ و 50 و 4 طول‌ شرقى‌، یکى‌ از شهرهای‌ 12 گانة استان‌ قزوین است‌ که‌ با موقعیتى‌ دشتى‌ و اقلیمى‌ معتدل‌ در 12کیلومتری‌ جنوب‌شرقى‌ شهر قزوین‌ قراردارد و از لحاظ اداری‌ جزو بخش‌ مرکزی‌ شهرستان‌ قزوین‌ به‌ شمار مى‌آید.

    شهر امروزی‌ الوند در دهة 1320ش‌ آبادی‌ کوچکى‌ با 695 نفر جمعیت‌ بود ، هر چند جمعیت‌ این‌ آبادی‌ مطابق‌ اولین‌ سرشماری‌ عمومى‌ (1335ش‌) 595 نفر بود که‌ در 1345ش‌ به‌ 725 نفر رسید.

    در دهة بعدی‌، عمدتاً به‌ سبب‌ آغاز فعالیت‌های‌ صنعتى‌ در شهر البرز از 1348ش‌ به‌ بعد، جمعیت‌ این‌ آبادی‌ با رشدی‌ شتابان‌ رو به ‌افزایش‌ نهاد و مهاجرانى‌ از نقاط دیگر، به‌ویژه‌ زنجان‌، آذربایجان‌ و گیلان‌ در این‌محل‌ ساکن‌ شدند، به‌ نحوی‌ که‌ جمعیت‌ آن‌ در 1355ش‌ به‌ 505 ،4 نفر (910 خانوار) افزایش‌ یافت‌ و تأسیسات‌ و واحدهای‌ خدماتى‌ گوناگون‌ در آن‌ برپا شد. از 1357ش‌، به‌ سبب‌ فعال‌ شدن‌ شهر صنعتى‌ البرز از یک‌ سو و بى‌توجهى‌ به‌ مقررات‌ محدوده‌های‌ شهری‌ از سوی‌ دیگر، جمعیت‌ الوند رشدی‌ شتابان‌ یافت‌ و توسعة کالبدی‌ آن‌ در خارج‌ از قلعه‌ به‌ سمت‌ شمال‌ شرقى‌ و شهر صنعتى‌ صورت‌ گرفت‌.

    ساخت‌ خانه‌های‌ تعاونى‌ کارگری‌ نیز کمک‌ کرد، تا اینکه‌ در 1365ش‌ الوند به‌ صورت‌ شهر درآمد .

    جمعیت‌ این‌ شهر در این‌ زمان‌ 938 ،39نفر بود که‌ در دورة 5 سالة بعدی‌ (تا 1370ش‌)، یک‌ بار دیگر با افزایشى‌ چشمگیر به‌ 557 ،54 نفر رسید و به‌ همین‌ ترتیب‌، تراکم‌ نسبى‌ جمعیت‌ شهر به‌ 510 ،20نفر در کم 2 افزایش‌ یافت‌ .

    فعالیت‌ اقتصادی‌ این‌ شهر پیش‌ از این‌ زراعت‌، کارگری‌ و باغداری‌ بود. زمین‌های‌ کشاورزی‌ الوند که‌ غالباً از نوع‌ درجة یک‌ و دو و از خاک‌های‌ حاصل‌خیز به‌ شمار مى‌آیند ، در 1360ش‌، 768 هکتار بود که‌ عمدتاً (7/98%) به‌ صورت‌ آبى‌ بهره‌برداری‌ مى‌شد.

    در آن‌ زمان‌، محصولات‌ عمدة الوند عبارت‌ بود از سیب‌، تره‌بار جالیزی‌ و انگور و علاوه‌ بر آن‌، گندم‌ آبى‌ (200 هکتار)، جو آبى‌ (100 هکتار)، چغندرقند (80 هکتار) و حبوبات‌ (20 هکتار) ( فرهنگ‌ اقتصادی‌...، 97). یکى‌ از بزرگ‌ترین‌ باغ‌های‌ واقع‌ در محدودة الوند، باغ‌ عمران‌ است‌ که‌ 85 هکتار وسعت‌ دارد و عمده‌ترین‌ محصولات‌ آن‌ سیب‌ و گلابى‌ است‌ .

    آب‌ کشاورزی‌ از طریق‌ چاه‌ و نهر منشعب‌ از شبکة طالقان‌ تأمین‌ مى‌شود . پیش‌ از این‌، الوند دارای‌ یک‌ رشته‌ قنات‌ بود. در 1360ش‌ در الوند 150 ،2رأس‌ دام‌ که‌ عمدتاً (7/97%) دام‌ کوچک‌ بود نگهداری‌ مى‌شد. درگذشته‌ بافت‌ گلیم‌ و جاجیم‌ نیز میان‌ اهالى‌ رواج‌ داشت‌ .

    شهر الوند در حال‌ حاضر از لحاظ جمعیتى‌ یکى‌ از شهرهای‌ متوسط ، و به‌ سبب‌ مجاورت‌ با شهر صنعتى‌ البرز و بافت‌ جمعیتى‌ آن‌، یکى‌ از شهرهای‌ مهم‌ کارگری‌ کشور به‌ شمار مى‌آید.

    هسته اولیه شهر را قلعه‌ای‌ 4 گوش‌ با 18 برج‌ تشکیل‌ مى‌داد که‌ امروزه‌ در جنوب‌ الوند قرار دارد و محلة آن‌ هنوز چهرة کاملاً روستایى‌ خود را حفظ کرده‌ است‌.

    براساس‌ آخرین‌ سرشماری‌ عمومى‌ (1375ش‌)، الوند 758 ،60نفر (108 ،12خانوار) جمعیت‌ دارد که‌ این‌ عده‌ 3/12% از کل‌ جمعیت‌ شهرستان‌ قزوین‌ را شامل‌ مى‌شود .

    به‌ این‌ ترتیب‌، جمعیت‌ این‌ شهر در یک‌ دورة 20 ساله‌ (1355- 1375ش‌) حدود 5/13 برابر رشد یافته‌ است .

    از مشاهیر این قریه کوچک ابوالحسن اقبال آذر (۱۲۵۲-۱۳۴۹) فرزند ملا موسی معروف به «اقبال‌السلطان آذر» و «اقبال آذر» خواننده موسیقی ایرانی و صاحب یکی از قوی‌ترین صداها در آواز ایرانی بود. اولین صفحه ایرانی که پر شد در تفلیس و با صدای ایشان بوده است. وی خواننده مکتب تبریز در موسیقی ایرانی بوده است.وی در سال ۱۲۷۷ ش قزوین را را ترک کرده و به تبریز رفت.

    آثار تاریخی شهر الوند

    در شهر الوند چهار اثر تاریخی وجود دارد:
    مسجد امام خمینی
    خانه اربابی
    دو تپه تاریخی
    مسجد امام خمینی: این مسجد قدیمی ترین مسجد شهر الوند است که در بافت سنتی واقع شده است.سازمان میراث فرهنگی،صنایع دستی و گردشگری استان قزوین در حال حاضر به مرمت و بازسازی این بنا مشغول است.

    از شاخصه های چشمگیر بنا می توان به طاقنماهای معمول معماری اسلامی و ستون‌های قطور و مستحکم آن اشاره کرد که از ظرافت خاصی برخوردار است.

    مصالح اصلی به کار رفته در ساخت این بنا،آجر است که با بند کشی بسیار ساده ای چیدمان شده است.از دیگر ویژگی‌های این اثر می توان به محراب بلند و رفیع آن که با پوششی از کاشی‌های رنگین تزئین شده است اشاره کرد.

    بر روی این محراب آیاتی از کلام الله مجید به خط کوفی نگاشته شده است.محققان و کارشناسان، تاریخ ساخت بنا را اواخر دوره قاجار یا اوایل حکومت پهلوی اول می دانند.

    خانه اربابی:اثر تاریخی دیگر الوند خانه اربابی است که در نزدیکی تپه تاریخی قرار گرفته است.شواهد امر مبنی بر این است که بنای مذکور دارای دو طبقه و تعداد کثیری اتاق و راهرو بوده است. تاریخ ساخت بنا با تکیه بر نظریه کارشناسان حوزه میراث فرهنگی،اواخر دوره قاجار یا اوایل حکومت پهلوی تخمین زده شده است.

    تپه تاریخی: این تپه در بافت قدیمی شهر و در نزدیکی خانه اربابی قرار دارد. باستانشناسان طی حفاری‌های خود به تعدادی سفال‌های نخودی، خاکستری و قرمز رنگ که دارای نقوش هندسی،حیوانی و انسانی بودند ،دست یافتند. بر اساس حدسیات و به استناد سکه ها و سفالینه های مکشوفه،این تپه را متعلق به دوره صفویه دانسته اند.

    در جنوب‌ شرقى‌ الوند تپه‌ای دیگر‌ منسوب‌ به‌ دورة صفوی‌ و سنگ‌ قبرهایى‌ مربوط به‌ همان‌ دوره‌ وجود دارد .

    chtn.ir منبع

  • نظرات() 
  • بوئین زهرا

    یکشنبه 7 شهریور 1389

    بوئینْ‌زَهرا، شهرستان و شهر مرکز آن در استان قزوین.
    نام‌گذاری: بوئین یا بوهین را به معنی خرمن‌گاه و انبارغله، و زهرا را نام شخص یا گل و نیز به معنای تلألؤ و روشنایی زهره هم دانسته‌اند(توکلی، 1/217). به گفتۀ ورجاوند، کلمۀ زهرا تصحیفی از واژۀ زرا(زر)به معنی مقدس، و بوئین ترکیبی از واژۀ بو و ئین به معنی چشمه باشد که مجموعاً «چشمۀ ایزد مقدس» معنی می‌دهد. از آنجا که اغلب چشمه‌ها و برکه‌ها با الاهه آناهیتا فرشتۀ پاکی و آبهای روان مربوط بوده‌اند، دادن عنوان چشمۀ مقدس، به سرزمینی که پرستشگاهی از ناهید در آن وجود داشته، بی‌اساس به نظر نمی‌رسد. پس از اسلام اکثر بناها و آثاری که به نام ناهید خوانده می‌شده‌اند، به واژه‌هایی چون: خاتون، بی‌بی، دختر و نظایر آن تغییر یافته است و از این‌رو، بعید نیست که به جای ناهید نام حضرت زهرا(ع)، دخت پیامبر اکرم(ص) را گذاشته باشند(سرزمین…، 263).
    شهرستان بوئین زهرا: این شهرستان میان °35و´27تا°36و´10 عرض شمالی و °48و´46تا°50و´14 طول شرقی گسترده است. ارتفاع متوسط آن از سطح دریا 500’1متر است و جمعیت آن را حدود 180هزار نفر تخمین زده‌اند که 79٪ آن را ساکنان روستاها تشکیل می‌دهند(حاجی آقامحمد، 129). شهرستان بوئین‌زهرا دارای 6بخش: مرکزی، آوج، آبگرم، رامند، شال و دشتابی، و 14دهستان و 4شهر است(نشریه …، 38).
    شهرستان بوئین‌زهرا از شمال به شهرستانهای قزوین و تاکستان، از جنوب به شهرستانهای ساوه و رزن، از شرق به شهرستان کرج، و از غرب به شهرستانهای ابهر و خدابنده محدود است(نک‍: نقشه...).
    شهرستان بوئین‌زهرا به سبب داشتن روستاهای متعدد ودر موقعیتهای متفاوت جغرافیایی بیشتر دارای آب و هوای خشک تا نیمه‌خشک است، اما آب‌وهوای مناطق روستایی آن برحسب ارتقاع تغییر می‌کند. دارا بودن زمستانهای بسیار سرد و تابستانهای گرم از ویژگیهای اقلیمی این شهرستان است(حاجی آقا محمدی، 131). در این ناحیه بادهای محلی با اسامی خاص می‌وزد که کار کشت و زرع و آبیاری بستگی به نوع وزش آنها دارد. از آن جمله است: 1. بادمیه، که باد بسیار سردی است و در تمام فصول از جهت شمال غرب می‌وزد و در زمستان باعث یخ‌بندان می‌شود و در تابستان از سوختن محصول و سردرختی بر اثر گرما جلوگیری می‌کند. 2. باد قاقازان، که باقی‌ماندۀ همان باد میه است و از همان سمت می‌وزد. 3. باد راز، که به غیر از زمستان در تمام فصول دیگر گاه از جنوب‌شرق به شمال‌غرب می‌وزد. شدت گرمای آن گاهی سبب سوزاندن محصول و خشکی درختها می‌شود و اغلب به همراه خود طوفانی از ماسه و شن می‌آورد. 4. باد طالقان، باد خنکی است که از سمت طالقان و کوههای شمال شرقی قزوین می‌وزد(آل‌احمد، 46-48).
    آبهای این منطقه گذشته از 6 رشته قنات، از سفره‌های زیرزمینی و رودخانه‌های خر رود، شور، رودک و حاجی‌عرب تأمین می‌شود. مشاغل عمدۀ این منطقه دامداری و کشاورزی است. مراتع سرسبز رشته کوههای رامند و سیاه کوه در دام‌پروری و دامداری این ناحیه نقش مهمی دارند(جغرافیا...، 729). از محصولات مهم آن غلات، پنبه، گندم، جو، عدس و انگور است. رستنیهای آن جز گیاهان دشتی کویری، کاسنی، شکرتیغال، خارشتر و درمنه است که خاصیت دارویی دارد. شغال، گرگ، روباه و خرگوش حیواناتی هستند که دراین منطقه دیده می‌شوند(کیهان، 2/371؛ فرهنگ...، 103)
    از جمله اماکن مقدس این منطقه می‌توان به آرامگاه امام‌زاده علی اکبر سگزآباد اشاره کرد که اهالی وی را فرزند موسی‌بن جعفر(ع) می‌دانند. بنای ساختمان آن در 1343ش مرمت شد(ورجاوند، همان، 266-267).
    شهر بوئین‌زهرا: این شهر در°50و´4 طول‌شرقی و °35و´46 عرض‌شمالی واقع‌است(مفخم، 75)و درآبان 1375 دارای 090‘ 2 خانوار معمولی ساکن با 599‘9نفر جمعیت بوده است(سرشماری...، پنجاه). مردم بوئین‌زهرا به زبانهای تاتی، ترکی و فارسی(با گویش لُری)صحبت می‌کنند(فرهنگ، همانجا) و شیعۀ دوازده امامی هستند(حمدالله، 778؛ گلریز،1007).
    پیشینۀ تاریخی: با توجه به آثار باستانی مکشوفه و حفاریهایی که در تپه‌های باستانی سگزآباد و زاغه به عمل آمده است، تمدن این محل به هزارۀ 4و3ق‌م می‌رسد(کیانی، 320؛ معصومی، 56). همچنین رواج لهجۀ تاتی که یکی از گویشهای ایرانی است و به عقیدۀ زبان‌شناسان از بقایای زبان مادری می‌باشد، نشان از قدمت این منطقه دارد(آل‌احمد، 15). آثار به جا مانده از دوران ساسانیان و دوران اسلامی مبین تداوم زندگی در این منطقه است(ورجاوند، همان، 265). منطقۀ قزوین در مسیر جادۀ ابریشم قرار داشته، و بوئین‌زهرا یکی از گذرگاههای این راه بوده است(همو، سیما...، 2/757).
    ناحیۀ بوئین‌زهرا تا سدۀ 2ق/8م جزو منطقۀ ری به شمار می‌رفته است و در زمانی که موسی‌بن بُغا به گسترش قزوین پرداخت، این ناحیه را از ری جداساخت و به قزوین ملحق کرد(حمدالله،777). بلوک زهرا در سدۀ 6ق/12م ناحیه‌ای آباد با آب فرواوان و محصولات بسیار وصف شده است و بیشتر اهالی آن شیعه مذهب بوده‌اند(رافعی، 1/48). در دوران صفویه پس از تغییر پایتخت از قزوین به اصفهان، راه میان این دو شهر از طریق ساوه و قم، قسمتی از منطقۀ بشاریات و بخشی از آن از خاک بوئین‌زهرا می‌گذشته است(ورجاوند، سرزمین، 266؛ آل‌احمد، 19). زین‌العابدین شیروانی بوئین‌زهرا را در اواخر سدۀ 12ق/18م بلوکی دلگشا وصف کرده که دارای 30 قریه بوده، و آبش از کاریز تأمین می‌شده است و مردم آن به زبانهای ترکی و تاتی تکلم ‌می‌کرده‌اند(ص303).
    زمین لرزۀ شدید شهریور 1341 چهرۀ بوئین‌زهرا را دگرگون ساخت(امبرسز،251)و بسیاری از آثار باستانی آن را از بین برد(حاجی آقامحمدی،133). بیشتر ساختمانها و بناهای امروزی بوئین‌زهرا پس ازاین زمین لرزه ساخته شده است(جعفری، 208).

    www.cgie.org.ir منبع

  • نظرات() 
  • تاکستان

    یکشنبه 7 شهریور 1389

    تاكستان را با پیشینه ای حدود 7000 سال جزو قدیمی ترین شهرهای ایران و جهان می دانند. این منطقه مسیر عبور جاده قدیمی، پررفت و آمد و جهانی ابریشم بوده كه سران معروف جهان برای تصاحب آن جنگ های زیادی كرده اند. تاكستان که به سرزمین «تات ها» معروف بوده درگذشته «سیاده» یا «سیادهن» نامیده می شد. نام «سیادهن» بر روی یکی از كتیبه های دوران هخامنشی موسوم به پیوتین گرایا حك شده است. این کتیبه که از قدیمی ترین اسناد نوشتاری این شهرستان است، به زبان یونانی نوشته شده و هم اكنون در موزه شهر وین، نگه داری می شود. تاكستان در باختر قزوین واقع شده وعوامل اقتصادی از جمله آب و هوای مناسب، حاصل خیزی خاك و دست رسی به آب مورد نیاز برای كشاورزی سبب گسترش و توسعه اقتصادی تاكستان شده است. باغ های انگوراین شهرستان شهرت فراوانی دارند كه در كنار دشت های حاصل خیز و پربركت منطقه؛ علاوه بر جاذبه های خاص, كشت انواع محصولات كشاورزی نیز در آن ها جریان دارد. تاكستان در زمینه گردشگری پیشرفت شایانی نداشته ولی دارای توان های بالقوه زیادی در زمینه گردشگری مذهبی و طبیعی است.

    مکان های دیدنی و تاریخی

    شهرستان تاكستان در زمینه گردشگری مذهبی و طبیعی دارای توان های بالقوه زیادی است كه نشان از پتانسیل بالای این منطقه دارد. بناهای تاریخی و معماری این شهرستان شامل: بناهای مذهبی, امام زاده ها و هم چنین قلعه های قدیمی است و مكان های طبیعی نیز شامل: چشمه های آب گرم كه در زمینه توریسم درمانی مفیدند و باغ های زیبای انگور می شوند كه هنوز از این جاذبه ها بهره برداری مطلوب و در شان این شهرستان با اهمیت نشده است.  

    وجه تسمیه و پیشینه تاریخی

    تاكستان که به سرزمین «تات ها» معروف بود در گذشته «سیاده» یا «سیادهن» نامیده می شد. به قول برخی مورخان «سیادهن» یا «سیادهان» تغییرشكل یافته واژه «سه دهان» بوده و خود آن نیز صورت معرب لغت «سه دژان» پارسی است. هم چنین نام «سیادهن» بر روی یکی از كتیبه های دوران هخامنشی - مربوط به 2300 سال قبل - موسوم به پیوتین گرایا نیز حك شده است. این کتیبه که از قدیمی ترین اسناد نوشتاری این شهرستان است، به زبان یونانی نوشته شده است و هم اكنون در موزه شهر وین، پایتخت اتریش نگه داری می شود. دراین كتیبه چنین آمده است: «سیادان (نام پیشین تاكستان) و ساوه از شهرهای سرسبز شمال فلات ایران است.» تاریخ این شهر با ورود اولین دسته های اقوام آریایی به این سرزمین رقم خورده است و در سلسله ها و حكومت های قبل از اسلام در ایران، صعودها و فرودهای بسیاری بر خود دیده است. آثار گچ بری جالب مربوط به دوره ساسانی كه در تپه خندو واقع در شمال خاوری تاكستان به دست آمده است، نشانه آبادانی این منطقه در آن دوران است.
    بر اساس شواهد و بررسی های باستان شناسی انجام شده در تپه خله كو ایجاد هسته اولیه شهر به 7000 سال پیش باز می گردد كه همین سندعلمی، تاكستان را جزو قدیمی ترین شهرهای ایران و حتی دنیا قرار می دهد. روی همین اصل باید تحقیقات علمی - در مورد عمر این شهرستان - در این منطقه تكمیل تر شود. این شهرستان با توجه به این که قدیمی ترین شهر منطقه است، قدیمی ترین اثر باستانی این محدوده، یعنی بقعه پیر را نیز در خود جای داده است. هم چنین مسیر عبور جاده قدیمی، پر رفت و آمد و جهانی ابریشم از این شهر بوده است. طی حدود ده هزار سال، این مسیرنقش عظیمی در نقل و انتقال مواد، فرهنگ، آیین، تكنولوژی و ایجاد و توسعه روابط فرهنگی و اقتصادی و نزدیكی ملت ها به عهده داشته و همانند رود بزرگی آسیا را به اروپا پیوند داده است. جاده ابریشم - که افرادی چون كوروش و كراسوس رومی و اسكندر مقدونی بر سر تسلط بر آن جان باختند - به خاطر وجود سنگ ابسیدین و موقعیت استراتژیك مناسب از تاکستان عبور می كرده است.
    در زمان هخامنشیان برای یکی از راه های ارتباطی ساخته شده توسط داریوش اول چاپارخانه مهمی در تاكستان بنا شد كه محل آن روبه روی بقعه پیراست و عده ای وجه تسمیه «سیادان» را به خاطر وجود همین چاپارخانه می دانند. تاكستان در اواخر حكومت شاهان هخامنشی، بعد از مقاومت در برابر سپاه اسكندر و شکست خوردن از او، متحمل خسارات فراوانی شد. طبق تحقیقات و مطالب آورده شده در کتاب «ایستگاه های پارتی» چاپ فیلادلفیای آمریكا (سده اول پیش از میلاد)، تاكستان از شهرهای مهم منطقه بوده و از بخش های سوق الجیشی امپراتوری اشكانیان در باختر كشور به حساب می آمده است. با توجه به اشیای به دست آمده از تپه های باستانی این شهرستان مشخص شده که تاکستان در زمان ساسانیان - آخرین سلسله ایران قبل از اسلام - شهری بسیار آباد بوده است. منطقه تاكستان به هنگام فتح ایران توسط اعراب (در زمان عمربن خطاب) به دست عروه بن زید خل طایی گشوده شد، اما مردم آن بر دین خود استوار مانده و خراج گزار شدند. در زمان امویان و سلجوقیان ناحیه تاکستان از اهمیت زیادی برخوردار بوده است و در زمان ایل خانان با استقرار پایتخت در سلطانیه موقعیت جلگه تاكستان به نحو چشم گیری رونق یافت. آمدن سلطان محمد خدابنده به این شهر, ورق دیگری بر تاریخ این خطه افزود. این توجه و شکوفایی منطقه تاكستان در زمان صفویه هم ادامه پیدا کرد. بناها و مكان های به جای مانده از آن زمان؛ گواه محکمی بر این ادعا است. در ضمن چون تاكستان بر سر راه تهران - اروپا قرار داشته، بیش تر شاهان قاجار نیز به این شهر آمده و مدتی در آن مانده یا از آن می گذشتند و بالطبع مورد توجه و تفقد آنان قرار می گرفته است. این شهرستان هم اكنون یكی از معتبرترین شهرستان های استان قزوین است.  

    مشخصات جغرافیایی

    تاكستان در باختر استان قزوین قرار گرفته و مركز آن شهر تاكستان است. از نظرجغرافیایی در 49 درجه و 42 دقیقه درازای خاوری و 36 درجه و 04 دقیقه پهنای شمالی و در ارتفاع 1265 متری از سطح دریا واقع شده است. این شهرستان در ناحیه جنوب باختری شهرستان قزوین واقع شده و از باختر به استان زنجان، از جنوب به شهرستان بویین زهرا و از شمال و شمال خاوری به شهرستان قزوین محدود می شود. شهرستان تاكستان از شهرها و روستاهای متعدد تشكیل شده است و شهر تاكستان از دو بخش قدیم و جدید پدید آمده که بخش قدیم شهر درناحیه جنوبی واقع شده و بخش جدید شهر, بیش تر به سوی شمال گسترش یافته است. فاصله تاكستان تا قزوین حدود چهل كیلومتر و از طریق جاده آسفالته و بزرگ راه تهران- زنجان به آن متصل است. عوامل اقتصادی از جمله آب و هوای مناسب، حاصل خیزی خاك و دست رسی به آب مورد نیاز برای كشاورزی سبب گسترش و توسعه منطقه تاكستان شده است. جمعیت شهرستان تاكستان 159609 نفر برآورد شده است كه از این تعداد 54192 نفر در مركز شهرستان زندگی می كنند. راه ها و مسیرهای ارتباطی شهرستان تاكستان عبارتند از:
    1- بزرگ راه تهران - زنجان كه از قزوین و تاكستان نیز عبور می كند.
    2- راه اصلی آسفالته تهران - زنجان كه از تاكستان می گذرد.
    3- راه های فرعی مختلف كه به شهرستان های هم جوار مرتبط می شود.
    4- جاده ترانزیت تهران - اروپا كه از شهرستان تاكستان عبور می كند.

    historygp.blogfa.com منبع

     

  • نظرات() 
  • قزوین

    یکشنبه 7 شهریور 1389

    قزوین را در نوشته های قدیم اروپا شهر باستانی « ارساس » یا « ارسا سیا» و در تواریخ یونان همان شهر قدیمی « راژیا » و در زمان اشکانیان به نام موسس آن « اردپا »  خوانده اند. ساسانیان آنرا « کشوین » نامیده اند یعنی سرزمینی که نباید از آن غافل شد برخی هم آن را « قسوین » یا شهر که مردمی پرصلابت و استوار دارد و بعضی از مورخین هم معرب « کاسپین » گفته اند به دلیل آنکه قوم کاپست از مجاورت دریای مازندران به طرف این دشت مهاجرت کرده و با اقوام بومی اختلاط نموده اند و گروهی هم به مرکز ایران رفته اند و دریای خزر نیز به همین دلیل به بحرالقزوین یا دریای قزوین اشتهار دارد.

    در منطقه قزوین صدها تپه باستانی شناسایی شده که هر یک برگ زرینی از تاریخ و تمدن میهن اسلامی مان را در سینه جای داده اند و تنها حفاری تپه سگزآباد نشانگر تمدن 9000 ساله یکجانشینی در این دشت حاصلخیز است.

    بنای شهر قزوین را به شاپور ذوالاکتاف نسبت داده و می گوید آنجا را شاد شاپور نامید. امام ابوالقاسم عبدالکریم بن محمد رافعی در کتاب التدوین فی اخباراهل العلم به قزوین و زکریای بن محمد محمود ممکونی در آثارالبلاد و یاقوت حموی درمعجم البدان به نقل ازاین فقیه و شاهزاده فرهاد میرزا معتمدالدوله در کتاب هدایه السبیل و کفایه الدلیل باستناد شهرت قزوین را از بناهای شاپور ذوالاکتاف نگاشته اند ولی ولی احمد بن ابی عبدالله برقی در کتاب النبیان و خواجه حمدالله مستوفی درتاریخ گزیده و محمد حسنخان اعتماد السلطنه در کتاب مرآت البدان و امین احمد رازی در هفت اقلیم به نقل از البنیان واستاد و با تولد خاور شناس نامی روس در کتاب جغرافیای تاریخی ایران بنای شهر قزوین را به شاپور اول منسوب داشته اند. شمس الدین سامی بیک در قاموس الاعلام ترکی در این باره تردید کرده و نوشته است که از ایرانیان شاپور ذوالاکتاف با یکی از بهرام ها شهر قزوین را بنیاد نموده اند. منبع اصلی این دو قول یکی اخبار البدان ابن فقیه و دیگری البنیان احمد بن ابی عبدالله برقی است که مولفان سابق نیز عموما با این دو ماخذ استناد داشته اند. البته نمی توان در این باره نظر قطعی داد ولیکن با بررسی اوضاع دوران فرمانروائی این دو پادشاه می بینیم زمان شاپور ذوالاکتاف که بواسطه صغر سن نمی توانست در کارهای کشور موثر باشد سراسر مملکت دستخوش کشتار و تاراج طوایف داخلی و خارجی بود.

    بنابراین مناسب است بانی قزوین را بنا به نگارش ابن فقیه شاپور ذوالاکتاف بدانیم اما این که ابن فقیه ذکر کرده است شاپور ذوالاکتاف شهر قزوین را بنا کرده و آن را شاد شاپور نامید. دیگران نیز در این زمینه شرحی نگاشته اند از جمله حمد الله مستوفی در تاریخ گزیده به نقل از کتاب البنیان قدری بتفصیل پرداخته اند و نوشته است شهر قزوین را شاپور بن اردشیر بابکان ساخته و آن را شادشاپور نام کرد همانا آن شهری که در میان قزوین ساخته اند چنانچه رودخانه چند بر جنوبی آن روانست و رودخانه ابهر بر شمالی آن و از آنجا اطلال بار و پدیدارست.

    محمد حسنخان اعتماد السلطنه نیز در کتاب مرآت البلدان به نقل از کتاب البنیان این موضوع را تا اندازه ای روشن تر به قلم آورده و می گوید قزوین را شاپور بن اردشیر بابکان ساخت و شاد شاپور نام نهاد و همانا آن شهری بود که میان رودخانه های خررود و ابهر رود می ساخته اند و آنجا اطلال بار و پدیدار است و مردم آنجا در دیه هر چه که به اردشیر بابکان منسوب است مسکونند و مشهور است در کتاب تدوین رافعی مسطور که حصار شهرستان قزوین اکنون محلی است در میان شهر شاپور ذوالاکتاف ساسانی ساخته است.

    قزوین بعد از ظهور اسلام

    قزوین به دنبال فتح آن در سال 21 هجری به عنوان مرز و ثغر مسلمین شناخته شد و مسلمانان برای درک فضیلت جهاد با کفار دیلم به سوی آن رهسپار گشتند. احادیث فراوانی که در فضیلت قزوین روایت شده و عملکرد زمامداران حکومت اسلامی در پشتیبانی از مدافعان قزوین اهمیت والای آن را می نماید.

    اعزام چهار هزار تن از مسلمانان به فرماندهی ربیع بن خثیم در سال 36 هجری (1) و قبل از جنگ حساس صفین به قزوین توسط امیرالمومنین علی (ع) نمونه ای از این توجه است . بدیهی است که شهر کوچک و قدیمی قزوین که به استواری محدود بوده گنجایش سیل عظیم مهاجران و مجاهدان را نداشته و لزوم گسترش آن برای جلب بیشتر مسلمین اعزامی به قزوین احساس می شده است.

    سعید بن العاص بن امیه که از طرف عثمان والی کوفه بوده برای جنگ با دیلمیان به قزوین می آید و آن را شهری استوار و آباد می کند قطعا این عمران اولیه قبل از سال 35 هجری که سال قتل عثمان است صورت گرفته است.

    خانه سازی در بیرون از قلعه قدیمی شهر ظاهرا نخستین بار توسط محمد بن سنان عجلی و در سال 90 هجری انجام شده و دیگران نیز به تقلید از او در بیرون از شهر به خانه سازی پرداخته اند و شهر را وسعت بخشیده اند . پیش از سال 169 هجری در سالهای خلافت مهدی عباسی و زمانی که فرزندش موسی الهادی ولیعهد بوده و شهرک به نامهای مدینه موسی و مبارکیه در کنار قزوین ساخته شد و همین امر به توسعه بعدی شهر کمک شایانی کرد.

    چون کلام در باب قزوین بسیار است به همین اندازه اکتفا می شود.

     منبع www.tebyan.net

  • نظرات() 

  • آخرین پست ها


    نویسندگان



    آمار وبلاگ

    • کل بازدید :
    • بازدید امروز :
    • بازدید دیروز :
    • بازدید این ماه :
    • بازدید ماه قبل :
    • تعداد نویسندگان :
    • تعداد کل پست ها :
    • آخرین بازدید :
    • آخرین بروز رسانی :

    اَبر برچسبها